VIII SA/Wa 69/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak /sprawozdawca/, Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant Starszy Referent Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi D. M. Ł. i M. Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w bazie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Decyzją z [...] września 2011 r. Starosta Z. (Starosta, organ I instancji), działając na podstawie art. 20 ust. 1, art. 22 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027), § 47 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454) oraz art. 104 i 107 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej Kpa), po rozpoznaniu wniosku M. Ł. (skarżący) orzekł o odmowie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obręb Z. gmina P., oznaczenia użytków z symbolu "Tr" na "Wsr" w działkach znajdujących się na arkuszu nr [...], oznaczonych numerami: [...] o powierzchni [...] ha, [...] o powierzchni [...] ha, [...] o powierzchni [...] ha, [...] o powierzchni [...] ha, wprowadzonych do ewidencji gruntów i budynków zgodnie z mapą podziału, przyjętą do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej za numerem [...] w dniu [...] maja 1998 r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż skarżący w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 r. wnosił o zmianę - w trybie decyzji administracyjnej - na podstawie w/w mapy podziału z [...] maja 1998 r. oznaczenia powyższych użytków z symbolu "Tr" na "Wsr" podnosząc, że w prowadzonej przez ten organ ewidencji gruntów i budynków jako właściciele w/w działek figurują D. i M. małżonkowie Ł.. Starosta ustalił, iż dane ewidencyjne dotyczące działek: [...],[...],[...],[...] wprowadzone zostały do ewidencji gruntów i budynków zgodnie z mapą podziału złożoną przez skarżącego razem z wnioskiem. Do dnia rozpoznania sprawy nie została przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów i budynków obrębu Z., gmina P., stąd widniejące w niej zapisy dotyczące użytków gruntowych stanowią odzwierciedlenie tej mapy. W piśmie z [...] lutego 2011 r. Starosta informował skarżącego, że aktualizacja użytków gruntowych na w/w działkach może być przeprowadzona z urzędu w związku z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, zleconych przez Marszałka Województwa [...] w ramach porozumienia – umowy w sprawie partnerskiej współpracy przy realizacji projektu, podpisanego w 2009 r. przez Marszałka Województwa i Starostę, finansowanego ze środków unijnych. Termin rozpoczęcia i zakończenia tych prac zostanie określony po zakończeniu postępowania przetargowego i podpisaniu umów z wykonawcami. Stwierdził ponadto, iż niezależnie od działania organu z urzędu, modyfikacja danych ewidencyjnych może nastąpić na wniosek i koszt zainteresowanych stron. Pismem z [...] października 2011 r. (data nadania) skarżący wniósł odwołanie na powołaną decyzję wskazując, iż podstawę do dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków stanowi pismo Głównego Geodety Kraju z [...] czerwca 2003 r., określające zalecenia w sprawie prawidłowego wykazywania w ewidencji gruntów symboliki użytków gruntowych dla gruntów pod groblami stawów rybnych. Dla gruntów tych symbolem właściwym jest "Wsr", oznaczający grunty pod stawami, nie zaś symbol "Tr". Przepisy ustawy z 30 października 2002 r. o podatkach lokalnych traktują grunty oznaczone symbolem "Tr" nie jako użytki rolne, lecz jako grunty podlegające opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości. Skarżący podniósł, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami, prowadzenie ewidencji gruntów i budynków należy do zadań starosty; organ ten ma także obowiązek utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualnym, tj. zgodnym z dostępnymi dokumentami. Decyzją z [...] listopada 2011 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjno – Kartograficznego Województwa [...] w W. (WINGK, organ odwoławczy), biorąc za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, iż celem skarżącego jest dokonanie z urzędu przeklasyfikowania gruntów o powierzchni [...] ha, zajętych pod groble (według opisu skarżącego) w prywatnym gospodarstwie rybackim. Wniosek w tym przedmiocie skarżący po raz pierwszy zgłosił [...] lutego 2011 r., został wówczas pisemnie poinformowany o planowanej kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla części obrębów wiejskich powiatu zwoleńskiego, połączonej z aktualizacją użytków gruntowych dla wszystkich działek w danym obrębie. W odpowiedzi na zarzuty skarżącego organ odwoławczy podzielił wyjaśnienia Starosty w tym zakresie. Odnosząc się do argumentów skarżącego dotyczących pisma Głównego Geodety Kraju z [...] czerwca 2003 r. WINGK podał, że stanowiska organów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego są pomocne w trakcie realizacji bieżących zadań, nie mogą jednak zastępować obowiązujących norm prawnych, których organ prowadzący ewidencję obowiązany jest przestrzegać. Podał, iż oznaczenia użytków gruntowych i ich klas, stanowiących własność skarżącego, ujawnione zostały w ewidencji gruntów i budynków w oparciu o mapę podziału, przyjętą do powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr [...] w dniu [...] maja 1998 r., wykonaną przez geodetę uprawnionego inż. S. Ż.. Do chwili obecnej skarżący nie przedstawił innych dokumentów, które stanowiłyby podstawę wprowadzenia żądanych zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Wskazując treść przepisów, regulujących kwestie związane z prowadzeniem ewidencji gruntów i budynków, organ odwoławczy podał, iż obowiązek niezwłocznego zgłaszania wszelkich zmian danych objętych ewidencją gruntów spoczywa na właścicielach i użytkownikach nieruchomości, którzy na żądanie Starosty są zobowiązani dostarczyć dokumenty geodezyjne i inne, niezbędne do wprowadzenia żądanych zmian. Normy prawa materialnego nie przewidują jednak dokonywania zmian użytków gruntowych bądź ich klas bez dokumentacji dowodowej, bez sprawdzenia i pomierzenia w terenie aktualnego stanu faktycznego. W sprawie niniejszej skarżący nie przedstawił żadnej nowej dokumentacji geodezyjno – prawnej, z której wynikałaby zasadność zmian przedmiotowych danych ewidencyjnych. W skardze wniesionej na powołane wyżej rozstrzygnięcie, D. i M. Ł. (skarżący) wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Wydanemu rozstrzygnięciu postawili zarzut naruszenia: 1) art. 7 "d" ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, polegającego na przyjęciu braku działań Starosty za prawidłowe, mimo iż do jego zadań należy prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków, gleboznawczej klasyfikacji gruntów i geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu; 2) § 44 ust. 2 (powinno być punkt 2) rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, polegającego na pominięciu okoliczności, iż brak wprowadzenia zmian wnioskowanych przez skarżących powoduje, iż operat ewidencyjny nie jest utrzymywany w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi; 3) art. 7 Kpa, polegającego na braku podjęcia wszelkich czynności, zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, poprzez pominięcie w swych ustaleniach stanowiska wspólnego Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii, Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Ministerstwa Finansów w sprawie zapewnienia aktualności operatów ewidencji gruntów i budynków oraz dostosowania ich do stanu prawnego, wynikającego z rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. przepisów ustaw: z 30 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 200, poz. 1683), z 10 października 2002 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym (Dz. U. Nr 200, poz. 1680) oraz z 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. Nr 200, poz. 1682 ze zm.); 4) art. 7 Kpa, polegającego na przerzuceniu na skarżących obowiązku sporządzenia stosownej dokumentacji geodezyjno - kartograficznej, skoro to organ z urzędu w ramach prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w ramach porozumienia - umowy w sprawie partnerskiej współpracy przy realizacji projektu podpisanego w 2009 r. pomiędzy Marszałkiem Województwa a Powiatem Z., obowiązany jest dokonać stosownej zmiany w bazie ewidencji gruntów obrębu wsi Z.. Rozwijając zarzuty wniesionego środka zaskarżenia skarżący wskazali, iż to na organach administracji publicznej ciąży obowiązek dokonywania aktualizacji stanu operatu ewidencyjnego. Nie zgodzili się z twierdzeniem organu odwoławczego, że kompleksowa aktualizacja oraz modernizacja odbywa się w sposób planowy, raz na 15-20 lat, w miarę posiadanych środków finansowych, poprzez zlecenie prac firmom geodezyjnym i obejmuje jednocześnie całe obręby ewidencyjne. Uznali je za sprzeczne z § 44 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków o utrzymywaniu operatu ewidencyjnego w stanie aktualności. Podali, iż z pisma Głównego Geodety Kraju z [...] czerwca 2003 r. (znak [...]) wynika, iż zgodnie z ust. 1 pkt 6 załącznika Nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, do użytku gruntowego "Wsr" - grunty pod stawami zalicza się grunty pod zbiornikami wodnymi (z wyjątkiem jezior i zbiorników zaporowych z urządzeniami do regulacji poziomu wód), wyposażone w urządzenia hydrotechniczne, nadające się do chowu, hodowli i przetrzymywania ryb, obejmujące powierzchnię ogroblowaną wraz z systemem rowów oraz tereny przyległe do stawów i z nimi związane, a należące do obiektu stawowego. W piśmie tym stwierdzono również, że przez "powierzchnię ogroblowaną" należy rozumieć w myśl pkt. 2.4.3. Polskiej Normy PN-76/R-93-000 "Rybactwo stawowe - Nazwy i określenia" powierzchnię otoczoną groblami lub zamkniętą naturalną granicą lądu, wyznaczoną maksymalnym spiętrzeniem wody wraz z powierzchnią gruntu zajętego pod groble. Zatem grunty zajęte pod groble wchodzą w skład użytku gruntowego "grunty pod stawami", które oznacza się symbolem "Wsr". Za niezasadne skarżący uznali zatem stanowisko organu, iż przedstawione wytyczne Głównego Geodety Kraju nie mogą zastępować obowiązujących norm prawnych, które organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków obowiązany jest przestrzegać. W odpowiedzi na skargę WINGK wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. W złożonym na rozprawie piśmie procesowym, uzupełniając wniesiony środek zaskarżenia, pełnomocnik skarżących wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji wskazując, iż organy oparły swoje rozstrzygnięcia o przepis § 47 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, podczas gdy przepis ten dotyczy spraw związanych z bieżącą aktualizacją, tj. ze zmianami podmiotowymi i przedmiotowymi. Tymczasem w niniejszej sprawie nie nastąpiły zmiany stanu faktycznego ani prawnego, które wymagałyby zastosowania tego trybu. Wnioskowana przez skarżących zmiana powinna nastąpić w trybie czynności materialno-technicznej poprzez zmianę oznaczenia gruntów, stosowanie do treści załącznika nr 6 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Aktualizacja operatu ewidencji gruntów i budynków obręb Z., gmina P., poprzez zmianę oznaczenia użytków z symbolu "Tr" na "Wsr" na działkach o numerach [...],[...],[...],[...] nie wymagała przeprowadzenia postępowania administracyjnego w trybie § 47 ust. 3 w/w rozporządzenia. W przypadku nieuwzględnienia powyższego żądania, pełnomocnik wniósł o uchylenie decyzji obu instancji jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazał przy tym, iż organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania, tj. art. 138 § 1 pkt 1 Kpa poprzez uznanie, że decyzja Starosty wydana została z zachowaniem odpowiednich przepisów zarówno prawa procesowego, jak i prawa materialnego, podczas gdy zdaniem skarżących decyzja organu I instancji naruszała przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 Kpa i powinna zostać usunięta z obrotu prawnego już na etapie odwołania od decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Przedmiotem postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją, było wprowadzenie zmian do ewidencji gruntów i budynków w zakresie zaliczenia gruntów do innej kategorii użytków rolnych. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie. Ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków rolnych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenie ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty (art. 20 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy). Właściciel oraz władający gruntem są obowiązani zgłaszać właściwemu staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania tych zmian. Obowiązek ten nie dotyczy zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, wynikających z decyzji właściwych organów (art. 22 ust. 2 ustawy). Na żądanie starosty osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, zgłaszające zmiany są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Ponadto w myśl art. 24 "a" ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Jak z powołanych przepisów wynika, rejestr ewidencji gruntów i budynków jest rejestrem publicznym, jednolitym dla kraju, systematycznie aktualizowanym, stanowiącym zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami. Ewidencja stanowi urzędowe źródło informacji wykorzystywanych w wielu postępowaniach, powinna zatem być utrzymywana w stałej aktualności, a więc zgodności z dostępnymi dla organu prowadzącego ten rejestr dokumentami i materiałami źródłowymi. Zgodnie z § 44 punkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków obowiązek utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, ciąży na staroście. Stosownie do § 45 ust. 1 w/w rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Natomiast § 46 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że w operacie ewidencyjnym z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych oraz danych zawartych w innych ewidencjach i rejestrach, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez sądy, organy administracji publicznej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż skarżący złożył wniosek o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów w zakresie dotyczącym oznaczenia stanowiących jego własność użytków rolnych z symbolu "Tr" na "Wsr" na działkach o numerach: [...],[...],[...],[...]. Jednak, co ma zasadnicze znaczenie dla sprawy, nie przedstawił żadnego dokumentu mogącego stanowić podstawę takiej korekty. Jako podstawę żądania wskazał pismo Głównego Geodety Kraju z [...] czerwca 2003 r., zawierające wskazania w zakresie prawidłowego wykazywania w ewidencji gruntów symboliki użytków gruntowych dla gruntów pod groblami stawów rybnych – dla gruntów tych właściwym symbolem jest "Wsr", oznaczający grunty pod stawami, nie zaś symbol "Tr". Oceniając wniosek skarżącego, inicjujący postępowanie w zakresie dokonania zmian w ewidencji gruntów i budynków, Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie podziela stanowisko organów obu instancji, iż prowadzący tę ewidencję organ (Starosta) nie mógł dokonać na jego podstawie zmiany zaliczenia wskazanych działek do innej kategorii użytków. Odmienne stanowisko organu, bez żadnego nowego opracowania geodezyjno – kartograficznego, potwierdzającego żądaną zmianę, podważałoby dane wprowadzone do ewidencji gruntów i budynków zgodnie z mapą podziału przyjętą do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej za nr [...] w dniu [...] maja 1998 r. Skarżący wraz z wnioskiem złożył właśnie tę mapę, na której były naniesione aktualne oznaczenia jego użytków rolnych, natomiast winien złożyć sporządzone przez geodetę nowe dokumenty, z których wynikałaby zmiana, której żądał. Organ nie miał żadnych podstaw faktycznych, ani prawnych, aby na podstawie wniosku skarżącego i złożonej przez niego mapy podziału, znanej organowi, domagać się "sprostowania" ewidencji w żądanym zakresie. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że organy administracji publicznej, prowadzące ewidencję gruntów i budynków, rejestrują jedynie stany prawne i faktyczne w oparciu o określone dokumenty i nie mogą samodzielnie rozstrzygać kwestii uprawnień objętych tymi dokumentami. Ewidencja jest bowiem tylko zbiorem informacji i odzwierciedleniem danych wynikających z przedłożonych dokumentów (zob. chociażby wyrok NSA z dnia 29 września 2011 r. sygn. akt I OSK 1596/10, Lex nr 1068442). Dane w ewidencji mogą być zmienione dopiero, gdy wytworzona zostanie nowa dokumentacja źródłowa zmieniająca albo korygująca we właściwym trybie dane zawarte w dokumentacji dotychczasowej. Postępowanie mające na celu aktualizację operatu ewidencyjnego ma charakter rejestrowy, czyli wtórny do zdarzeń prawnych. W pełni zasadne jest więc powołanie w podstawie prawnej decyzji organu I instancji § 47 ustęp 1 i 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, z którego wynika, że starosta dokonuje aktualizacji operatu ewidencyjnego dopiero po uzyskaniu odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych, jeśli zaś wymagana jest do tego jeszcze procedura wyjaśniająca, może wówczas zażądać od strony dostarczenia stosownych dokumentów. Zdaniem Sądu, Starosta nie miał prawa dokonać zmian w operacie ewidencyjnym w zakresie zaliczenia gruntów do innej kategorii użytków rolnych w ramach tzw. czynności materialno – technicznej na podstawie jedynie oświadczenia wnioskodawcy. Sąd w pełni akceptuje argumenty organów obu instancji, uznając je za własne w zakresie wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz dokonanych przez nie ustaleń fatycznych. Decyzje nie naruszają prawa materialnego ani procesowego w sposób istotny, skutkujący uchyleniem decyzji, nie naruszają także przepisów prawa w sposób rażący, skutkujący stwierdzeniem ich nieważności. Wraz z wnioskiem o dokonanie zmiany klasyfikacji gruntów z symbolu "Tr" (tereny różne) na symbol "Wsr" (grunty pod stawami) skarżący nie przedstawił żadnej dokumentacji, na podstawie której organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków mógłby dokonać wnioskowanych zmian w jej zapisach. Sąd uznaje także stanowisko organów, iż wytyczne organu centralnego, właściwego w sprawach geodezyjno – kartograficznych, są pomocne w trakcie realizacji bieżących zadań organów, nie są natomiast źródłem prawa, które należy bezwzględnie przestrzegać, nie zastępują obowiązujących norm prawnych w zakresie zmiany ewidencji gruntów. Starosta poinformował skarżącego o planach modernizacji ewidencji gruntów przez zlecenie prac geodetom na terenach całych obrębów ewidencyjnych, ale ta procedura wymaga określonego czasu. Wyniki takiej modernizacji Starosta ma obowiązek umieścić w ewidencji gruntów i na tym polegałaby wówczas aktualizacja operatu. Jeśli skarżący nie chciał czekać na wyniki zleconych prac, winien wraz z wnioskiem o zmianę danych w ewidencji przedstawić stosowne dokumenty geodezyjno-kartograficzne, które byłyby podstawą dla Starosty do dokonania zmian. Zdaniem Sądu organ I instancji nie naruszył przepisu kompetencyjnego z art. 7 "d" ustęp 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, bowiem Starosta nie zaprzecza, aby do jego kompetencji należało w szczególności prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organy obu instancji nie naruszyły również przepisów postępowania art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 Kpa, gdyż wszechstronnie zebrały i oceniły materiał dowodowy w sprawie. Dlatego też na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.