II OZ 737/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 12 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 576/12 przywracające termin do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 576/12 przywrócił Stowarzyszeniu [...] w B. termin do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Sąd wskazał, że Stowarzyszenie [...] w B. wniosło do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza B. z dnia [...] sierpnia 2011 r. określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na uruchomieniu zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego przy ul. [...] w B. Postanowieniem z dnia 8 maja 2012 r. Sąd odrzucił skargę Stowarzyszenia z uwagi na wniesienie jej jeden dzień po upływie terminu. Postanowienie to zostało doręczone reprezentującemu skarżące Stowarzyszenie przedstawicielowi W. D. w dniu 14 maja 2012 r. (k. 63). W dniu 21 maja 2012 r. (koperta - k. 60) przedstawiciel skarżącego W. D. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ponieważ w ostatnim dniu do jej wniesienia, tj. 24 lutego 2012 r. (piątek) podczas nieobecności w domu żony składającego wniosek zachorowało najmłodsze z jego sześciorga dzieci - siedmioletnia córka N., u której wystąpiły nudności i gorączka. W. D. stwierdził, że w tej sytuacji nie mógł zostawić córki, by nadać na poczcie skargę w ostatnim dniu do jej wniesienia, a wyręczenie się innymi członkami skarżącego Stowarzyszenia nie było już możliwe z uwagi na późną porę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że wniosek jest zasadny, ponieważ przedstawiciel skarżącego Stowarzyszenia uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Jak wynika bowiem z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu, w ostatnim dniu do wniesienia skargi, podczas nieobecności w domu żony przedstawiciela skarżącego Stowarzyszenia W. D. zachorowało najmłodsze z jego sześciorga dzieci - siedmioletnia córka N., u której wystąpiły nudności i gorączka. W tej sytuacji nie mógł on pozostawić córki, by nadać na poczcie skargę w ostatnim dniu do jej wniesienia, a wyręczenie się innymi członkami skarżącego Stowarzyszenia nie było już możliwe z uwagi na późną porę. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270), dalej p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i wydanie postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu. Zaskarżonemu postanowieniu Spółka zarzuciła: 1) naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że skarżące Stowarzyszenie nie poniosło winy w uchybieniu terminu; 2) naruszenie art. 87 § 1 p.p.s.a. poprzez jego nieuwzględnienie i pominięcie przez Sąd okoliczności, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie późniejszym niż 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) naruszenie art. 87 § 2 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że wnioskiem o przywrócenie terminu skarżące Stowarzyszenie uprawdopodobniło okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 4) naruszenie art. 87 § 4 p.p.s.a. poprzez jego nieuwzględnienie oraz pominięcie przez Sąd okoliczności, że do wniosku o przywrócenie terminu skarżące Stowarzyszenie nie załączyło skargi, czyli nie dokonało czynności, której, jako strona postępowania, nie dokonało w terminie; 5) naruszenie art. 232 k.p.c. w zw. z art. 106 § 4 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie za uprawdopodobnione fakty, na okoliczność których skarżące Stowarzyszenie nie załączyło jakichkolwiek środków dowodowych, mimo iż fakty ani nie były znane Sądowi, ani nie były znane powszechnie. Odpowiedź na zażalenie złożyło Stowarzyszenie [...] w B., wnosząc o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy. Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. W myśl zaś art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Podkreślić należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany w kontekście wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W rozpatrywanej sprawie Sąd I instancji uznał, że wniosek jest zasadny, ponieważ przedstawiciel skarżącego Stowarzyszenia uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela tego stanowiska. W. D. podał, że w ostatnim dniu do wniesienia skargi, podczas nieobecności w domu jego żony, zachorowało najmłodsze z jego sześciorga dzieci - siedmioletnia córka N., u której wystąpiły nudności i gorączka. W tej sytuacji nie mógł on pozostawić córki, by nadać na poczcie skargę w ostatnim dniu do jej wniesienia, a wyręczenie się innymi członkami skarżącego Stowarzyszenia nie było już możliwe z uwagi na późną porę. Wskazać należy, że przedstawiciel Stowarzyszenia powołując się na chorobę córki, która jego zdaniem spowodowała uchybienie terminowi do złożenia skargi w żaden sposób tego nie udokumentował. Jakkolwiek nagła konieczność opieki nad chorym dzieckiem wynikła w dniu upływu terminu mogłaby stanowić okoliczność usprawiedliwiającą niedotrzymanie terminu, to jednak W. D. nie przedstawił stosownego zaświadczenia lekarskiego, mogącego świadczyć o tym, że taka okoliczność rzeczywiście miała miejsce, a jedynie skoncentrował się na wykazaniu, że córka nagle zachorowała i wymagała jego opieki. W. D. nie uprawdopodobnił także w żaden sposób, że nie mógł w czasie choroby córki wyręczyć się inną osobą – innym członkiem rodziny, którymś z sąsiadów, czy innym członkiem Stowarzyszenia - w celu nadania przesyłki pocztowej, zwłaszcza, że jak wynika ze złożonej w postępowaniu administracyjnym listy założycieli Stowarzyszenia, wszyscy założyciele mieszkają w B. Ponadto, biorąc pod uwagę godziny urzędowania placówek pocztowych, należy stwierdzić, że W. D. nie uprawdopodobnił, aby "późna pora" stanowiła okoliczność uniemożliwiającą posłużenie się innymi członkami Stowarzyszenia. W tej sytuacji należy uznać, że skarżące Stowarzyszenie nie uprawdopodobniło braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.