III SA/Gd 253/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 20 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami oddala skargę. Komendant Wojewódzki Policji w dniu 12 czerwca 2008 r. wystąpił do Prezydenta Miasta z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji A. O. do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień (wniosek o oznaczeniu l.dz. Rd [...]). Organ uzasadnił wniosek faktem, że wymieniony w okresie od 14 maja 2007 r. do 11 lipca 2008 r. otrzymał łącznie 25 punktów za trzykrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego (odpowiednio 10, 10 i 5 punktów karnych za wykroczenia z dnia 14 maja 2007 r., 26 stycznia 2008 r. oraz 6 maja 2008 r.). Postanowieniem wydanym w dnia 29 lipca 2008 r. Prezydent Miasta, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie k.p.a.), zawiesił postępowanie w tej sprawie, do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji. Organ wskazał, że zasadność i aktualności wniosku o sprawdzenie kwalifikacji, będzie podlegać ocenie Komendanta Wojewódzkiego Policji, gdyż strona zakwestionowała dwa mandaty karne. Temu organowi przekazano pismo dotyczące mandatów. Prezydent Miasta postanowieniem z dnia 18 listopada 2008 r., na podstawie art. 97 § 2 k.p.a., podjął postępowanie w sprawie skierowania A. O. na kontrolny egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu wydanego postanowienia organ wskazał, że w dniu 7 sierpnia 2008 r. Naczelnik Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji w G. przekazał odwołanie A. O. do Komendanta Miejskiego Policji w E. celem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Komendant Miejski Policji w E. w piśmie z dnia 18 września 2008 r. opisał okoliczności nałożenia na wyżej wymienionego mandatów karnych i stwierdził, że mandaty są prawomocne. W związku z wystąpieniem pełnomocnika strony, Naczelnik Wydziału Ruchu Drogowego KWP ponownie wystąpił do Komendanta Miejskiego Policji w E. W odpowiedzi Komendant podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Należało więc przyjąć, że przesłanka zawieszenia postępowania ustała. Po rozpatrzeniu zażalenia strony na w/w postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 28 maja 2009 r. utrzymało je w mocy. W ocenie organu odwoławczego postępowanie Prezydenta Miasta było prawidłowe i znajdowało uzasadnienie. Organ zaznaczył przy tym, że bez znaczenia są zarzuty strony, kwestionujące mandaty i stanowisko Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego KWP w G. Przyczyną zawieszenia postępowania było wystąpienie do w/w Naczelnika o zajęcie stanowiska w sprawie i w sytuacji, gdy je uzyskano organ pierwszej instancji był zobowiązany podjąć zawieszone postępowanie. Ponadto Kolegium podkreśliło, że w tym postępowaniu nie ma kompetencji do orzekania w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, a przedmiotem rozważań mogą być jedynie kwestie zawieszenia postępowania. Na marginesie sprawy Kolegium zaznaczyło, że organ pierwszej instancji niesłusznie zawiesił postępowanie, gdyż wystąpienie do Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego KWP o zajęcie stanowiska nie stanowiło zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Należało jedynie poinformować stronę o terminie załatwienia sprawy i podać przyczyny zwłoki (art. 36 k.p.a.), jednak gdy postępowanie zostało zawieszone, jego dalsze prowadzenie wymagało wydania postanowienia o podjęciu postępowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A. O. wniósł o uchylenie postanowienia organu odwoławczego. Stwierdził, że w sprawie istnieje zagadnienie wstępne, które uzasadniało i nadal uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Istotą sprawy przesądzającą jej merytoryczne rozstrzygnięcie było w ocenie skarżącego wyjaśnienie dlaczego wobec skarżącego zastosowano 10 punktów karnych, gdy na wystawionym mandacie widnieje liczba 4. Zagadnienie to winny wyjaśnić organy Policji, które wymierzyły punkty karne. To z kolei determinować będzie późniejsze merytoryczne rozpoznanie sprawy. Organy Policji nie zajęły żadnego stanowiska w sprawie, a stwierdziły jedynie, że przeprowadzono czynności sprawdzające. Nie można zatem przyjąć, że odpadła przyczyna zawieszenia postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wyrokiem z dnia 26 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniesioną skargę. W uzasadnieniu wyroku wskazano m.in., że w piśmie z dnia 18 września 2008 r. Komendant Miejski Policji w E. wyjaśnił, że materiał dowodowy nie potwierdził, że policjant zweryfikował zapis w przedmiocie zmiany punktów karnych z 10 na 4, oraz że przedmiotowe mandaty są prawomocne. Twierdzenia te podtrzymał w piśmie z dnia 29 października 2008 r. W tych okolicznościach należało uznać, że Komendant Wojewódzki Policji nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skarżącego. Kierując się tym stanowiskiem Prezydent Miasta słusznie postanowił o podjęciu zawieszonego postępowania. Co istotne, powodem zawieszenia było właśnie uzyskanie stanowiska organu Policji. Takie stanowisko w zakresie kwestionowanych mandatów uzyskano. Sąd nie podzielił przy tym zastrzeżeń skarżącego odnośnie wadliwego i lakonicznego stanowiska Komendanta Miejskiego w E. Trzeba zauważyć również, że Komendant Wojewódzki Policji poczynił starania o wyjaśnienie zastrzeżeń skarżącego, ale nie wydawał żadnego sformalizowanego rozstrzygnięcia. Ocena stanowiska organów Policji należy do Prezydenta Miasta winna znaleźć odzwierciedlenie w decyzji kończącej postępowanie w pierwszej instancji. W ocenie Sądu prawidłowy był nadto pogląd organu odwoławczego, że w sprawie nie było podstaw do zawieszenia postępowania. Zastrzeżenia podnoszone przez skarżącego można uznać jedynie za jego ocenę okoliczności sprawy. W razie wątpliwości należało je wyjaśnić w trakcie postępowania merytorycznego, bez zawieszania postępowania. W sytuacji, gdy już postępowanie zostało zawieszone, organ prawidłowo podjął je na podstawie art. 97 § 2 k.p.a. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że mimo oddalenia skargi w sprawie zawieszenia postępowania, skarżący zachowuje prawo do kwestionowania stanowiska organów Policji, a organ pierwszej instancji będzie zobligowany odnieść się do tych zastrzeżeń w decyzji. Przedmiotowy wyrok uprawomocnił się w dniu 5 lutego 2010 r. Decyzją z dnia 22 lipca 2010 r. Prezydent Miasta działając na podstawie art. 114 ust. 1 pkt b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) skierował A. O. posiadającego prawo jazdy kategorii B, C, D i E na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia wskazano, że strona zakwestionowała zasadność przyznania punktów karnych za wykroczenia drogowe mające miejsce w dniach 26 stycznia 2008 r. oraz 6 maja 2008 r. Komendant Miejski Policji w E. definitywnie potwierdził, że za wykroczenie w dniu 26 stycznia 2008 r. przyznano 10 punktów karnych, a mandat karny (opiewający na 400 zł) został przez skarżącego przyjęty. Natomiast w dniu 6 maja 2008 r. A. O. został ukarany mandatem karnym w kwocie 500 zł oraz 5 punktami karnymi, który również został przez w/w przyjęty. Co istotne, w Komendzie Wojewódzkiej Policji w G. ustalono, że A. O. nie złożył odwołania od przyznanych mandatem z dnia 26 stycznia 2008 r. 10 punktów karnych do organu prowadzącego ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. W następstwie wniesionego odwołania decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 14 lutego 2011 r. uchyliło rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta w całości i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji w sposób nieprawidłowy wykazał liczbę punktów uzasadniającą wniosek o sprawdzenie kwalifikacji, a co za tym idzie nie wykazał w sposób nie budzący wątpliwości, że spełnione zostały przesłanki wymienione w art. 114 ust. 1 pkt b ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Decyzją z dnia 19 kwietnia 2011 r. znak [...] Prezydent Miasta ponownie wydał decyzję o skierowaniu A. O. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji z uwagi na uzyskanie 25 punktów karnych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wykazanych we wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji. Uzasadniając wydaną decyzję organ pierwszej instancji przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania wskazał, że w świetle wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2002 r. (II SA 2825/2000) starosta nie ma obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego ukierunkowanego na zweryfikowanie, w oparciu o odpowiednie dokumenty źródłowe, danych zawartych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, będących podstawą przypisania kierowcy odpowiedniej liczby punktów, gdyż takie postępowanie wszczynane jest na wniosek zainteresowanego w innym postępowaniu, tj. w trybie przepisów o wydawaniu zaświadczeń. W związku z tym po uwzględnieniu wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji wskazującego na przekroczenie przez w/w w okresie jednego roku łącznie 25 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego należało orzec o skierowaniu w/w na kontrole sprawdzenie kwalifikacji. Decyzją z dnia 20 lutego 2012 r. (sygn. akt [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 76, art. 80 k.p.a. oraz art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) i art. 130 ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz § 2, § 4, § 6, § 7 i § 10 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. Nr 236, poz. 1998 ze zm.) utrzymało w mocy w/w decyzje Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2011 r. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przywołując dotychczasowy przebieg postępowania oraz wydane rozstrzygnięcia wskazał, że w świetle obowiązujących przepisów oraz tez płynących z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2002 r. (II SA 2825/2000) jedynie prawnoprocesowy tryb postępowania, o którym mowa w art. 217 – 219 k.p.a. w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego otwiera osobie, którą skierowano na sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy, drogę dla zbadania, czy miało miejsce naruszenie przepisów ruchu drogowego, za które przypisano określoną liczbę punktów. Taki trybem nie jest z kolei postępowanie toczące się w oparciu o art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Jak wynika z akt sprawy odwołujący się nie skorzystał z możliwości zakwestionowania przyznanych mu punktów karnych. Nie wykazał bowiem w sposób nie budzący wątpliwości (poprzez przedstawienie zaświadczenia), że przyjęta przez organ pierwszej instancji liczba punktów jest mniejsza i nie uzasadnia ona skierowania w/w na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. W aktach sprawy znajduje się jedynie pismo Komendanta Miejskiego Policji w E. z dnia 18 września 2008 r., które stwierdza w trybie art. 237 k.p.a., w odpowiedzi na skargę A. O., że nie zostało w toku postępowania wyjaśniającego potwierdzone, jakoby ilość punktów karnych została zweryfikowana. Z akt sprawy wynika, że odwołujący się w ciągu roku uzyskał łącznie 25 punktów karnych (10 punktów za wykroczenie z dnia 14 maja 2007 r.; 10 punktów za wykroczenie z dnia 26 stycznia 2008 r. oraz 5 punktów za wykroczenie z dnia 6 maja 2008 r.). Tym samym skład orzekający Kolegium uznał rozstrzygnięcie wydane przez Prezydenta Miasta za prawidłowe. Stanowisko organu pierwszej instancji potwierdza nadto orzecznictwo sądów administracyjnych. W skardze na w/w decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A. O. reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru wniósł o uchylenie wydanego rozstrzygnięcia podnosząc zarzuty naruszenia przepisów art. 7, art. 8, art. 77, art. 80, art. 107 i art. 139 k.p.a. oraz błędu w ustaleniach faktycznych mającego istotny wpływ na treść wydanej decyzji, a polegającego na przyjęciu, iż funkcjonariusz Policji nie dokonał korekty liczby punktów na mandacie karnym z 10 na 4. W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że wydając zakwestionowaną decyzję organ odwoławczy nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy oraz nie wziął pod uwagę wszystkich znajdujących się w aktach dokumentów. Skarżący nie zgodził się nadto ze stanowiskiem organu odwoławczego, iż starosta nie ma obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego ukierunkowanego na zweryfikowanie w oparciu o odpowiednie dokumenty źródłowe danych zawartych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Cytowana przez organy teza wyroku NSA sformułowana została na tle innego stanu faktycznego, tj. sytuacji w której skarżący sam kwestionował fakt dokonania naruszenia. W rozpatrywanej sprawie fakt popełnienia wykroczenia nie jest sporny. Nie mniej jednak błędy funkcjonujące w komputerowym systemie ewidencji wykroczeń popełnionych przez kierowców odnoszące się bezpośrednio do skarżącego i wpływające na jego sytuację nie zostały wyczerpująco wyjaśnione. W sprawie nie wyjaśniono bowiem kwestii dokonania przez funkcjonariusza korekty ilości punktów karnych na mandacie z 10 na 4. Nie przeprowadzono bowiem dowodu z dokumentu (mandatu karnego serii CI numer [...]). Organ bezpodstawnie i bezkrytycznie dał nadto wiarę danym zawartym w ewidencji co stoi w sprzeczności z treścią uzasadnienia wyroku WSA w Gdańsku z dnia 20 maja 2008 r., zgodnie z którą wiążące znaczenie dla wpisu do ewidencji liczby punktów karnych ma treść mandatu karnego. Skoro na mandacie wskazano 4 punkty, to taka liczba winna być zdaniem skarżącego wzięta pod uwagę przez organ wydający decyzję. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego wcześniejszego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 lutego 2012 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2011 r. przeprowadzona w oparciu o w/w kryterium prowadzi do wniosku, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych zgodnie z art. 130 ust. 1. Zgodnie zaś z art. 130 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią ilość punktów w skali od 1 do 10. Stosownie do § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego komendant wojewódzki Policji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Wniosek sporządza się zaś na podstawie wpisów ostatecznych stosując formularz, którego treść została normatywnie określona (załącznik nr 6 do rozporządzenia). Co istotne, zgodnie z § 4 ust. 1 powyżej wskazywanego rozporządzenia wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, mandatem karnym albo orzeczeniem dyscyplinarnym w sprawie o naruszenie rozpatrywane w postępowaniu dyscyplinarnym. Mając na uwadze argumentację skarżącego zawartą w skardze jak i w odwołaniu od decyzji organu I instancji Sąd zaznacza, że należy odróżnić postępowania w sprawie nałożenia mandatu karnego oraz wpisania punktów do ewidencji, od postępowania w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. To pierwsze postępowanie odbywa się w trybie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (tekst jednolity: Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848 ze zm.), to drugie w oparciu o przepisy ustawy - Prawo o ruchu drogowym i rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Zgodnie z art. 98 § 3 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, mandat kredytowany staje się prawomocny z chwilą pokwitowania jego odbioru przez ukaranego. Ukarany ma prawo nie podpisać mandatu karnego, a także może wystąpić o uchylenie prawomocnego mandatu karnego w ciągu 7 dni, jeżeli grzywnę nałożono za czyn nie będący czynem zabronionym jako wykroczenie (vide: art. 99 i art. 101 tej ustawy). Z kolei postępowanie o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji odbywa się w trybie art. 114 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Co istotne, postępowanie to jest uwarunkowane uzyskaniem 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Przesłanką do wszczęcia przedmiotowego postępowania jest wystąpienie komendanta wojewódzkiego Policji ze stosownym wnioskiem. W tym sensie rozstrzygnięcie prezydenta ma charakter decyzji związanej – prezydent zobligowany jest bowiem wydać stosowne rozstrzygnięcie z uwagi na domniemanie prawdziwości informacji zawartych w dokumencie urzędowym - sformalizowanej informacji pochodzącej od komendanta wojewódzkiego Policji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze słusznie zatem wskazało w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że organ orzekający w tej sprawie koncentruje się jedynie na ustaleniu czy wniosek komendanta odpowiada wymogom formalnym określonym w rozporządzeniu. Organ, jakim w tym przypadku jest prezydent, wydając na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów karnych za przekroczenie przepisów ruchu drogowego, decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, nie ma bowiem uprawnienia do badania prawidłowości postępowania, w związku z którym naliczone zostały określonemu kierowcy punkty karne. Co oczywiste, takich uprawnień nie ma również Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działające jako organ odwoławczy od decyzji wydawanych w tych sprawach przez prezydenta. Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Ke 33/2010 (vide: Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – www.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu w/w wyroku stwierdzono bowiem, że skoro ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzi komendant wojewódzki Policji i organ ten dokonuje wpisów do ewidencji, przy czym wpisy ostateczne są dokonywane na podstawie prawomocnych wyroków, mandatów i orzeczeń, które tylko w odrębnym postępowaniu mogą zostać uchylone, to starosta (prezydent miasta, burmistrz) kierując na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest związany wnioskiem w tym sensie, że nie ma uprawnień do badania prawidłowości wpisów w zakresie ilości punktów karnych ani też badania, czy kierowca, którego wniosek dotyczy, faktycznie dopuścił się wykroczenia drogowego. Zestawiając powyższe rozważania z realiami rozpatrywanej sprawy należy zarzuty skarżącego uznać za chybione. Skarżący wskazywał bowiem konsekwentnie w toku postępowania, że organy nie wyjaśniły okoliczności dokonania przez funkcjonariusza zmiany ilości punktów karnych na mandacie i nie wskazały dlaczego zarzuty dotyczące kwestionowanych 10 pkt karnych zamiast 4 nie mogą być uwzględnione. Można więc uznać, że w istocie skarżący podważa prawidłowość czynności podjętych w postępowaniu poprzedzającym postępowanie dotyczące skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. Zarzut w zakresie ilości punktów karnych przypisanych mandatem, jak i zmiana tej ilości w związku z korektą dokonaną przez funkcjonariusza może być podnoszona w postępowaniu ewidencyjnym prowadzonym przez Policję. Zgodnie z art. 130 ust.1 ustawy Prawo o ruchu drogowy Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty [...] /ust.2/. Wskazane czynności materialno-techniczne podlegają kontroli sądowej. Strona zainteresowana wykreśleniem punktów z ewidencji może zwrócić się o podjęcie określonego aktu lub czynności, a w razie milczenia organu skorzystać ze skargi w oparciu o art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed organami administracji. Sąd zwraca uwagę, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy skargi na tego typu akt czy czynność. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie skorzystał z możliwości zakwestionowania przyznanych mu punktów karnych w toku postępowania przed organem Policji. Nie wykazał bowiem w sposób nie budzący wątpliwości (poprzez przedstawienie zaświadczenia), że przyjęta przez organy liczba punktów jest mniejsza i nie uzasadnia ona skierowania w/w na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Powyższe rozważania stanowią jednocześnie wyjaśnienie, że omawiana sprawa nie może być porównywana do sprawy o sygn. II SA/GI 186/08, która stanowiła przedmiot kontroli WSA w Gliwicach. Jak wynika z uzasadnienia wyroku wydanego w tej sprawie, ilość punktów karnych przypisana mandatem "nie była kwestionowana przez strony postępowania". Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżący kwestionował ilość punktów karnych przypisanych mandatem, twierdząc że zostały one skorygowane przez funkcjonariusza. Zarzut ten winien zatem podnosić w postępowaniu przed organem Policji i w razie niezadowalającego rezultatu, poddać prawidłowość prowadzonego w tym zakresie postępowania kontroli sądu. Stwierdzić trzeba, że organ administracji publicznej w świetle zasady legalizmu (art. 6 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego) obowiązany jest działać zgodnie z prawem i w sytuacji przekroczenia 24 punktów za naruszenie przepisów o ruchu drogowym zobligowany był - w następstwie wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji - skierować skarżącego na sprawdzenie kwalifikacji. Z kolei Samorządowe Kolegium Odwoławcze w toku kontroli instancyjnej prawidłowo zweryfikowało decyzję organu I instancji. Reasumpcja powyższych rozważań prowadzi do wskazania, że organy orzekające w sprawie, której przedmiotem było sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami nie naruszyły prawa. W związku z tym należało oddalić wniesioną skargę, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami.