V SA/Wa 1040/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. w P. na informację Ministra Gospodarki - Departament Funduszy Europejskich z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. Stwierdza, że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę Ministrowi Gospodarki do ponownego rozpatrzenia protestu. 2. Zasądza od Ministra Gospodarki - Departament Funduszy Europejskich na rzecz D. Sp. z o.o. w P. kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. D. Spółka z o.o. z siedzibą w P. złożyła w dniu [...] czerwca 2011 r. do Instytucji Wdrażającej - Banku Gospodarstwa Krajowego- wniosek o dofinansowanie projektu "[...]". Przedmiotowy projekt złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 Oś priorytetowa 4 –Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3- Kredyt technologiczny, zarejestrowany został pod numerem [...]. Pismem z dnia [...] listopada 2011r. BGK poinformował wnioskodawcę, że wniosek o dofinansowanie projektu dla inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, zgodnie z promesą kredytu technologicznego, oceniony pozytywnie pod kątem spełnienia kryteriów formalnych, przekazany został do oceny merytorycznej. Po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. Bank Gospodarstwa Krajowego zawiadomił Spółkę o odmowie przyznania premii technologicznej ze względu na stwierdzoną, w wyniku oceny merytorycznej wniosku, niezgodność projektu z przepisami ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ( Dz. U z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm. ). Zdaniem oceniających opinia o nowej technologii nie jest zgodna z art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy gdyż nie zawiera : -charakterystyki technologii, -opisu sposobu wdrożenia nowej technologii; - wykazu i zastosowania środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do wdrożenia nowej technologii. Ponadto wskazano, że technologia dotycząca zastosowania spawania laserowego do produkcji rur dopiero ma powstać, a więc jeszcze nie istnieje. Stąd też nie spełnia wymogu określonego w art. 2 ust 1 pkt 4 i 9 ustawy. Potencjalnemu beneficjentowi wyjaśniono, że z powyższych względów wniosek nie spełnia następujących kryteriów merytorycznych przyznania premii technologicznej: -projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO iG oraz ustawą z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ( Dz. U. z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm. ) – wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust 3 ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm.), stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy , której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. W powyższym piśmie zawarto jednocześnie pouczenie o prawie do złożenia w terminie 14 dni protestu do Instytucji Pośredniczącej – Ministerstwa Gospodarki za pośrednictwem Banku Gospodarstwa Krajowego i Spółka taki protest złożyła. W proteście dotyczącym powyższych kryteriów Spółka wnioskowała o dokonanie ponownej oceny, ze względu na, jak wskazała popełnione przez oceniających błędy, bądź wycofanie wniosku do ponownej oceny formalnej w celu przyznania wnioskodawcy prawa do uzupełnienia rzekomych wad formalnych. Spółka zarzuciła niewłaściwą interpretację kryteriów poprzez uznanie, że złożone opinie o nowych technologiach nie spełniają wymaganego regulaminem konkursu kryteriów formalnych. Podniosła, że wbrew ocenie są one zgodne z wymogami art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy z 30 maja 2008r. Odnosząc się do opinii o innowacyjności technologii spawania cienkich blach stalowych ocynkowanych z zastosowaniem diodowego półprzewodnika lasera, w ocenie wnioskodawcy, w jej treści znajdują się wymagane powyższym przepisem informacje. Podobnie rzecz się ma z drugą opinią dotyczącą technologii walcowania rur z blach cienkich. Spora jej część została bowiem poświęcona charakterystyce technologii. Opinia ta zawiera również zdaniem skarżącego sposób, w jaki ma zostać wdrożona i jakie urządzenia winny zostać zakupione do jej właściwego wykorzystania. Opis ten zdaniem protestującego czyni zadość wymogom zawartym w art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Dalej Spółka podniosła, że o ile oceniający zarzucili brak zgodności przedstawionych opinii o innowacyjności z wymogami art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy, zarzuty te mają charakter formalny, a nie merytoryczny zatem w przypadku takiego stwierdzenia Komisja Konkursowa, zgodnie z regulaminem konkursu określonym §7 ust 2 pkt 8 powinna wycofać wniosek do ponownej oceny formalnej, a po jej zakończeniu poddać wniosek ponownej ocenie merytorycznej. Tym samym wskazany w piśmie powód odrzucenia wniosku na etapie oceny merytorycznej Spółka uznała, za niezasadny. Odnosząc się natomiast do drugiego kryterium wnioskodawca zarzucił również, że oceniający błędnie przyjęli, że technologia spawania cienkich blach stalowych ocynkowanych, z zastosowaniem diodowego półprzewodnikowego lasera nie istnieje. W opinii, zdaniem protestującego wskazano bowiem, że zastosowanie tej technologii jest znane i używane od 2009r. Natomiast wobec, jak wskazano w proteście, braku zakwestionowania przez oceniających innowacyjności drugiej planowanej do wdrożenia technologii walcowania (zwijania ) blach, wnioskodawca Spółka domniema, że w tym zakresie projekt winien zostać uznany, jako spełniający merytoryczne kryteria niezbędne do uzyskania dofinansowania. Do protestu dołączono między innymi broszurę producenta źródeł laserowych dyskowych, informującą o ich możliwym zastosowaniu do produkcji rur. Rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z [...] kwietnia 2012r. nr [...], wydanym na podstawie art. 30b ust 4 ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U. 2009 Nr 84 poz. 712 ze zm.) (doręczonym Spółce 16 kwietnia 2012r.), Minister Gospodarki (Instytucja Pośrednicząca ) poinformował D. Sp. z o.o., iż przedmiotowy protest został uznany za niezasadny. W powyższym piśmie - informacji podano, że wbrew zarzutom protestu opis na który powołuje się Spółka w zakresie technologii spawania rur cienkich laserem półprzewodnikowym nie może zostać uznany za charakterystykę wdrażania nowej technologii. Zdaniem IP postawienie akcentu na innowacyjność nabywanego środka trwałego bez faktycznego opisu wdrażanej technologii daje podstawy do stwierdzenia, że projekt może być niezgodny z art. 3 ust 4 ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Zdaniem instytucji rozpatrującej protest treść opinii na którą powołuje się Spółka wskazuje, że do wdrożenia technologii niezbędne jest wcześniejsze jej opracowanie. Oznacza to, zdaniem IP, że technologia nie jest gotowa do wdrożenia. Jednocześnie wykazu i uzasadnienia zastosowania środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do wdrożenia technologii w opinii nie stwierdzono. Zdaniem IP opinia o technologii spawania rur laserem półprzewodnikowym ma de facto dopiero zostać opracowana. Z tego względu, zdaniem Ministra Gospodarki, brak opracowanej, gotowej technologii jest najprawdopodobniej powodem braku w treści opinii wymaganej charakterystyki technologii oraz wykazu i uzasadnienia środków trwałych niezbędnych do jej wdrożenia. Ponadto IP zwróciła uwagę, że zgodnie z treścią opinii wykonawcą badań związanych z wdrażaną technologią miałby być podmiot ją opiniujący. Zdaniem Ministra Gospodarki podważa to bezstronność opiniodawcy w stosunku do opiniowanej technologii. Dalej instytucja rozpatrująca protest stwierdziła, że druga ze wskazanych opinii nie zawiera wymaganych ustawowo elementów. Odnosząc się do kolejnego zarzutu, w powołaniu na przewodnik po kryteriach wyboru, IP nie stwierdziła zasadności protestu, że powody dla których dokonano negatywnej oceny opinii pod kątem spełnienia wymaganych prawem warunków mają charakter formalny. Podsumowując Minister Gospodarki wskazał, że ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona prawidłowo, a złożony protest jest bezzasadny. W dniu 30 kwietnia 2012r. /data nadania pocztowego/ D. Sp. z o.o. w P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wynik procedury odwoławczej i wynik oceny projektu zawarty w piśmie z dnia [...] kwietnia 2012r. W skardze wniosła o jej uwzględnienie i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Ministrowi Gospodarki (Instytucji Pośredniczącej), Departamentowi Funduszy Europejskich i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca podjętemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie : I. § 10 załącznika 4.4 Procedura odwoławcza w ramach PO IG Szczegółowy opis priorytetów rogramu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007-2013 w zakresie: zaniechania przez Instytucję pośredniczącą zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu, a jedynie mechaniczne przepisanie w zaskarżonym piśmie tez i wniosków wskazanych przez instytucję wdrażającą i bezkrytyczną akceptację stanowiska tej instytucji, zaniechania szczegółowego zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę wraz z jego uzasadnieniem w zakresie: - procesu wdrożenia technologii zgodnie z opinią dra inż. Z.O., - charakterystyki, opisu technologii i jej istnienia oraz stosowania od 2009 r., zaniechania pisemnego ustosunkowania w zaskarżonym piśmie do zarzutów podniesionych w proteście oraz zaniechanie uzasadnienia stanowiska instytucji pośredniczącej, a w szczególności wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów, co do których skarżący przedstawia poniżej zarzutu nr 1 - przez wskazanie jedynie, że projekt może być niezgodny wady stanowiska instytucji pośredniczącej zawarte w zaskarżonym piśmie: - z art. 3 ust. 4 ustawy innowacyjnej - kiedy o zakresie innowacyjności powinna stanowić konkretna ocena instytucji pośredniczącej a nie domniemania "może", nadto sugerowanie przez instytucję pośredniczącą, że stwierdzenie o możliwości zastosowania technologii spawania cienkich blach z zastosowaniem diodowego półprzewodnikowego lasera do produkcji rur potwierdza fakt braku istnienia technologii, kiedy z podstawowych reguł logicznych popartych wymaganą opinią wynika, iż technologia ta może być zastosowana konkretnie do produkcji rur, a w zakresie dalszej części zarzutu nr 1 / sposobu wdrożenia technologii/ - arbitralną ocenę o braku gotowości technologii -kiedy elementem innowacji jest w tym przypadku usługa badawczo - rozwojowa, determinująca w konsekwencji jej wyniki, dostosowanie odpowiednich środków trwałych m in. systemów technologiczne firmy T. lub podobnych - co wynika - wbrew treści zaskarżonego pisma - z treści opinii; - zarzutu nr 2 - przez lapidarne powołanie się na opinię instytucji pośredniczącej oraz treść Przewodnika po kryteriach wyboru projektów bez wskazania konkretnych zapisów i ich treści; - zarzutu nr 3 - przez przyjęcie, iż prowadzenie prac naukowych w zakresie spawania rur laserem półprzewodnikowym stanowi o nieistnieniu technologii, kiedy zakres wniosku obejmuje usługę badawczo rozwojową - nie tworzącą nowej technologii, ale kształtującej technologię na gruncie spawania rur i immanentnie związaną z projektem w części dotyczącej walcowania rur stalowych, nadto bezpodstawne podważenie przez instytucję bezstronności opinii, wykraczającą poza zarzut protestu i kompetencji instytucji wdrożeniowej - gdyż nie posiada ona uprawnień do podnoszenia zarzutów w zakresie suwerenie wykonanych opinii i ich oceny wobec złożonych jednoznacznie oświadczeń o bezstronności osób opiniujących, - zarzutu nr 4 - dokonanie oceny drugiej opinii w zakresie formalnym bez wskazania jakich elementów nie zawiera opinia, jaka to opinia i przez kogo opracowana - kiedy w dalszej części zarzutu instytucja pośrednicząca powołuje treść "pierwszej" opinii; naruszenie pkt 14 instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie przez zakwestionowanie opisu projektu wykonanego przez wnioskodawcę, w szczególności w zakresie niezgodności inwestycji z ustawą oraz braku wdrożenia nowej technologii, kiedy zapisy ustawy nie zostały naruszone, a nowa technologia jest kombinacją usługi badawczo rozwojowej przy wykorzystaniu istnienia techniki spawania podczerwienią oraz niepatentową wiedzą techniczną w przypadku walcowania rur z blach cienkich; naruszenie pkt 15 instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie przez wyłączenie możliwości zastosowania nowej technologii na bazie usługi badawczo rozwojowej, kiedy w punkcie 15 expresis werbis dopuszczono taki zakres nowej technologii, dla której miała zostać sporządzona stosowna opinia, i naruszenie § 7 ust. 2 pkt 10 Regulaminu przeprowadzenia konkursu w ramach PO IG Priorytet 4 przez jego niezastosowanie, przy przyjęciu przez instytucję pośrednicząca wykluczenia możliwości przyznania kredytu technologicznego na przedsięwzięcie spawania rur stalowych z zastosowaniem diodowego półprzewodnikowego lasera, a spełniania wymagań kredytu technologicznego w zakresie walcowanie cienkich blach; naruszenie § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzenia konkursu w ramach PO IG Priorytet 4 przez stwierdzenie w zaskarżonym piśmie: "Druga ze wskazanych opinii nie zawiera wymaganych ustawowo elementów" i zaniechanie przy przyjęciu słuszności tej tezy - weryfikacji oceny formalnej wniosku oraz określenia braków ustawowych opinii, naruszenie § 7 ust. 2 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach PO IG Priorytet 4 poprzez brak dokonania oceny merytorycznej wniosku przez Komisję Konkursową w Instytucji Wdrażającej (Bank Gospodarstwa Krajowego) i nieuwzględnienie tej okoliczności przez Instytucję Pośredniczącą podczas rozpoznawania protestu skarżącego. VII. art. 5 ust. 3 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej Dz. U. Nr 116, poz. 730 z późn. zm./ przez błędne przyjęcie, iż przedstawiony przez skarżącego w złożonym wniosku opis sposobu wdrożenia technologii do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów - nie zawiera: charakterystyki technologii, opisu sposobu wdrożenia nowej technologii wykazu i uzasadnienia zastosowania środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do wdrożenia technologii, kiedy art. 5 ust. 3 pkt 2 ustawy innowacyjnej wymaga de lege lata jedynie cyt; opisu sposobu wdrożenia technologii do wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług mających być wynikiem realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym, a postanowienia art. 2 ust. 1 pkt 4 i 9 ustawy innowacyjnej przez inwestycję technologiczną -rozumieją inwestycję polegającą na: zakupie nowej technologii, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług albo wdrożeniu własnej nowej technologii oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług; natomiast nową technologia - jako technologię w postaci prawa własności przemysłowej lub usługi badawczo-rozwojowej (w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług), lub nieopatentowanej wiedzy technicznej, która umożliwia wytwarzanie nowych lub znacząco ulepszonych towarów, procesów lub usług, i nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat, zatem nie istnieje expresis verbis niezgodność przedstawionej opinii o nowej technologii przywołanymi normami prawnymi, gdyż skarżący przedstawił we wniosku zgodnie z postanowieniami przywołanych norm prawnych: opis sposobu wdrażania technologii popartej opiniami - a nomenklatura używania przez instytucję pośrednicząca w stanowiskach przedstawionych w sprawie odbiega od zastosowanej w ustawie innowacyjnej oraz Szczegółowym opisie Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 - 2013, zamierzenie kupna nowej technologii /nie stosowanej dłużej niż 5 lat/, jej wdrożeniu oraz uruchomieniu na jej podstawie wytwarzania nowych lub znacząco ulepszonych towarów, nadto wzbogaconej o usługę badawczo rozwojową - stanowiącej de facto technologię kombinowaną obejmującą dwa immanentne elementy nowej technologii, co czyni zamierzony projekt innowacyjnym już na etapie aplikowania o przyznanie promesy premii technologicznej, VIII. Naruszenie art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy innowacyjnej, przez błędne ustalenie, iż: - skarżący nie uzyskał opinii jednostki naukowej, kiedy jako załącznik do wniosku został przedstawione dwie opinie: 1) Politechniki [...]Katedry Odlewnictwa i Spawalnictwa Wydziału Budowy Maszyn i Lotnictwa sygnowanej podpisem dr inż. Z.O. a oraz dziekana wydziału - w zakresie spawania cienkich blach stalowych, 1) Politechniki [...] Wydziału Budowy Maszyn i Lotnictwa Katedry Przeróbki Plastycznej sygnowanej podpisem prof. dr hab. F.S. oraz dziekana wydziału - w zakresie innowacyjności technologii walcowania /zwijania/rur z blach cienkich, a ich treść jest konkretna, rzetelna, fachowa i kompleksowa, - zaproponowana technologia spawania laserowego ma dopiero powstać, kiedy pozostaje ona w produkcji i użyciu od 2009 roku. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiając przebieg postępowania, rozwinęła przedstawione wyżej zarzuty, a końcowe stanowisko zawarła w stwierdzeniu, że działania IP nie są konsekwentne, bazują na dużej ogólności w rozpoznawaniu problemu i przyjęły miano dowolności. Zdaniem Spółki zaskarżone stanowisko nie zawiera wszystkich wymaganych elementów jest nieczytelne i nielogiczne, co w konsekwencji uzasadnia uwzględnienie skargi. W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o jej oddalenie. W obszernym piśmie procesowym podtrzymując dotychczasowe stanowisko, rozszerzył przedstawioną w toku postępowania argumentację polemizując z zarzutami skargi. Organ podkreślił, że powodem negatywnej merytorycznej oceny wniosku o dofinansowanie kredytem technologicznym było uznanie, że technologia spawania laserem półprzewodnikowym rur ocynkowanych nie jest gotowa do wdrożenia, ma dopiero powstać, a opinia przedstawiona w tym zakresie przedstawia jedynie opis sposobu jej opracowania. Poza tym nie zawiera wymaganych art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej elementów. Zdaniem Ministra Komisja Konkursowa nie dokonała przeniesienia części wydatków do wydatków nie kwalifikujących się do wsparcia, bowiem uznała, że druga opinia również nie spełnia wymogów o których mowa w .w przepisie art. 5 ust 3 pkt 2 w.w. ustawy., zatem cały projekt nie kwalifikuje się do dofinansowania. W oparciu o złożoną dokumentację uznano też za zbędne zwrócenie się do potencjalnego beneficjenta o dodatkowe wyjaśnienia z uwagi na możliwość modyfikacji wniosku, co jest niedopuszczalne i prowadzi do odrzucenia projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z przepisami postępowania administracyjnego i normami prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa). W tym miejscu należy zaznaczyć, że uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przepisach art. 30c-30d ustawy przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30e ustawy). Zgodnie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. W tym miejscu wskazać należy, iż jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych i NSA zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności (niezgodności) z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30c ust. 1 pkt 1 ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy – ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych - nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Sąd nie jest bowiem związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji. W tym miejscu wskazać wypada, że Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jest znane stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zajęte w wyroku z 12 grudnia 2011r. sygn. akt P 1/11 w zakresie konstytucyjności przepisów art. 30b i 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie jakim dopuszczają uregulowanie procedur odwoławczych poza systemem obowiązujących źródeł prawa. Trybunał Konstytucyjny stwierdził mianowicie, że art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 ustawy o z.p.p.r. w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji, jak też art. 30c ust. tej ustawy w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach niebędących źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. Orzeczenie zostało opublikowane w Dz. U. z 2011r. Nr 279 poz.1644. Trzeba jednak uwzględnić, że Trybunał Konstytucyjny wydając to orzeczenie odroczył jego wejście w życie na okres 18 miesięcy od daty ogłoszenia go w Dzienniku Ustaw. Oznacza to, że orzekając w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić okoliczności, że normy regulujące postępowanie odwoławcze w ramach PO IG 2007-2013 leżą poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa i miał obowiązek je stosować. Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza także, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż – jak wyżej wskazano – sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też programie operacyjnym, a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09). Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez Instytucję Wdrażającą jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej przez Instytucję Pośredniczącą, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] kwietnia 2012r. nr [...], stwierdzić trzeba, iż nie odpowiadają one prawu, wobec czego skargę należało uznać za zasadną, mimo że nie wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się słuszne. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności postępowania z: -Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach PO IG, Priorytet 4 -Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia, Działanie 4.3. Kredyt technologiczny; - Procedurą odwoławczą w ramach PO IG załącznik 4.4. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż Instytucja Pośrednicząca dokonując oceny wniosku naruszyła regulacje normujące sposób prowadzenia postępowania w ramach polityki rozwoju. Wg Regulaminu Konkursu i określonych w § 7 tego dokumentu zasad dokonywania oceny wniosków procedura wyboru projektu dokonywana jest dwuetapowo: wybór ten dokonywany jest w oparciu o kryteria formalne, a następnie w oparciu o kryteria merytoryczne i po spełnieniu wszystkich tych kryteriów - wniosek jest wpisywany na listę projektów rekomendowanych do dofinansowania. Dla poszczególnych Priorytetów i działań – w tym dla działania 4.3 opracowane zostały kryteria wyboru formalne i merytoryczne przy czym co do oceny merytorycznej wskazano 4 kryteria merytoryczne przyznania premii technologicznej o zakresie określonym /nazwanym /, co do każdego z tych kryteriów. W nawiązaniu do przytoczonych wyżej regulacji przyjąć należy, że instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania tj. w niniejszym przypadku Bank Gospodarstwa Krajowego ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu ( kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu, ) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących. Załącznikiem do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG jest dokument - załącznik nr 4.4 - Procedura Odwoławcza w ramach PO IG opracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz zgodnie z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny spełniać procedury odwoławcze – ustalone dla programów operacyjnych. Projekt o dofinansowanie zgłoszony przez skarżącą Spółkę zakłada wdrożenie dwóch nowych technologii wytwarzania elementów rurowych stalowych ocynkowanych. Pierwszą z nich jest zastosowanie technologii spawania laserowego z użyciem lasera półprzewodnikowego do łączenia blach ocynkowanych w produkcji elementów wentylacyjnych, a drugą innowacyjna metoda walcowania blach poprzez planowaną do zakupu licencję na korzystanie z technologii( nowa technologia rozumiana jako nieopatentowana wiedza techniczna – będąca przedmiotem prawa własności na podstawie zgłoszenia rozwiązania do ochrony w ramach Patentu Europejskiego). Jak wskazano na wstępie, wniosek Spółki uzyskał pozytywną ocenę w zakresie spełnienia kryteriów formalnych, natomiast w ocenie merytorycznej – o której poinformowano spółkę w piśmie z dnia [...] stycznia 2012. podano, że wniosek nie spełnia następujących merytorycznych kryteriów przyznania premii technologicznej: - projekt jest zgodny z celami i zakresem działania 4.3 PO iG oraz ustawą z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ( Dz. U. z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm. ) – wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust 3 ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ( Dz. U. z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm.), stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy , której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. Uzasadnieniem powyższej oceny było lakoniczne przyjęcie, że opinia o nowej technologii nie jest zgodna z art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej bowiem nie zawiera wymaganych tym przepisem elementów, a ponadto technologia dotycząca zastosowania spawania laserowego do produkcji rur ma dopiero powstać, stąd nie spełnia wymogu określonego w art. 2 ust 1 pkt 4 i 9 powołanej wyżej ustawy. W proteście od powyższej oceny spółka odniosła się do jej treści wnosząc o ponowne sprawdzenie zgodności wniosku o dofinansowanie z zakwestionowanymi kryteriami wyboru. Podniosła zarzuty co do błędnego, jej zdaniem uznania braku zgodności opinii z wymogami zawartymi w art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy z 30 maja 2008r. oraz niewłaściwego przyjęcia, że technologia spawania laserowego nie istnieje. Zarzuciła również z powołaniem się na zapisy zawarte w obu opiniach, że spełniają one warunki o których stanowi art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy z 30 maja 2008r. W sytuacji natomiast niezakwestionowania opinii o innowacyjności technologii walcowania rur projekt zdaniem skarżącej spełnia przesłanki do przyznania premii technologicznej. Po rozpoznaniu protestu Minister Gospodarki uznał go za niezasadny. W nawiązaniu do okoliczności przytoczonych wyżej, rację należy przyznać skarżącej, iż w wyniku rozpatrzenia protestu, oceny projektu dokonano z naruszeniem prawa. Zdaniem Sądu jednakże nie, jak zarzuca skarżący z naruszeniem § 10 ust 3 procedury odwoławczej bowiem te regulacje mają zastosowanie w sytuacji powtórnej oceny wniosku w wyniku uwzględnienia protestu ( co w sprawie niniejszej nie nastąpiło ), nie mniej w ocenie Sądu przy rozpoznaniu protestu doszło do naruszenia §11 ust 3 Procedury odwoławczej (Załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG). W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z § 7 ust. 3 Procedury odwoławczej w proteście powinny być ujęte wszystkie zarzuty dotyczące dokonanej oceny; jeśli ocena została przeprowadzona niezgodnie z więcej niż jednym kryterium, wszystkie te kryteria należy wskazać w proteście pod rygorem utraty możliwości przytoczenia nowych argumentów. Z kolei instytucja rozpatrująca protest związana jest jego zakresem (§ 9 ust.3 cyt. wyżej Procedury) i sprawdza zgodność wniosku o dofinansowanie projektu tylko z tymi kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście. Logiczne w związku z tym jest stwierdzenie, że jeśli w ocenie negatywnej, wskazano określone kryteria, których nie spełnia złożony – wniosek (projekt), to w proteście wnioskodawca polemizuje właśnie z tą negatywną oceną w zakresie tych zakwestionowanych kryteriów i tak też czyniła w niniejszej sprawie skarżąca spółka polemizując w proteście z przekazaną jej nad wyraz lakoniczną informacją o negatywnej ocenie wniosku, którą trudno uznać za prawidłowo i zgodnie z prawem w myśl art. 30 b ust 1 w związku z art. 30 a ustawy z.p.p.r. uzasadnioną, skoro nie odnosi się do konkretnych zapisów projektu i zakwestionowanych opinii. Ocena ta nie wskazuje czy obie opinie, czy też jedna ( a zatem która) nie zawiera wymaganych prawem elementów, skoro ocena ta nie odnosi się do ich treści żadnej z nich Podkreślić należy, że według powołanych wyżej przepisów, w pisemnej informacji o negatywnej ocenie projektu na danym etapie właściwa instytucja ma obowiązek zamieścić uzasadnienie tej oceny, czyli przedstawić zastrzeżenia co do wniosku o dofinansowanie projektu i je uzasadnić. W ocenie Sądu informacja BGK z [...] kwietnia 2012r. o negatywnej ocenie projektu powyższych wymogów nie spełnia. Odnosząc się natomiast do wyników procedury odwoławczej przyjąć należy, że stanowisko instytucji wdrażającej aprobujące negatywną ocenę projektu z uzasadnieniem przyjętym przez Ministra Gospodarki w zaskarżonym wyniku rozpatrzenia protestu nie może się ostać. W sprawie niniejszej sporne kryterium merytoryczne nr 2 przyznania premii technologicznej dotyczy oceny wniosku w zakresie zgodności przedmiotu inwestycji - wdrożenia technologii spawania cienkich blach stalowych, z definicją zawartą w art. 2 ust 1 pkt 4 i 9 ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej( Dz. U. 2008 nr 116 poz. 730). Spór w zakresie oceny wniosku w zakresie tego kryterium sprowadza się do przyjęcia na ile wskazana przez Spółkę w projekcie inwestycja technologiczna stanowi inwestycję polegającą na zakupie lub wdrożeniu nowej technologii, o której stanowi art. 2 ust 1 pkt 9 powołanej wyżej ustawy i czy właściwie na podstawie dołączonej opinii o innowacyjności KK przyjęła, że technologia dotycząca spawania laserowego do produkcji rur jeszcze nie istnieje. Zdaniem skarżącej takiego wniosku jaki wysnuła z dołączonej opinii KK nie da się przyjąć. Wg skarżącej technologia spawania laserowego do produkcji rur istnieje co zostało wskazane w opinii , a ewentualne badania, o których mowa w w.w. opinii dotyczyłyby jej implementacji na potrzeby skarżącej dlatego też wydatki na ten cel, o których mowa w art. 10 ust 6 ustawy o z 30 maja 2008r. zaplanowano we wniosku. Podkreślić w tym miejscu należy, iż istotnie dołączona do wniosku opinia o innowacyjności technologii spawania cienkich blach stalowych ocynkowanych z zastosowaniem diodowego półprzewodnika lasera wykonana przez Z.O. nie jest jednoznaczna i czytelna. Wątpliwości co jej treści miała również, jak wynika z zaskarżonego rozstrzygnięcia Instytucja Rozpatrująca Protest, skoro w uzasadnieniu swego stanowiska oparła się przede wszystkim na cytowaniu treści przedstawionych dokumentów- nie wskazując jednoznacznie co z tej treści wynika i jakie wnioski przyjmuje , a wręcz stosując tryb przypuszczający uznała, że "postawienie akcentu na innowacyjność nabywanego środka trwałego, bez faktycznego opisu wdrażanej technologii daje podstawy do stwierdzenia daje podstawy do stwierdzenia, że projekt może być niezgodny z art. 3 ust 4 ustawy. Niejednoznaczność powyższego stanowiska dawała oceniającym możliwość wyjaśnienia powyższych wątpliwości w trakcie oceny merytorycznej poprzez przedłożenie dodatkowych informacji do treści wniosku ( np. opinii o nowej technologii ) o czym stanowi § 7 ust 2 pkt 9 Regulaminu Konkursu, a z czego nie skorzystano. Zgodzić należy się ze organem, że kompetencje żądania w trakcie oceny merytorycznej należą do członków KK, nie mniej jednak argument, że z nich nie skorzystano bowiem złożone wyjaśnienia nie mogą prowadzić do modyfikacji treści wniosku jest nieuzasadniony, gdyż niejako "z góry" zakłada, że każde wyjaśnienie stanowi modyfikację wniosku. Zauważyć w tym miejscu należy, że nawet w przypadku uzasadnionych zarzutów organu co do spełnienia przesłanki odmowy przyznania kredytu technologicznego na inwestycję wdrożenia technologii spawania laserowego w treści przedstawionego przez zarówno no przez BGK jak i instytucję pośredniczącą stanowiska nie zostały zawarte żadne zastrzeżenia do przedsięwzięcia walcowania cienkich blach. Oceniający o ile zakwestionowali technologię spawania laserowego nie podjęli natomiast możliwości korekty wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem do czego uprawnia zapis §7 ust 2 pkt 10 Regulaminu Konkursu, a o rozważenie czego postulował wnioskodawca w proteście. Stąd uznać należy jako zasadny zarzut skargi naruszenia § 7 ust. 2 pkt 10 Regulaminu przeprowadzenia konkursu w ramach PO IG Priorytet 4 przez jego niezastosowanie przy przyjęciu przez instytucję pośrednicząca wykluczenia możliwości przyznania kredytu technologicznego na przedsięwzięcie spawania z zastosowaniem diodowego półprzewodnikowego lasera. Nie stosując tego rozwiązania, nie wskazano też przyczyn i powodów dla jakich odmówiono możliwości korekty wydatków. Z kolei przechodząc do kolejnego zakwestionowanego kryterium wskazać należy, że dotyczy ono spełnienia warunku uznania, że wnioskodawca uzyskał opinię wystawioną przez podmiot wymieniony w art. 5 ust 3 ustawy z 30 maja 2008r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej ( Dz. U. z 2008r. Nr 116 poz. 730 ze zm.), stwierdzającą, że technologia, która będzie wdrażana w wyniku realizacji inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym jest nową technologią w rozumieniu ustawy, której okres stosowania na świecie nie jest dłuższy niż 5 lat. Zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru na etapie oceny merytorycznej opinia wystawiona przez podmiot wymieniony w powołanym wyżej przepisie jest weryfikowana między innymi pod kątem przesłanek odwołujących się do treści art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy z 30 maja 2008r. tj - nazwy i opisu technologii planowanej do wdrożenia; - wskazania, że jest to technologia w postaci prawa własności przemysłowej, usługi badawczo rozwojowej W rozumieniu PK W i U) lub nieopatentowanej wiedzy technicznej ; -charakterystyki technologii; stwierdzenia , że technologia ta nie jest stosowana na świecie dłużej niż 5 lat; -wskazania źródła nowej technologii ( własna , nabywana ); - opisu sposobu wdrożenia technologii; -wykazu i uzasadnienia zastosowania środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do wdrożenia technologii; - opisu towarów, procesów lub usług mających być wynikiem inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym; - opisu towarów, procesów lub usług mających być wynikiem inwestycji technologicznej finansowanej kredytem technologicznym. Wbrew zarzutom skargi ocena czy opinia zawiera elementy wskazane w art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy z 30 maja 2008r. nie jest oceną formalną wniosku, a tym samym stwierdzenie braku elementu wskazanego powyższym przepisem nie uzasadnia, jak zarzuca skarżący cofnięcia wniosku do ponownej oceny formalnej. Na etapie oceny formalnej wniosek jest badany jedynie pod kątem czy stanowiąca załącznik do wniosku - opinia wystawiona przez podmiot, o którym mowa w w.w. przepisie została dołączona ( vide: Kryteria wyboru projektów w działaniu 4.3 PO IG zatwierdzone przez Komitet Monitorujący na posiedzeniu 30 marca 2011r., Działanie 4.3. Kredyt technologiczny, Kryteria Formalne: kryterium 4 - kompletność dokumentacji wymaganej na etapie aplikowania ). Stąd nie jest zasadny zarzut skargi naruszenia § 7 ust. 2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzenia konkursu czyli błędnej oceny formalnej wniosku, który na tym etapie nie budził wątpliwości. Nie mniej jednak Sąd zgadza się zarzutem dowolności rozstrzygnięcia przyjętego w zaskarżonym piśmie co do prawidłowości oceny tego kryterium merytorycznego. Wskazać należy, jak już wyżej podano, że z pisma o negatywnej ocenie wniosku wynika, że KK nie odniosła się do zapisów opinii arbitralnie wskazując, że opinia nie zawiera wymaganych art. 5 ust 3 pkt 2 ustawy z 30 maja 2008r. Rozstrzygając protest Minister Gospodarki w odniesieniu do opinii dot. technologii walcowania przedstawił jedynie stwierdzenie: "Druga ze wskazanych opinii nie zawiera wymaganych ustawowo elementów". Swoje stanowisko w tym względzie oparł jednakże na zapisach innej opinii tj. dotyczącej spawania laserowego. Rozpoznanie protestu w tym zakresie uznać należy za niezgodne z przepisami prawa w zakresie właściwego uzasadnienia wyników oceny. Sąd zgadza się ze skarżącą, że ustawa innowacyjna w art. 5 ust. 3 wskazuje jedynie jakie informacje powinna zawierać opinia, jednak ich surowo nie uszczegóławia. Ustawa nie wskazuje również szczegółowo jak powinna być opracowana informacją o sposobie wdrożenia technologii innowacyjnej. Instytucja pośrednicząca odnosząc się do opinii wdrożenia technologii spawania laserowego nie wskazuje jakich - jej zdaniem - elementów sposobu wdrożenia technologii spawania laserowego brakuje i opiera się jedynie na stwierdzeniu, że takiego opisu nie ma. W sprawie niniejszej ocena wniosku dokonana w zaskarżonym piśmie kończącym procedurę odwoławczą, wbrew obowiązkowi wynikającemu z zasad tej procedury nie odnosi się w sposób właściwy do treści zarzutów podniesionych w proteście. Strona otrzymując wynik procedury odwoławczej z pouczeniem o przysługującej możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego winna mieć przedstawione w nim jasne i wyczerpujące uzasadnienie tego stanowiska. Zaskarżona informacja, w ocenie WSA w Warszawie takiego wymogu nie spełnia. Tym samym należało uznać iż zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z naruszeniem art. 26 ust 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez brak zapewnienia zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. Oceny tej nie może zmienić stanowisko Ministra Gospodarki obszernie uzasadnione w odpowiedzi na skargę bowiem Sąd dokonuje oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Z powyższego względu, skoro – jak wskazano wyżej – w postępowaniu dotyczącym oceny wniosku Instytucja Pośrednicząca naruszyła zasady postępowania, Sąd w oparciu o art. 30 c ust. 3 pkt.1 cyt. ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U Nr 84 poz. 712) uwzględnił skargę i przekazał sprawę Ministrowi Gospodarki do ponownego rozpatrzenia protestu. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.