I OSK 2777/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 1506/11 odrzucającego skargę S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 6 października 2011 r. nr SKO.PS/4110/804/2011 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 1506/11 – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", odrzucił skargę S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 6 października 2011 r. nr SKO.PS/4110/804/2011 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że skarżący odebrał decyzję w dniu 26 października 2011 r., zaś trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał w dniu 25 listopada 2011 r. Tymczasem skarżący złożył skargę osobiście w dniu 28 listopada 2011 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia. W związku z powyższym skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu. Skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł S. K., reprezentowany przez adwokata ustanowionego z urzędu. Zaskarżając postanowienie w całości zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, tj. art. "58 § 1 pkt P.p.s.a.", art. 53 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 83 § 2 P.p.s.a. poprzez uznanie przez Sąd pierwszej instancji, że skarga została wniesiona z przekroczeniem ustawowego trzydziestodniowego terminu, podczas gdy skarżący wniósł skargę w terminie. Wskazując na ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przyznanie pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, gdyż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani też w części. Ponadto skarżący domagał się przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że wbrew twierdzeniom Sądu skarżący złożył skargę w terminie, bowiem odbiór decyzji nastąpił w dniu 29 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 31 lipca 2012 r. przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie przesłanki nieważności postępowania, określone enumeratywnie w art. 183 § 2 P.p.s.a., które w rozpoznawanej sprawie nie występują. Tym samym sprawa mogła być rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny wyłącznie w granicach wywiedzionej skargi kasacyjnej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Ustalając datę doręczenia S. K. przesyłki pocztowej zawierającej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 6 października 2011 r., nr SKO.PS/4110/804/2011 Sąd pierwszej instancji właściwie ustalił tę datę w oparciu o treść znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej przesyłki uwidoczniona jest data 26 października 2011 r., która została opatrzona podpisem S. K. Na odwrocie tego samego dokumentu znajduje się też adnotacja doręczyciela z dnia 26 października 2011 r. potwierdzająca powyższy fakt. Zasadnie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyjął skuteczność doręczenia stronie postanowienia w tym właśnie dniu. Stosownie zaś do unormowania zawartego w art. 53 § 1 P.p.s.a. od tej daty należy liczyć trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął z dniem 25 listopada 2011 r. Mając powyższe na uwadze nie sposób zatem przyjąć, że składając skargę w dniu 28 listopada 2011 r. skarżący zachował zakreślony termin. Prawidłowo więc zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowił o odrzuceniu skargi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł w postanowieniu o przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i 210 P.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania pomiędzy stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 P.p.s.a.