II SA/Gl 103/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka,, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Po rozpoznaniu wniosku W. S. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta R. decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówiono ww. dokonania wpisu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji zawodowej (kod 95) przy kat. D i DE w posiadanym przez niego prawie jazdy Nr [...]. Jako podstawę tej decyzji wskazał organ orzekający m. in. art. 90 ust. 1, art. 97 ust. 1 i art. 97a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108, poz. 908 ze zm., zwanej dalej ustawą lub Prawem o ruchu drogowym) w zw. z art. 39 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm., zwanej dalej ustawą o transporcie drogowym). W uzasadnieniu decyzji opisał organ przebieg postępowania w sprawie oraz stwierdził, że wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony gdyż nie przedłożyła ona dodatkowych dokumentów w postaci świadectwa kwalifikacji zawodowej ukończenia kwalifikacji wstępnej – wstępnej przyspieszonej dla osób posiadających prawo jazdy kat. D i D + E. W odwołaniu od tej decyzji W. S. zarzucił, że została ona wydana w oparciu o błędną interpretację obowiązujących przepisów w sytuacji gdy jest on kierowcą o jakim mowa w art. 3 ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 235, poz. 1701, zwanej dalej ustawą zmieniającą z dnia 17 listopada 2006 r.). W oparciu o ten przepis jest on zwolniony z obowiązku uzyskania dodatkowych kwalifikacji. Odwołujący powołał się na treść swojego pisma z dnia [...] r. w którym podniósł, że skoro prawo jazdy kategorii C posiada od [...] r., to nie dotyczy go obowiązek przystąpienia do kwalifikacji wstępnej o której mowa w ustawie o transporcie drogowym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odwołania tego nie uwzględniło i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 97a Prawa o ruchu drogowym i art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało orzeczenie organu pierwszej instancji w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia SKO stwierdziło, że zgodnie z art. 97a ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym organy dokonują w prawie jazdy wpisu potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji wstępnej lub szkolenia okresowego, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Stosownie do uregulowania zawartego w ust. 3 cyt. przepisu wpis dokonywany jest w formie wymiany prawa jazdy. Powyższy wpis organ dokonuje na pisemny wniosek kierowcy w oparciu o kopię: świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego uzyskanie kwalifikacji wstępnej albo świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego; orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań lekarskich do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy oraz orzeczenia psychologicznego stwierdzającego brak przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy – o których mowa w przepisach ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie natomiast z § 7 ust. 2 pkt 11 lit. a i b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie wydawania uprawnień do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 24, poz. 215 z późn. zm.), potwierdzenie odbycia kwalifikacji wstępnej lub szkolenia okresowego dokonuje się w pozycji "ograniczenia" przy kategorii prawa jazdy, której dotyczy wpis. Wpis ten dokonuje się zarówno we wniosku jak i na dokumencie prawa jazdy w postaci kodu "95" i daty jego ważności. Dalej SKO stwierdziło, że składając wniosek o wydanie prawa jazdy z wpisem o zaliczeniu w dniu [...] roku egzaminu na kat. D prawa jazdy strona złożyła zaświadczenie z dnia [...] r. nr [...] o ukończeniu szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy D, orzeczenie lekarskie nr [...], z określoną datą ponownego badania na [...] roku, orzeczenie psychologiczne nr [...] z [...] r., oryginał świadectwa kwalifikacji zawodowej z dnia [...] r., nr [...] OZPTD oraz zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy, z zakreślonym terminem ważności na dzień [...] r. W konsekwencji uznało SKO, że brak było podstaw do dokonania w prawie jazdy W. S. wpisu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji zawodowej (kod 95) przy kat. D i DE. Podstawy dokonania takiego wpisu nie mogła stanowić zdaniem organu odwoławczego treść art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie drogowym, w sytuacji gdy kategorię D prawa jazdy strona nie uzyskała przed [...] r. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej z dnia 17 listopada 2006 r. wymóg określony w art. 39a ust. 1 pkt 5 ustawy o transporcie drogowym nie dotyczy osób posiadających prawo jazdy kategorii D1, D1 + E, D lub D + E, wydane do dnia 10 września 2008 r. oraz kategorii C1, C1 + E, C, C + E, wydane do dnia 10 września 2009 r. Uzyskanie zatem przez stronę tej kategorii prawa jazdy [...] roku powoduje konieczność przystąpienia jej do kwalifikacji wstępnej. Nie jest bowiem zasadne jej twierdzenie, że skoro prawo jazdy obejmujące uprawnienia kategorii C otrzymała przed [...] roku, to jest zwolniona z kwalifikacji wstępnej zarówno dla tej kategorii (C) jak i kategorii które nabyła później (D). Kwalifikację wstępną stosownie do treści art. 39b ust. 2 ustawy o transporcie drogowym kierowca obowiązany jest uzyskać, odpowiednio do pojazdu samochodowego, którym zamierza wykonywać przewóz drogowy, w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy: 1) C1, C1 + E, C i C + E; 2) D1, D1 + E, D i D + E. W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję SKO W. S. zarzucił, że została ona wydana w wyniku błędnej wykładni obowiązujących przepisów. Jego zdaniem skoro prawo jazdy kategorii C, C + E uzyskał w [...] r., to jako kierowca o jakim mowa w art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej z dnia 17 listopada 2006 r. jest zwolniony z obowiązku spełnienia warunku z pktu 5 art. 39a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, a więc uzyskania kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, a to w związku z treścią art. 4 ust. 1 i 2 ustawy zmieniającej oraz art. 39d ust. 6 ustawy o transporcie drogowym. Po ukończeniu kursu dokształcającego i pierwszego szkolenia okresowego ma bowiem uprawnienia do prowadzenia pojazdów w zakresie wszystkich zawodowych kategorii prawa jazdy. Organy orzekające zdaniem skarżącego bez podstawy prawnej raz uznają go za kierowcę – osobę o jakiej mowa w art. 3 ust. 1 ustawy, tj. gdy przyznają mu uprawnienia do kategorii prawa jazdy C i C + E z wpisem kodu 95, odmawiają mu zaś takiego przymiotu gdy nie uwzględniają jego wniosku o wpisanie kodu 95 przy kategorii prawa jazdy D i D + E. Wynika to zdaniem skarżącego z błędnego przyjęcia przez organy orzekające, że treść pkt 1 i 2 ustępu 1 art. 3 ustawy zmieniającej połączona jest spójnikiem "oraz". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja odpowiada zdaniem Sądu obowiązującemu prawu, a tylko pod tym względem podlega ona kontroli w postępowaniu sądowym zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Skarżący starał się o uzyskanie w prawie jazdy kategorii D i DE wpisu kwalifikacji zawodowej (kod 95) uprawniającego go do wykonywania transportu drogowego oraz do świadczenia pracy na rzecz przedsiębiorców lub podmiotów wykonujących przewozy drogowe. Zgodnie z art. 39a ust. 1 pkt 5 ustawy o transporcie drogowym jednym z warunków przedmiotowej kwalifikacji jest uzyskanie przez kierowcę kwalifikacji wstępnej lub kwalifikacji wstępnej przyspieszonej. Jak wynika zaś z art. 39b ust. 2 tej ustawy kierowca obowiązany jest uzyskać kwalifikację odpowiednio do pojazdu samochodowego którym zamierza wykonywać przewóz drogowy, w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy, w tym do prawa jazdy D i D + E (pkt 2 tego przepisu) tj. na przewóz drogowy osób. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie ulega wątpliwości, że skarżący dowodu uzyskania takiej kwalifikacji w zakresie bloku programowego odnoszącego się do kategorii prawa jazdy D i D + E nie przedłożył. Przedłożył bowiem jedynie świadectwo ukończenia szkolenia okresowego w zakresie bloku programowego w odniesieniu do kategorii prawa jazdy C, C1, C1E i CE. Okoliczność ta uzasadniała również zdaniem Sądu wydanie orzeczenia o odmowie dokonania w prawie jazdy skarżącego wpisu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji zawodowej (kodu 95) przy kat. D i DE. Zdaniem Sądu niezasadne jest powoływanie się w tym względzie przez skarżącego na treść art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej z dnia 17 listopada 2006 r. w sytuacji gdy prawo jazdy w zakresie kategorii D i D + E uzyskał on po 10 września 2008 r., bo w dniu [...] r. Przepis ten zatem w ogóle go nie dotyczy. Jak już stwierdzono, a co wynika z art. 39b ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, przez kwalifikację o jakiej mowa w art. 39a ust. 1 pkt 5 tej ustawy oraz w art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej należy rozumieć kwalifikację odbytą w zakresie bloku programowego odpowiedniego do danej kategorii prawa jazdy. Z tego też względu brak jest podstaw do przyjmowania, że treść pkt 1 i 2 ust. 1 art. 3 ustawy zmieniającej połączona jest jakimkolwiek spójnikiem. Takie stwierdzenie wbrew stanowisku skarżącego nie wynika też z decyzji organów obu instancji. Uznanie skarżącego za osobę o jakiej mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy zmieniającej nie może zatem skutkować uznaniem go za taką osobę w rozumieniu pkt 1 tej normy prawnej, czego faktycznie domaga się skarżący. Skarżący nie może też skutecznie powoływać się na treść art. 39d ust. 6 ustawy, który dotyczy szkolenia okresowego a nie świadectwa kwalifikacji wstępnej o jakiej mowa w art. 39a ust. 1 pkt 5 ustawy i art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej. Obowiązek odbycia szkolenia okresowego dotyczy nadto osób, które uzyskały kwalifikację wstępną, względnie z jej uzyskania zostały zwolnione, do których to osób skarżący nie należy. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jest również przedłożone przez skarżącego zaświadczenie z dnia [...] r. o ukończeniu przez niego kursu dokształcającego kierowców chociażby tylko z tego powodu, że kurs ten dotyczył przewozu rzeczy gdy tymczasem w sprawie chodzi o kwalifikację wstępną na przewóz drogowy osób. Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wobec oddalenia skargi poza rozpoznaniem Sądu pozostał wniosek skarżącego (zgłoszony na rozprawie sądowej) o zasądzenie kosztów postępowania – w zw. z art. 209 powyższej ustawy.