II FZ 976/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Sędzia WSA (del.) Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 431/12 w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 19 marca 2012r., Nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 24 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, odrzucił sprzeciw R. B. ( dalej skarżący ) od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 24 sierpnia 2012 r. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 2 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 zwaną dalej – p.p.s.a.) odrzucił skargę R. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 19 marca 2012 r., w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 14 czerwca 2012 r. W dniu 14 lipca 2012 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2012 r. Referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia (sprzeciwu) został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 6 września 2012 r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – k. nr 103 akt sądowych ). W dniu 17 września 2012 r. (data nadania przesyłki w polskiej placówce pocztowej) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo, w którym wskazał, iż "w związku z postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2012 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, wnosi powtórnie o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata i całkowite zwolnienie od kosztów sądowych". Wskazał ponadto, iż "postanowienie z dnia 24 sierpnia 2012 r. oparte jest na mylnych i niewłaściwych stwierdzeniach, nie mających odzwierciedlenia w rzeczywistości (...)". Zarządzeniem dnia 20 września 2012 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zobowiązał skarżącego do wypowiedzenia się, czy pismo procesowe opatrzone datą "14 września 2012 roku" – (nadane w polskiej placówce pocztowej w dniu 17 września 2012 r.) należy traktować jako sprzeciw od postanowienia z dnia 24 sierpnia 2012 r., czy też jest to nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy - w terminie 7 dni pod rygorem potraktowania pisma jako sprzeciwu od w/w postanowienia. W piśmie procesowym z dnia 8 października 2012 r. ( nadanym w polskiej placówce pocztowej w dniu 9 października 2012 r.) skarżący oświadczył, że pismo z dnia 14 września 2012 r. należy potraktować jako sprzeciw i wniósł o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 24 października 2012 r. odrzucił sprzeciw. W uzasadnieniu stwierdził, że zgodnie z treścią art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Stosownie zaś do treści art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Dalej Sąd podkreślił, że w rozpatrywanej sprawie postanowienie referendarza sądowego odmawiające przyznania prawa pomocy wraz z pouczeniem o prawie i terminie wniesienia sprzeciwu doręczono skarżącemu w dniu 6 września 2012 r. Termin do wniesienia sprzeciwu rozpoczął zatem swój bieg od dnia 7 września 2012 r., a upływał w dniu 13 września 2012 r. Skarżący złożył sprzeciw od przedmiotowego postanowienia w dniu 17 września 2012 roku (data nadania przesyłki w polskiej placówce pocztowej ) tj. po upływie ustawowego terminu. Termin przewidziany do wniesienia sprzeciwu jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany. Ponadto Sąd podkreślił, że nie ma w tym przypadku znaczenia uzasadnienie sprzeciwu, a w szczególności powołanie się na okoliczności dotyczące sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego, gdyż Sąd nie rozpatruje merytorycznie wniesionego sprzeciwu w związku z faktem jego wniesienia po terminie. Z tych względów na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu. Na powyższe postanowienie skarżący w dniu 6 listopada 2012 r. złożył zażalenie, zaskarżając w całości w/w postanowienie. W uzasadnieniu podkreślił, że jeden dzień zwłoki w złożeniu sprzeciwu związany był z jego chorobą, co potwierdzone zostało następnego dnia poprzez wydanie zwolnienia lekarskiego z dnia 18 września 2012 r. Ponadto ponownie wniósł o udzielenie mu prawa pomocy w całkowitym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, zgodnie z treścią art. 259 § 1 p.p.s.a. strona od orzeczenia referendarza sądowego, w tym przypadku postanowienia z dnia 24 sierpnia 2012 r., o odmowie przyznania prawa pomocy, ma prawo wnieść do właściwego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Bezspornym w niniejszej sprawie było, że powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 września 2012 r. , a sprzeciw został złożony w dniu 17 września 2012 r. W związku z powyższym termin do jego wniesienia minął w dniu 13 września 2012 r. ( czwartek ). Ponadto w tym miejscu należy za Sądem pierwszej instancji zaakcentować, że termin ten ma charakter ustawowy i nie podlega przedłużeniu. Skarżący nie złożył również wniosku o jego przywrócenie, gdzie bada się przyczyny złożenia danego pisma po terminie. Dlatego prawidłowo Sąd pierwszej instancji na podstawie art.259 § 2 p.p.s.a. go odrzucił. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a.