I OZ 989/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 216/12 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi H. B., J. Z., Z. M., M. N., K. D. i R. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 216/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie R. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 22 czerwca 2012 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że postanowieniem z dnia 22 czerwca 2012 r. odmówiono R. W. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła T. D. w imieniu R. W. W tej sytuacji T. D. została wezwana pismem z dnia 17 lipca 2012 r. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez przedłożenie, w terminie 7 dni, pełnomocnictwa do występowania w imieniu R. W. przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jednocześnie pouczono T. D. o treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". W dniu 25 lipca 2012 r. ww. przedłożyła pełnomocnictwo, z treści którego wynika, że R. W. jako prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą T. s.c. w W. upoważnia pracownika tego przedsiębiorstwa T. D. do występowania we wszystkich sprawach dotyczących pawilonu gastronomicznego przy ul. [...] oraz gruntu na którym jest on położony w postępowaniach administracyjnych oraz przed tutejszym Sądem w postępowaniu w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 216/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając zażalenie stwierdził, że z nadesłanego pełnomocnictwa nie wynika, iż T. D. może być pełnomocnikiem R. W., gdyż nie spełnia ona przesłanek wynikających z art. 35 § 1 P.p.s.a. Stosownie bowiem do treści tego przepisu pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Brak zatem wykazania właściwego umocowania przez T. D. do działania w imieniu R. W. jest brakiem formalnym tego zażalenia i nieuzupełninie tego braku stanowi podstawę do odrzucenia zażalenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R. W., domagając się jego uchylenia w całości. W ocenie wnoszącego zażalenie upoważnienie udzielone przez pracodawcę –pracownikowi jest wystarczające do reprezentowania go w postępowaniach cywilnych i administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być poza adwokatem i radcą prawnym inny skarżący lub uczestnik postępowania oraz rodzice, małżonek rodzeństwo, zstępni strony, osoby pozostające w stosunku przysposobienia osoby oraz inne o ile przepisy szczególne to przewidują. Ustawodawca dopuszcza w cytowanym przepisie występowanie w charakterze pełnomocników procesowych strony członków rodziny oraz osoby z nią spokrewnione a w konsekwencji wykonywanie przez te osoby w imieniu strony reprezentowanej czynności procesowych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawie objętej skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] września 2011 r. stronami postępowania są osoby fizyczne: H. B., J. Z., Z. M., M. N., K. D. i R. W. W tej sytuacji uznać należy, że stroną postępowania nie jest R. W. – przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą T. s.c. i brak jest podstaw do zastosowania zasad reprezentacji procesowej określonej art. 35 § 2 P.p.s.a. Powyższe oznacza, że osoby wymienione w tym przepisie nie mogą reprezentować R. W. w niniejszym postępowaniu. Skoro zatem T. D., nie była uprawniona do reprezentowania R. W. to zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 16 lipca 2012 r. wezwał do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, pouczając o treści art. 35 § 1 P.p.s.a. Wobec złożenia pełnomocnictwa, które nie spełniało wymogów, o których mowa w ww. przepisie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był zobligowany, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., do odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 22 czerwca 2012 r. Odnosząc się do zarzutów powołanych w zażaleniu dotyczących prawidłowości doręczenia postanowienia z dnia 9 sierpnia 2012 r., stwierdzić należy, że odpis postanowienia został doręczony T. D. jako wnoszącej zażalenie a nie pełnomocnikowi R. W. i nie miał znaczenia dla oceny prawidłowości skarżonego w zażaleniu postanowienia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.