II SAB/Wa 109/12
WyrokWSA w Warszawie2012-06-11
Skład orzekający: Danuta Kania, Anna Mierzejewska, Olga Żurawska – Matusiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy opinia prawna sporządzona na wewnętrzny użytek organu administracji publicznej, dotycząca zasadności wszczęcia w przyszłości postępowania cywilnego, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej?Ratio decidendi
Opinia prawna sporządzona na wewnętrzny użytek organu administracji publicznej, dotycząca zasadności wszczęcia w przyszłości postępowania cywilnego, nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, organ nie pozostaje w bezczynności, odmawiając jej udostępnienia.Stan faktyczny
Stowarzyszenie L. wniosło skargę na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w zakresie udostępnienia informacji publicznej w postaci opinii prawnych dotyczących postępowania przed NSA w sprawie o sygn. akt I OSK 89/09. Minister Skarbu Państwa w odpowiedzi na skargę podniósł, że wniosek nie wpłynął do organu, a następnie zajął stanowisko, iż wnioskowane opinie nie są informacją publiczną, powołując się na wyrok NSA. Stowarzyszenie kwestionowało to stanowisko, wskazując na odmienną interpretację przepisów.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę Stowarzyszenia L. na bezczynność Ministra Skarbu Państwa.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Olga Żurawska – Matusiak, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia L. na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie wniosku z dnia [...] sierpnia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej – oddala skargę –
Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Stowarzyszenie L. z siedzibą w W. (dalej powoływane jako: "Stowarzyszenie") wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem w określonym terminie, zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Jednocześnie Stowarzyszenie wniosło o zobowiązanie strony przeciwnej do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2011 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazano, iż ww. wnioskiem Stowarzyszenie zwróciło się do Ministra Skarbu Państwa o udostępnienie informacji publicznej w zakresie opinii prawnych będących przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 89/09, które zakończyło się wyrokiem z dnia 16 czerwca 2009 r. Do dnia wniesienia skargi ww. wniosek nie został wykonany.
W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o oddalenie skargi na bezczynność.
W uzasadnieniu organ wskazał, iż wobec powołania się przez Stowarzyszenie na wniosek z dnia [...] sierpnia 2011 r., który miał wpłynąć na adres poczty elektronicznej Ministra Skarbu Państwa, Biuro Kontroli MSP wszczęło postępowanie wyjaśniające celem ustalenia, czy wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu. W toku czynności wyjaśniających ustalono, że taki e-mail nie wpłynął do Ministerstwa w dniu [...] sierpnia 2011 r.
Wobec powyższego oraz w następstwie analizy okoliczności faktycznych sprawy, Minister Skarbu Państwa pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. zajął stanowisko w sprawie i poinformował Stowarzyszenie, że wnioskowane opinie nie są informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej i jako takie nie podlegają udostępnieniu. Powołał się przy tym na argumentację przedstawioną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 89/09. Organ podjął zatem czynności faktyczne mające na celu wyjaśnienie sytuacji, a następnie zajął merytoryczne stanowisko względem wniosku Stowarzyszenia w trybie przewidzianym ustawą o dostępie do informacji publicznej. Pierwotny brak reakcji organu na wniosek Stowarzyszenia z dnia [...] sierpnia 2011 r. wynikał z faktu, że wniosek ten – zgodnie z ustaleniami postępowania wyjaśniającego – nie wpłynął na konto e-mail Ministra Skarbu Państwa.
W świetle powyższego, organ nie pozostawał w bezczynności, bowiem podjął czynności w sprawie z chwilą powzięcia wiadomości o wniosku Stowarzyszenia.
Następnie organ wskazał, iż chybione są zarzuty Stowarzyszenia dotyczące naruszenia art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem wnioskowana informacja nie podpada pod pojęcie "informacji publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 ww. ustawy, co zostało rozstrzygnięte przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 89/09.
Dodatkowo organ zauważył, że analiza przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz orzecznictwa powstałego na gruncie tej ustawy wskazuje na to, że wnioskiem w świetle przedmiotowej ustawy może być objęte pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielenia odpowiedzi. Natomiast opinie prawne, o które wnioskuje Stowarzyszenie nie dotyczą sfery faktów, lecz sfery zamierzeń. Podniósł również, że przedmiotowe opinie prawne są w znacznej części wykładnią przepisów prawa dokonaną przez organ administracji na swój wewnętrzny użytek w toku procesu. Waloru informacji publicznej nie można przypisać opinii prawnej sporządzonej na potrzeby organu, jeżeli ma ona służyć w postępowaniu w konkretnej sprawie dotyczącej interesu prawnego podmiotu, który organ ten reprezentuje. Wniosek o udostępnienie treści takiej opinii nie może być środkiem służącym do dostarczenia pozostałym stronom informacji istotnych z punktu widzenia toczącego się postępowania.
W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2012 r. Stowarzyszenie zakwestionowało stanowisko organu zaprezentowane w odpowiedzi na skargę. Zaznaczyło, iż w uzasadnieniu do projektu ustawy o dostępie do informacji publicznej, która została uchwalona w 2011 r., ustawodawca wyraźnie wskazał, że w przypadku opinii prawnej będącej przedmiotem rozstrzygnięcia w wyroku NSA z dnia 16 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 89/09, mamy do czynienia z informacją publiczną, co do której – przy spełnieniu określonych warunków – może nastąpić odmowa jej udostępnienia. W związku z powyższym, nawet jeżeli zachodzą przesłanki wskazane w tym przepisie, na dzień sporządzenia odpowiedzi na skargę organ winien wydać decyzję odmowną. Stowarzyszenie podniosło również, iż organ w odpowiedzi na inny wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci opinii prawnych za okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 29 grudnia 2011 r. wydał w pierwszej kolejności decyzję odmowną na podstawie art. 5 ust. 1a pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a następnie decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej, powołując się na konieczność przetworzenia informacji publicznej (decyzje Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lutego 2012 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2012 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w pkt 1 - 4a. Celem skargi na bezczynność jest zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy.
Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności.
Pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w art. 13 ww. ustawy, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia (art. 16 ust. 1 ww. ustawy). Decyzja o odmowie udostępnienia informacji jest przewidziana dla sytuacji, gdy informacja publiczna istnieje, ale nie może być udostępniona na skutek ograniczeń prawa do informacji publicznej, określonych w art. 5 ww. ustawy.
Niesporne jest w sprawie, że Minister Skarbu Państwa w myśl przepisu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest podmiotem obowiązanym na gruncie ww. ustawy do udostępnienia informacji mającej charakter informacji publicznej i będącej w jego posiadaniu.
Kwestia sporna dotyczy oceny, czy wnioskowana przez Stowarzyszenie L. informacja posiada walor informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a w konsekwencji, czy Minister Skarbu Państwa pozostaje w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku Stowarzyszenia.
Wnioskiem tym skarżące Stowarzyszenie objęło "opinie prawne będące przedmiotem postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 89/09, które skończyło się wyrokiem z dnia 16 czerwca 2009 r."
Zaznaczyć należy, że powołanym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2008 r., sygn. akt II SAB/Wa 133/08 i oddalił skargę W. w W. na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej. Przedmiotem wymienionego wyżej wniosku była treść opinii prawnej, sporządzonej przez Departament Zastępstwa Procesowego Ministerstwa Skarbu Państwa, w sprawie zasadności wystąpienia przez Skarb Państwa przeciwko członkom W. z pozwami do sądu powszechnego o unieważnienie umów sprzedaży udziałów w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej przy ul. [...] w W.
Informując skarżące Stowarzyszenie pismem z dnia [...] grudnia 2011 r., iż objęta wnioskiem opinia nie stanowi informacji publicznej, Minister Skarbu Państwa powołał w szczególności stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w wymienionym wyżej wyroku z dnia 16 czerwca 2009 r., zgodnie z którym żądana opinia prawna nie miała charakteru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jak podkreślił NSA, w rozpoznawanej sprawie przedmiotowa opinia prawna zawierała informację, która mogła (ale nie musiała) zostać wykorzystana przez organ administracji publicznej w przyszłości, w celu wszczęcia cywilnych postępowań w konkretnych sprawach przeciwko członkom W. w W. Nie dotyczyła więc ona sfery faktów, lecz sfery zamierzeń. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielenia informacji, nie zaś o niezmaterializowanych w jakiejkolwiek postaci zamierzeniach podejmowania określonych działań. Dalej Sąd kasacyjny stwierdził, iż nie każda informacja publiczna sporządzona przez organ administracji publicznej posiada walor informacji publicznej. O zakwalifikowaniu opinii prawnej do dokumentów podlegających udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej decyduje cel, w jakim została opracowana. Opinia prawna sporządzona na użytek organu administracji publicznej w przedmiocie zasadności wszczęcia w przyszłości postępowania w konkretnej sprawie cywilnej, nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Z powyższego wynika, że kwestię charakteru objętej wnioskiem Stowarzyszenia opinii prawnej rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając w powołanym wyżej wyroku, iż nie posiada ona waloru informacji publicznej. Pogląd ten podziela również Sąd w składzie orzekającym.
Skoro zatem informacje żądane przez skarżące Stowarzyszenie nie stanowią informacji publicznej, to nie sposób rozpatrywać zachowania Ministra Skarbu Państwa jako pozostawanie w bezczynności, bowiem Minister nie był obowiązany do ich udostępnienia na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jak już wskazano powyżej, w następstwie powzięcia informacji o wniosku skarżącego Stowarzyszenia, pismem z dnia [...] grudnia 2011 r., doręczonym Stowarzyszeniu, organ zajął stanowisko w sprawie wskazując, iż żądanie objęte wnioskiem wykracza poza zakres przedmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Powyższego stanowiska, zdaniem Sądu, nie zmienia argumentacja zawarta w skardze oraz w późniejszym piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2012 r. W szczególności poza zakresem oceny Sądu w niniejszej sprawie pozostają decyzje Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lutego 2012 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2012 r. jako wykraczające poza przedmiot rozpatrywanej skargi na bezczynność organu.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło