I SA/Op 113/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 18 stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia : odrzucić skargę Pismem z dnia 17 lutego 2012 r. A. G., za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Oleśnie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę (odwołanie) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 18 stycznia 2012 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych. W wykonaniu zarządzenia Sędziego tut. Sądu z dnia 2 kwietnia 2012 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 17 lutego 2012 r. poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej uwierzytelnionego i podpisanego odpisu oraz oznaczenie skarżonego rozstrzygnięcia poprzez wskazanie daty i numeru skarżonego aktu, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej na adres podany w skardze w dniu 6 kwietnia 2012 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki. Do dnia 14 maja 2012 r. nie nadesłano podpisanego egzemplarza skargi ani nie usunięto pozostałych braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej strony skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r, poz. 270 t. j.) – dalej jako [p.p.s.a.]. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Jednocześnie przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. określa wymogi formalne przewidziane dla skargi. Stanowi on, iż skarga poza spełnieniem wymogów przewidzianych dla pism w postępowaniu sądowym (art. 46 p.p.s.a.) winna również zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ponadto, ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., jednym z elementów składowych pisma jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skoro skarga wniesiona w niniejszej sprawie, nie spełniała wymogów formalnych określonych w art. 46 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a, należało wezwać skarżącą do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Niezachowanie bowiem wymogów formalnych może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, przez jej podpisanie lub nadesłanie jej uwierzytelnionego i podpisanego odpisu oraz do oznaczenia skarżonego rozstrzygnięcia poprzez wskazanie daty i numeru skarżonego aktu. Pismo Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały przesłane na adres skarżącej podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącej w dniu 6 kwietnia 2012 r. Zatem zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin upływał skarżącej w dniu 13 kwietnia 2012 r. Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uzupełnienia braków formalnych skargi, stąd - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - orzeczono, jak w sentencji.