II SA/Łd 110/12

Dnia 11 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2012 roku sprawy ze skargi M. T. i H. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy Z. z dnia [...] nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...] roku, Nr [...], po rozpoznaniu odwołania M. i H. T., utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy Z. z dnia [...] roku, Nr [...]. Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, Wójt Gminy Z. postanowieniem z dnia [...] roku, po rozpoznaniu wniosku inwestora – A. "K." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z., stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa zakładu formowanego paliwa alternatywnego na działce Nr ewid. [...] w miejscowości P., gm. Z.". W sentencji postanowienia organ określił zakres raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. W uzasadnieniu postanowienia organ powołał się na opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. z dnia [...] roku (znak: [...]), stwierdzającą potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz na opinię Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. z dnia [...] roku (znak: [...]), stwierdzającą brak takiej potrzeby. Organ powołał się także na uwarunkowania określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) i na tej podstawie uznał, że w sprawie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz określił zakres raportu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli M. i H. T. wskazując, że planowane przedsięwzięcie zniszczy całe środowisko w jego otoczeniu oraz ich plantację ekologiczną. Działki budowlane położone w pobliżu stracą na wartości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu zażalenia, utrzymało w mocy postanowienie I instancji. W uzasadnieniu organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie cytując przepis art. 63 ust. 1 i 4 ustawy napisał, iż obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie uwarunkowania enumeratywnie wymienione w pkt 1 – 3 ust. 1 cytowanego przepisu. W postanowieniu organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Postanowienie w sprawie przeprowadzenia oceny o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko właściwy organ administracji wydaje po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego inspektora sanitarnego (art. 64 ust. 1 ustawy). Oceniając wydane w sprawie postanowienie z punktu widzenia wskazanych przepisów prawa Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odpowiada ono wymaganiom określonym w powołanych przepisach. Planowane przedsięwzięcie polegać będzie na budowie i eksploatacji zakładu do produkcji formowanego paliwa alternatywnego przy zastosowaniu odpadów pochodzących z przemysłu papierniczego, elektrowni i innych zakładów spalania paliw oraz termicznego przekształcania odpadów. Przedsięwzięcie to, na mocy § 3 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397), zaliczane jest do przedsięwzięć, dla których może być wymagane przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Z załączonej do wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie Karty Informacyjnej wynika, iż do produkcji paliwa alternatywnego zastosowane zostaną odpady z produkcji oraz przetwórstwa masy celulozowej, papieru i tektury, żużle, popioły paleniskowe i popioły z kotłów, popioły lotne z węgla, z torfu i drewna, pochodzące z elektrowni i innych zakładów energetycznego spalania paliw i termicznego przekształcania odpadów, inne niż niebezpieczne. Zaproponowany przez inwestora wariant realizacyjny przewiduje wytwarzanie paliwa alternatywnego, po uprzednim odzyskaniu frakcji metalowej pochodzącej z odpadów przemysłowych, wykorzystanie części ciepła wytworzonego podczas produkcji do zaopatrzenia własnego zakładu oraz przekazanie nadmiaru wytworzonej energii elektrycznej do sieci, jak również zastosowanie rozwiązań ograniczających poziom emisji zanieczyszczeń. Jak wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, organ I instancji, zgodnie z wymaganiami art. 64 ust. 1 ustawy, uzyskał stanowiska organów opiniujących co do obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Powiatowy Inspektor Sanitarny stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, zaś Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie stwierdził takiej potrzeby. W tej sytuacji, w sprawie wystąpiły dwie odmienne opinie organów specjalistycznych, a ustawodawca nie przewidział związania organu wydającego decyzję w sprawie środowiskowych uwarunkowań tymi opiniami. W sytuacji wydania dwóch odmiennych opinii dotyczących tego samego przedsięwzięcia organ prowadzący postępowanie może przychylić się do stanowiska jednego z organów opiniujących, winien jednak swoje stanowisko szczegółowo uzasadnić. Organ I instancji kwestionowanym postanowieniem nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jednak nie uzasadnił wyczerpująco swojego stanowiska. W ocenie Kolegium, nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz sporządzenia raportu jest, mimo braków uzasadnienia, racjonalne ze względu na rodzaj i zakres zamierzonego przedsięwzięcia. Planowany zakład produkcji paliwa alternatywnego będzie w toku procesu produkcyjnego emitował do środowiska zarówno hałas, którego źródłem będą pracujące maszyny i środki transportu, jak również gazy (tlenek azotu, tlenek węgla i dwutlenek węgla) i pyły. Słuszne jest w ocenie organu odwoławczego dokonanie szczegółowej analizy oraz oceny oddziaływania wskazanych emisji zarówno na zwierzęta, rośliny, jak i na ludzi. Jest to tym bardziej uzasadnione z uwagi na sprzeczność opinii organów specjalistycznych. W takiej sytuacji za nałożeniem obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przemawia zasada przezorności, w myśli której, kto podejmuje działalność mogącą negatywnie oddziaływać na środowisko, jest obowiązany do zapobiegania temu oddziaływaniu, zaś kto podejmuje działalność, której negatywnie oddziaływanie na środowisko nie jest jeszcze w pełni rozpoznane, jest obowiązany, kierując się przezornością, podjąć wszelkie możliwe środki zapobiegawcze (art. 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska, t. j. Dz. U. z 2008 roku, Nr 25, poz. 150). Na tej podstawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że postanowienie I instancji odpowiada prawu. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że celem postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest właśnie ocena, czy planowane przedsięwzięcie będzie znacząco oddziaływać na środowisko, jaki będzie zasięg i skala tego oddziaływania, czy wobec oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko uzasadniona jest jego realizacja w wariancie proponowanym przez inwestora, czy też może w innym wariancie lub może odstąpienie od realizacji przedsięwzięcia. W postępowaniu tym ocenie podlega również wpływ przedsięwzięcia na walory przyrodnicze i krajobrazowe terenów sąsiednich. Rozstrzygnięcie wskazanych zagadnień nastąpi więc w toku dalszego postępowania toczącego się po wydaniu postanowienia w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz po przedstawieniu przez inwestora raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Kwestionowane postanowienie jest w gruncie rzeczy korzystne dla składających zażalenie, ponieważ uzależnia wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia od uprzedniego przeprowadzenia postępowania, w którym nastąpi wnikliwa analiza ewentualnych zagrożeń jakie pociągać może realizacja przedsięwzięcia, z udziałem organów specjalistycznych, których ocena będzie miała wpływ na wynik sprawy. W skardze na powyższe postanowienie M. i H. T. wnieśli o jego uchylenie z uwagi na naruszenie art. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Jak wynika z motywów skargi, wątpliwości skarżących budzi okoliczność, iż w postanowieniu I instancji nie nałożono na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji w stosunku do prowadzonej przez nich działalności – ekologicznej plantacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, że Sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd nie przejmuje, zatem sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz jedynie dokonuje oceny działalności organu orzekającego z punktu widzenia kryterium legalności. Sąd uwzględniając skargę na postanowienie uchyla postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" – "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Materialno – prawną podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Stosownie do regulacji art. 59 ust. 7 w/w ustawy, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; bądź 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy. Kwalifikacja przedsięwzięć następuje na podstawie zapisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397). Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia planowana inwestycja może wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Przepis ten bowiem stanowi, że sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może wymagać przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, czyli m. in. instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41 – 47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 roku – Prawo energetyczne o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilości biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów. Zgodnie z regulacją art. 63 ust. 1 w/w ustawy, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie uwarunkowania, w tym m. in. rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem jego skali i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wykorzystywania zasobów naturalnych, emisji i występowania innych uciążliwości, ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii. Organ musi mieć także na względzie usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do wymienionych uwarunkowań, wynikających z zasięgu oddziaływania – obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, prawdopodobieństwa oddziaływania, jak i czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania. Postanowienie, o którym mowa w art. 63 właściwy organ wydaje po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska i właściwego inspektora sanitarnego (art. 64 w/w ustawy). W stanie faktycznym sprawy inwestor występując z wnioskiem inicjującym postępowanie dołączył do niego dokument zatytułowany "Karta informacja przedsięwzięcia". Po uzyskaniu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, organ I instancji w drodze postanowienia nałożył na wnioskodawcę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia i ustalił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zasadniczy spór w sprawie, w świetle argumentacji skargi i częściowo zażalenia sprowadza się do oceny zakresu raportu, który ma obowiązek złożyć inwestor. Stosownie do uregulowania art. 63 ust. 4 ustawy, w postanowieniu nakładającym obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 68, który stanowi, że organ, określając zakres raportu, uwzględnia stan współczesnej wiedzy i metod badań oraz istniejące możliwości techniczne i dostępność danych. Organ, zgodnie z treścią art. 68 ust. 2 ustawy, określając zakres raportu, może – kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: 1) odstąpić od wymagań co do zawartości raportu, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 4, 13, 15 i 16; nie dotyczy to dróg publicznych oraz linii kolejowych – będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) wskazać rodzaje wariantów alternatywnych wymagających zbadania (lit. "a"), rodzaje oddziaływań oraz elementy środowiska wymagające szczegółowej analizy (lit. "b"), bądź zakres i metody badań (lit. "c"). Elementy raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko określa unormowanie art. 66 ust. 1 ustawy. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż w regulacji art. 64 ust. 3 ustawy przyznano organom upoważnionym do wypowiedzenia stanowiska w przedmiocie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, w przypadku stwierdzenia obowiązku jej przeprowadzenia, również uprawnienie do wypowiedzenia się co do zakresu raportu oddziaływania na środowisko. W praktyce zakres opracowywanego raportu ustalany jest w postanowieniu wydawanym na podstawie art. 63 ust. 1 przez organ ustalający obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zestawiając ze sobą postanowienia art. 63 ust. 4 ustawy uprawniającego do określenia zakresu raportu, z postanowieniami art. 66 ust. 1 ustawy określającym, jakie elementy powinny być zawarte w każdym raporcie oddziaływania na środowisko – może pojawić się wątpliwość związana z zakresem ewentualnej modyfikacji zakresu raportu opracowywanego w konkretnej sprawie. Dlatego w celu uniknięcia wątpliwości interpretacyjnych w art. 68 ustawy wprowadzono rozwiązania doprecyzowujące granice swobody działania organu administracji w procesie ustalania zakresu raportu, jaki ma być opracowany. Możliwości modyfikacji zakresu raportu, wynikające z art. 68 ustawy, mogą być usystematyzowane w dwie grupy. Do pierwszej z nich należy zakwalifikować możliwość odstąpienia od obowiązków, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 4, 13, 15 i 16. W drugiej grupie należy uwzględnić modyfikacje raportu wskazane w art. 68 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy odnoszące się do zakresu sporządzanego raportu. Skoro zakres przedmiotowy raportu nie może podlegać zmianom w szerszym zakresie niż wynikające z art. 68 ust. 2 pkt 1 ustawy, to należy przyjąć, że modyfikacje zakwalifikowane do drugiej grupy będą polegać na dostosowaniu przez organ administracji zakresu raportu do potrzeb postępowania w konkretnej sprawie przez wskazanie, jakie dodatkowe elementy powinny być uwzględnione w konkretnym raporcie spośród tych wymienionych w art. 68 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy. Określając zakres raportu oczywiście również w tym przypadku organ orzekający o obowiązku przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko może położyć nacisk tylko na niektóre zagadnienia wymienione w tym przepisie. Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżący będący właścicielami sąsiedniej nieruchomości wobec terenu objętego zamierzeniem inwestycyjnym, prowadzą na swoim terenie ekologiczną plantację. W treści zażalenia podnieśli, iż powołana plantacja odbywa się w ramach gospodarstwa ekologicznego. W treści skargi skierowanej do sądu administracyjnego, skarżący podnieśli zarzut braku nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji w stosunku do prowadzonej przez nich działalności. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela ten zarzut skargi. Jak wskazywano wcześniej, na podstawie art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. "b", organ określając zakres raportu może, kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wskazać rodzaje oddziaływań oraz elementy środowiska wymagające szczególnej analizy. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie uznał za konieczne rozważenie nałożenia na inwestora obowiązku sporządzenia raportu uwzględniającego również elementy środowiska wymagające szczegółowej analizy. Elementem takim bez wątpienia jest fakt prowadzenia, w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji, przez skarżących ekologicznej plantacji w ramach większego gospodarstwa ekologicznego. Nie ulega wątpliwości, że planowane inwestycje muszą "uszanować" stan zastany na gruncie, w tym także w sąsiedztwie terenu inwestycyjnego jeżeli stwierdzimy oddziaływanie planowanej inwestycji. W tej sytuacji, organy obu instancji powinny ponownie prowadząc postępowanie rozważyć możliwość nałożenia na inwestora obowiązku złożenia raportu z uwzględnieniem elementów środowiska wymagających szczegółowej analizy na mocy art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. "b" ustawy. Analiza, którą przeprowadzi w tym zakresie organ winna znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji skonstruowanym w sposób odpowiadający wymaganiom art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd jednocześnie nie podzielił argumentu organu przedstawionego w odpowiedzi na skargę stanowiącego o tym, że zakres raportu określony w postanowieniu organu I instancji zapewnia przeprowadzenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko we wszystkich aspektach istotnych z punktu widzenia ochrony środowiska oraz przy uwzględnieniu wszystkich uwarunkowań. Skoro przepis prawa umożliwia rozszerzenie zakresu raportu o określone wskazania, a jednocześnie w sprawie mamy do czynienia z dwiema bardzo przeciwnymi rodzajami działalności, Sąd uznał za konieczne ponowne rozważenie zakresu raportu, który opracować ma inwestor. Nieruchomość objęta zamierzeniem inwestycyjnym i nieruchomość, na której skarżący prowadzą plantację ekologiczną sąsiadują ze sobą. Za rozszerzeniem zakresu raportu niewątpliwie przemawia także zasada przezorności, na którą powołał się organ w treści swojej argumentacji zaprezentowanej w zaskarżonym postanowieniu. Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" przy zastosowaniu art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. KO