I OZ 234/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt III SAB/Kr 51/11 oddalające wniosek Z. Z. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Tadeusza Wołka od rozpoznania sprawy o sygn. akt III SAB/Kr 51/11 w sprawie ze skargi Z. Z. na bezczynność Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie. Na rozprawie w dniu 11 stycznia 2012 r. Z. Z. złożył wniosek o wyłączenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Tadeusza Wołka. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że sędzia ten był sprawozdawcą w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 720/10. W sprawie tej skargę wniósł również Z. Z., a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 lutego 2011 r. oddalił skargę. Zdaniem skarżącego we wskazanej sprawie skład sędziowski nie był obiektywny ani bezstronny i działał na niekorzyść skarżącego, nie biorąc pod uwagę zgłaszanych dowodów. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt III SAB/Kr 51/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego wskazując, że sędzia Tadeusz Wołek był sprawozdawcą w sprawie ze skargi Z. Z. zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2011 r. oddalającym skargę w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 720/10. Od tego wyroku Z. Z. złożył skargę kasacyjną, którą to skargę oddalił Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 grudnia 2011 r. sygn. akt l OSK 1063/11. Sąd podkreślił, że skarżący nie podał innych przyczyn mogących stanowić uprawdopodobnienie zasadności swojego wniosku o wyłączenie sędziego, więc oddalił wniosek uznając, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzą przyczyny wyłączenia sędziego Tadeusza Wołka. Na to postanowienie skarżący złożył obszerne zażalenie, z którego wynika, że nie zgadza się z zapadłym rozstrzygnięciem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Podkreślić w tym miejscu należy, że fakt orzekania przez sędziów w innej przedmiotowo sprawie, w której skarżący był stroną, nie oznacza, iż sędzia ten powinien podlegać powinien wyłączeniu od rozpoznania skargi w innej przedmiotowo sprawie. Zauważyć bowiem należy, że w niniejszej sprawie (sygn. akt III SAB/Kr 51/11) sprawa, w której skarżący domaga się wyłączenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dotyczy bezczynności organu, zaś sprawa o sygn. akt III SA/Kr 720/10 (w której następnie orzekał Naczelny Sąd Administracyjny), na którą powołuje się skarżący, dotyczyła odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Nie jest to zatem ta sama przedmiotowo sprawa, co sugeruje skarżący. Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o czym stanowi art. 19 wskazanej ustawy. Zaznaczyć przy tym należy, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne odczucia strony skarżącej. Konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 tejże ustawy. W niniejszej sprawie w odniesieniu do sędziego Tadeusza Wołka Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się ani we wniosku o jego wyłączenie, ani też w rozpoznawanym – bardzo obszernym – zażaleniu przesłanek, które uzasadniałyby ich wyłączenie. Przesłanką taką nie jest z pewnością subiektywne przeświadczenie skarżącego o zasadności złożonego wniosku. W związku z tym w okolicznościach niniejszej sprawy oraz wobec złożonego oświadczenia sędziego Tadeusza Wołka uznać należy, że Sąd pierwszej instancji w sposób właściwy ocenił, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego. Dodatkowo Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zaznaczyć, że sąd wojewódzki wyznaczając skład sędziowski na rozprawę każdorazowo z urzędu bada, aby wyroku nie wydawał sędzia zasiadający uprzednio w składzie orzekającym w tej samej przedmiotowo sprawie. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 stycznia 2012 r. nie narusza przepisów obowiązującego prawa, a zatem zarzuty podniesione w niniejszym zażaleniu nie mają usprawiedliwionych podstaw. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.