II SA/Wa 1577/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.), Danuta Kania, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi Instytutu [...] na postanowienie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sporządzenia fotokopii z akt sprawy 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) określa, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości; 3) zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz Instytutu [...] kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...], cofnęła Instytutowi [...] w W. uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora i doktora habilitowanego nauk ekonomicznych w zakresie nauki o zarządzaniu. Od przedmiotowej decyzji Instytut [...] w W. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, po rozpatrzeniu ww. wniosku, decyzją z dnia [...] września 2007 r. nr [...] utrzymała w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2006 r. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1444/08 uchylił decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2007 r. nr [...] i stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów pismem z dnia [...] marca 2011 r. poinformowała Instytut o możliwości przejrzenia akt sprawy. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Instytut [...] w W. zwrócił się do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z wnioskiem o umożliwienie ww. sporządzenia fotokopii z akt przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r., poinformowała Instytut, że z uwagi na niezakończoną procedurę przed wydaniem decyzji brak jest podstaw do sporządzenia fotokopii z akt sprawy. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Instytut [...] w W. ponownie wystąpił do Centralnej Komisji o umożliwienie dokonania kopii fotograficznych z akt sprawy i ich doręczenie. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, odpowiadając na ww. pismo z dnia [...] kwietnia 2011 r., w dniu [...] kwietnia 2011 r. wydała postanowienie nr [...], w którym orzekła, że strona będzie mogła zapoznać się z całością materiału dowodowego po wydaniu decyzji. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Instytut [...] w W. wniósł zażalenie na ww. postanowienie z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy umożliwienia dokonania kopii z akt przedmiotowej sprawy. Zaskarżonemu postanowieniu Instytut zarzucił naruszenie art. 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej: kpa, art. 124 § 1 i 2 kpa, art. 8 kpa, art. 10 kpa, art. 29 ust. 1 zd. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.), poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Po rozpoznaniu przedmiotowego zażalenia Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], orzekła, że wniosek Instytutu nie może zostać uwzględniony i że strona może zapoznać się z całością materiału dowodowego i żądać odpisów dokumentów po wydaniu decyzji. Jednocześnie Komisja wyjaśniła, że w przedmiotowej sprawie nie zostało wydane postanowienie, bowiem pismo Komisji z dnia [...] kwietnia 2011 r. nie stanowi postanowienia o odmowie udostępnienia akt. Pismem z dnia 09 czerwca 2011 r. Instytut [...] w W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], wnosząc o jego uchylenie w całości, uchylenie postanowienia go poprzedzającego z dnia [...] kwietnia 2011 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu: rażące naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 29 ust. 1 zd. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.), przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie; rażące naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 8 kpa, poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów administracji państwa, art. 10 kpa, poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, art. 11 kpa, poprzez niewyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy, art. 73 § 1 kpa, poprzez odmowę dokonania fotokopii i wydania odpisów z akt sprawy i w związku z tym utrudnienie zapoznania się z dokumentami przedstawionymi podczas posiedzenia Sekcji Nauk Ekonomicznych, które dotyczy przedmiotowego postępowania, art. 124 § 1 i 2 w zw. z art. 8 i art. 11 kpa, poprzez niewyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ przy wydaniu rozstrzygnięcia – w szczególności gdy istniejący w sprawie stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy stoją w sprzeczności z rozstrzygnięciem, a także, poprzez wadliwą konstrukcję postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. W ocenie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiotowej sprawie nie wydano postanowień podlegających zaskarżeniu, lecz pisma opatrzone datami [...] kwietnia 2011 r. oraz [...] maja 2011 r. Organ wyjaśnił, że w związku z tym, że w dniu [...] maja 2011 r. wydano decyzję utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2006 r., strona ma w chwili obecnej możliwość zapoznania się z całością materiału dowodowego i wykonania fotokopii dokumentów. Wcześniej, z uwagi na niejawność postępowania, wydanie odpisu dokumentu przed jego zakończeniem nie było możliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe postanowienie według powyższych kryteriów uznać należy, iż powinno zostać wyeliminowane z obrotu prawnego, jako wadliwe. W realiach faktycznych niniejszej sprawy kwestią, którą należało przesądzić w pierwszej kolejności było to, czy skarżone pismo organu z dnia [...] maja 2011 r. nosi cechy umożliwiające potraktowanie go jako postanowienia. W ocenie tutejszego Sądu przedmiotowe pismo spełnia minimalne wymogi, stawiane przez ustawodawcę postanowieniom w przepisie art. 124 § 1 kpa. Zawiera bowiem oznaczenie organu, który je wydał, oznaczenie strony postępowania, oznaczenie daty wydania, oznaczenie rozstrzygnięcia. Jest też podpisane przez osobę upoważnioną do jego wydawania, tj. sekretarza Komisji, który w świetle paragrafu 26 statutu Komisji, a także wobec faktu, iż wchodzi w skład Prezydium Komisji, jest uprawniony do jej reprezentowania na zewnątrz. Kolejną kwestią podlegającą ocenie Sądu administracyjnego było ustalenie, czy uzasadnienie rozstrzygnięcia zawartego w ww. postanowieniu umożliwia weryfikację jego poprawności. Badając tą problematykę tutejszy Sąd doszedł do przekonania, iż motywy działania organu, zaprezentowane w skarżonym postanowieniu, są na tyle skąpe, że uniemożliwiają ocenę poprawności rozstrzygnięcia. Organ rozpoznając wniosek strony częściowo zrealizował wymogi przepisu art. 73 § 1 kpa, tj. umożliwił stronie przeglądanie akt, lecz odmówił zrealizowania drugiego elementu wyżej powołanej normy prawnej, czyli nie zgodził się na sporządzenie przez stronę odpisów z akt postępowania. Powyższego dualizmu stosowania normy art. 73 § 1 kpa, organ jednakże nie wyjaśnił. Za wyczerpujące wyjaśnienie powyższej kwestii nie może być uznane powołanie się na paragraf 23 ust. 1 statutu Komisji. Postępowanie organu pozbawione jest bowiem konsekwencji. Z jednej strony, uznając, że postępowanie Komisji ma charakter niejawny, nawet dla strony postępowania, odmówił jej możliwości sporządzenia odpisów akt sprawy, a z drugiej strony, umożliwił wnioskodawcy przeglądanie akt. Wyżej przywołana niekonsekwencja organu tym bardziej zaś powinna być szczegółowo uzasadniona, gdyż art. 73 kpa na równi każe traktować obowiązek umożliwienia stronie przeglądania akt, jak i obowiązek umożliwienia stronie sporządzenia z nich odpisów. W świetle powyższego, nie znając argumentów, dla których organ spełnił wymogi art. 73 § 1 kpa tylko połowicznie, tutejszy Sąd pozbawiony został możliwości oceny poprawności skarżonego rozstrzygnięcia. Nie mógł więc wypowiedzieć się co do meritum sporu. Stanie się to możliwe dopiero wtedy, gdy organ sporządzi uzasadnienie przedmiotowego postanowienia w sposób odpowiadający wymogom art. 107 kpa, znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie, poprzez normę art. 126 kpa. W związku z powyższym, uznając, że skarżone postanowienie narusza prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku zostało wydane w myśl art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.