II FZ 23/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 454/12 w zakresie odrzucenia zażalenia wydanego w sprawie ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 1 marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie. 1. Zaskarżonym postanowieniem z 27 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie P. S. wniesione na postanowienie tegoż Sądu z 26 lipca 2012 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. W pisemnych motywach Sąd podał, że odpis postanowienia z 26 lipca 2012 r., wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie i warunkach formalnych skutecznego wniesienia zażalenia na to orzeczenie doręczono skarżącemu w dniu 31 lipca 2012 r. Pismem z 23 sierpnia 2012 r., sporządzonym osobiście skarżący wskazał, że "w odpowiedzi na postanowienie z dnia 26 lipca 2012 r." wnosi "o cofnięcie niekorzystnej dla mnie decyzji WSA w Szczecinie". Pismo to skarżący mylnie wysłał do Sądu Rejonowego w G. I Wydział Cywilny, który w dniu 24 sierpnia 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) przekazał je Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Z uwagi na treść pisma skarżącego z dnia 23 sierpnia 2012 r., Sąd uznał, że stanowi ono zażalenie na opisane powyżej postanowienie z dnia 26 lipca 2012 r. Sąd wojewódzki wskazał, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: "p.p.s.a." zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być wniesione za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego w ciągu 7 dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.) oraz powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (art. 194 § 4 p.p.s.a.). Tymczasem skarżący samodzielnie napisał oraz podpisał zażalenie z dnia 23 sierpnia 2012 r. Ponadto zażalenie to wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 24 sierpnia 2012 r., czyli po upływie terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. Zażalenie skarżącego Sąd uznał zatem za obarczone wadami, które czynią ten środek odwoławczy niedopuszczalnym. 2. W odpowiedzi na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym oprócz pozamerytorycznych wywodów oraz dosadnych słów skierowanych do sędziego sprawozdawcy, który wydał zaskarżone postanowienie, wyraził prośbę o wnikliwe spojrzenie na jego sprawę i podjęcie właściwej decyzji. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie może zostać uwzględnione, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie dopuścił się żadnego błędu przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia. Przede wszystkim podkreślić należy, że bardzo ciężka, dramatyczna wręcz sytuacja zdrowotna skarżącego nie budzi wątpliwości i znana była Sądowi pierwszej instancji począwszy od pierwszej czynności podjętej przez skarżącego przed tym Sądem, tj. od chwili wniesienia skargi. W aktach sprawy znajduje się obszerna dokumentacja, z której niezbicie wynika zły stan zdrowia skarżącego. Niezależnie jednak od tych trudnych okoliczności, w jakich znalazł się skarżący pamiętać należy, że jest on stroną postępowania sądowoadministracyjnego i wszelkie wynikające z przepisów prawa rygory, w tym dotyczące terminowości wnoszenia pism sądowych oraz obowiązku sporządzenia wybranych środków zaskarżenia przez wykwalifikowane podmioty, również jego dotyczą. Oczywiście mogą zaistnieć sytuacje, w których strona uchybi terminowi do dokonania określonej czynności przed sądem na skutek jakiegoś nadzwyczajnego zdarzenia o nagłym charakterze, którego wcześniej nie dało się przewidzieć. Wówczas możliwe jest przywrócenie terminu do dokonania takiej czynności, np. wniesienia środka odwoławczego, jeżeli strona dodatkowo wykaże, że przeszkoda do terminowego dokonania czynności była od niej niezależna i niezawiniona (np. pobyt w szpitalu). Jednakże w realiach tej sprawy skarżący nie wskazuje na takie szczególne, nagłe okoliczności, lecz wszelkie swoje uchybienia tłumaczy ogólnie złym stanem zdrowia, który utrzymuje się już przecież od dłuższego czasu. Słusznie uznał więc Sąd pierwszej instancji, że skoro zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie spełniało wymogów, o jakich mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a. czyli nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a co więcej – zostało wniesione po terminie, to zażalenie takie musiało zostać potraktowane jako środek niedopuszczalny, podlegający w konsekwencji odrzuceniu. Zauważyć przy tym wypada, że o wymaganiach formalnych, które muszą zostać spełnione w przypadku wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżący został prawidłowo pouczony, o czym świadczy treść zarządzenia z dnia 26 lipca 2012 r. (karta 36 akt sądowych), jak również pisma wysłanego do skarżącego wraz z doręczeniem odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej (karta 37-38) Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.