I SAB/Wa 417/11

WyrokWSA w Warszawie2012-06-14

Skład orzekający: Dariusz Chaciński, Marta Kołtun-Kulik, Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Prezydent W. pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosków o odszkodowanie za nieruchomość, ponieważ mimo upływu ustawowego terminu i wielokrotnego wyznaczania nowych terminów, postępowanie nie zostało zakończone. Jednakże, biorąc pod uwagę skomplikowany charakter sprawy, trudności w gromadzeniu dokumentacji, czynności podejmowane przez organ oraz inicjowanie przez strony dodatkowych postępowań administracyjnych, bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, wskazując na prowadzenie postępowania od 2002 r. i niedotrzymanie dwukrotnie wyznaczonych terminów. Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi, informując o wystąpieniu o zwaloryzowaną kwotę odszkodowania i wyznaczeniu nowego terminu. Sąd uznał skargę za uzasadnioną, stwierdzając bezczynność organu, ale jednocześnie uznał, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa z uwagi na skomplikowany charakter sprawy i działania stron.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosków o przyznanie odszkodowania w terminie dwóch miesięcy od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku i stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie WSA Marta Kołtun-Kulik WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant referent stażysta Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi A. N., L. W. i B. N. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku A. N. z dnia 6 marca 2002 r. oraz wniosku B. N. z dnia 27 maja 2004 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...]"[...]" w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. A. N., B. N. i L. W. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. polegającą na niezałatwieniu sprawy o odszkodowanie za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] ozn. nr hip. [...] "[...]" wskazując, że sprawa ta jest prowadzona od 2002 r. W skardze skarżący wnieśli o wyznaczenie ostatecznego terminu zakończenia postępowania, ponieważ skarżący wyczerpali już wszystkie możliwości prawne. Skarżący wskazali, że termin załatwienia sprawy został już wyznaczony dwukrotnie, a terminy te nie zostały dotrzymane. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. Organ zauważył, że pismem z dnia 4 listopada 2011 r. strony zostały poinformowane, że wystąpiono do Głównego Urzędu Statystycznego o podanie zwaloryzowanej kwoty odszkodowania ustalonego decyzją Naczelnika Dzielnicy Urzędu Dzielnicowego W. z dnia [...] grudnia 1974 r. w wysokości [...] i o wyznaczeniu dodatkowego terminu zakończenia postępowania do dnia 28 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Nie budzi wątpliwości Sądu, to że Prezydent W. pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku A. N. z dnia 6 marca 2002 r. oraz wniosku B. N. z dnia 27 maja 2004 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczoną nr hip [...] "[...]", skoro maksymalny ustawowy termin na załatwienie sprawy wynosi 2 miesiące (art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego), a organ administracji publicznej od marca 2002 r., mimo trzykrotnie wyznaczanych nowych terminów na załatwienie sprawy: do dnia 30 listopada 2010 r., do dnia 31 sierpnia 2011 r. i do dnia 28 lutego 2012 r.) do chwili obecnej prowadzi postępowanie administracyjne. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Trzeba bowiem wskazać, że niniejsza sprawa należy do kategorii spraw skomplikowanych, wymagających gromadzenia dokumentacji wytworzonej wiele lat temu, często trudno dostępnej, co z zasady przedłuża postępowanie w sprawie. Sąd zauważa, że w niniejszej sprawie organ nie był zupełnie bezczynny. Po podjęciu postępowania postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] organ podejmował czynności procesowe w sprawie: pismem z dnia 4 listopada 2009 r. wystąpił do Dyrektora Archiwum Państwowego W. o materiałów dotyczących przedmiotowej nieruchomości, pismem z dnia 8 kwietnia 2011 r. zwrócił się do Urzędu Dzielnicy [...] o akta lokalizacyjne dotyczące tej nieruchomości, pismami z dnia 8 czerwca 2010 r., 8 kwietnia 2011 r. i 4 listopada 2011 r. informował strony o niemożności załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie. Nie można pominąć i tego, że czas trwania postępowania administracyjnego wydłużył się także z powodu działania samych skarżących, którzy w toku sprawy o odszkodowanie inicjowali inne postępowania administracyjne dotyczące przedmiotowego gruntu (o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy W. z dnia [...] grudnia 1974 r., nr [...] oraz o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją), co skutkowało zawieszeniem postępowania w niniejszej sprawie w okresie od listopada 2007 r. do marca 2009 r. Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 270 z dnia 13 marca 2012 r.) orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło