II SAB/Go 19/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zwrotu uiszczonej grzywny postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia [...] marca 2012r. J.M. zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o "zwrot niesłusznie nałożonej kary przymuszenia". W kolejnym piśmie z dnia [...] marca 2012r. J.M. wskazał, iż grzywny w celu przymuszenia nałożone zostały na niego postanowieniami Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2009r. (objęta tytułem wykonawczym nr [...]) oraz nr [...] z dnia [...] lutego 2009r. (objęta tytułem wykonawczym nr [...]), jak również wskazał, iż grzywny te "zostały wyegzekwowane przez Urząd Skarbowy w wysokości 4.214,30" zł. Pismem z dnia [...] marca 2012r. J.M. zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przekazanie ww. pism z dnia [...] marca 2012r. do sądu administracyjnego. Skarga J.M. wpłynęła i zarejestrowana została w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. pod sygn. akt II SA/Go 288/12 dnia 6 kwietnia 2012r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, pismem z dnia 16 kwietnia 2012r. wezwano J.M. do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, bądź bezczynności organu) oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Wskutek uzupełnienia przez J.M. braków formalnych skargi, powyższa skarga zarejestrowana została dnia 10 maja 2012r. pod sygn. akt II SAB/Go 19/12 jako skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zwrotu uiszczonej grzywny. Zarządzeniem z dnia 30 maja 2012r. Przewodniczący Wydziału II rozdzielił skargi zarejestrowane pod sygn. akt II SAB/Go 19/12 w ten sposób, że pod dotychczasową sygnaturą II SAB/Go 19/12 prowadzona jest sprawa ze skargi J.M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zwrotu uiszczonej grzywny nałożonej postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2009r., zaś z akt ww. sprawy wyłączona została skarga na bezczynność ww. organu w przedmiocie zwrotu uiszczonej grzywny nałożonej postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2009r., które zarejestrowana następnie została w repertorium SAB pod numerem II SAB/Go 24/12. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, odnosząc się do postępowania oznaczonego nr [...], wskazał, iż w dniu [...] kwietnia 2007r. organ ten wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego komina w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, położonym we [...] (na działce nr [...]), w rezultacie którego dnia [...] września 2008r. organ ten wydał decyzję nr [...] nakazującą współwłaścicielom ww. budynku – J.M. oraz J. i M.T. usunięcie w terminie do dnia 30 listopada 2008r. nieprawidłowości w stanie technicznym kominów w tymże budynku oraz zawiadomienie organu o wykonaniu obowiązku i załączenie opinii kominiarskiej. Wobec niewykonania obowiązku, dnia 4 grudnia 2008r., przesłano J.M. upomnienie nr [...] wzywające do wykonania obowiązku. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2009r. nałożono na J.M. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 2.000 zł. W okresie od dnia [...] listopada 2009r. do dnia [...] maja 2010r. Naczelnik Urzędu Skarbowego ściągnął grzywnę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że do dnia [...] maja 2012r. J.M. nie poinformował o wykonaniu obowiązku określonego w decyzji nr [...] i nie przedłożył pozytywnej opinii kominiarskiej, wobec czego obowiązek nie może być uznany za wykonany. Organ podkreślił, iż w przypadku wykonania obowiązku skarżący zostałby poinformowany o możliwości zwrotu grzywny w celu przymuszenia i trybie postępowania przy zwrocie grzywny. Z uwagi na powyższe organ uznał skargę J.M. za nieuzasadnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres kompetencji sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli działalności administracji publicznej skonkretyzował ustawodawca na gruncie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) - zwanej dalej ppsa. Na mocy tego przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z dyspozycji przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ppsa wynika, iż skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. W niniejszej sprawie rozważeniu podlegała kwestia, czy sprawa o zwrot uiszczonej lub ściągniętej grzywny w celu przymuszenia jest rozstrzygana poprzez wydanie aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 3 ppsa. Analizując przedmiotowe zagadnienie Sąd odniósł się do ustawy określającej zasady zwrotu tejże grzywny, tj. ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954) zwanej dalej ustawą. Zgodnie z art. 126 ustawy, na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w wysokości 75 % lub w całości. Zwrot grzywny następuje w formie postanowienia, które - z mocy art. 17 § 1 ustawy - jest niezaskarżalne. Konsekwencją stwierdzenia, iż na postanowienie wydane w trybie art. 126 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przysługuje stronie prawo wniesienia zażalenia jest zatem uznanie, że ewentualna bezczynność organu w tejże sprawie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wobec powyższego, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, na mocy którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, postanowiono jak w sentencji.