II SA/Gl 340/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi Spółki [A] w S. na akt Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości 1. stwierdza nieważność zaskarżonego aktu i orzeka, że nie podlega on wykonaniu w całości; 2. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy S. na rzecz skarżącej Spółki kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] r. Spółka "A" w S., nawiązując do swoich poprzednich pism z dnia [...]r. i [...] r., wystąpiła do Burmistrza Miasta S. o wyrażenie zgody na zbycie gruntów tej Spółki "B" S.A. w S. W piśmie tym Spółka powołała się na przepis art. 26 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, a także na stanowisko zajęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w prawomocnym wyroku z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/GL 306/11. Następnie pismem z dnia [...] r. Spółka przekazała Burmistrzowi S. szereg dokumentów, a to: - odpis części protokołu z ogólnego zebrania członków Spółki mającego miejsce w dniu [...]r. zawierającego informacje: o drugim terminie zebrania, wyborze jego przewodniczącego, wyborze protokolanta, prawomocności zebrania, głosowaniu i podjęciu uchwały o wyrażeniu przez członków Spółki zgody na sprzedaż przedmiotowej nieruchomości oraz podpisy protokolanta i przewodniczącego zebrania, - odpis uchwały zebrania ogólnego członków Spółki z dnia [...]r. w sprawie zmiany uchwały z dnia [...]r. w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż działek gruntu "B" S.A. w S., którą sprostowane zostało oznaczenie jednej z działek, - odpis części protokołu z ogólnego zebrania członków Spółki z dnia [...] r. zawierającego informacje: o drugim terminie zebrania, wyborze jego przewodniczącego, wyborze protokolanta, prawomocności zebrania, głosowaniu i podjęciu uchwały o wyrażeniu przez członków Spółki zgody na sprzedaż przedmiotowej nieruchomości oraz podpisy protokolanta i przewodniczącego zebrania. Pismem z dnia [...]r. Nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy S. poinformował Zarząd Spółki "A" w S., że po ponownej ocenie wniosku Spółki nie wyraża zgody na zbycie działek oznaczonych numerami: 1, 2 i części działek 3, 4 i 5. Uzasadniając to stanowisko organ uznał, że przy podejmowaniu uchwały w dniu [...]r. nie został zachowany należyty tryb postępowania. Z przedłożonego odpisu protokołu zebrania ogólnego wynika bowiem, że w zebraniu uczestniczyły 72 osoby, a uchwala zezwalająca na sprzedaż gruntów "B" S.A. w S. została podjęta 38 głosami "za", 6 głosami "wstrzymującymi się i 9 głosami "przeciw". Podobna niezgodność między liczbą uczestników zebrania, a osobami głosującymi miała miejsce w trakcie podejmowania także innych uchwał. Z protokołu zebrania nie wynika też co stanowiło przyczynę tych różnic. Organ stwierdził ponadto, że z treści przedłożonego odpisu protokołu wynika, że była podejmowana jedna uchwała nr 3 dotyczącą wyrażenia zgody na sprzedaż gruntów trzem podmiotom, a tymczasem przedłożona uchwała dotyczy wyłącznie sprzedaży gruntu "B" S.A. w S. i nie została w dodatku oznaczona jako uchwala nr 3. Tym samym należało uznać, że uchwała ta jest niezgodna z protokołem zebrania. Ponadto organ stwierdził, że przedłożona uchwala została podpisana tylko przez jednego przewodniczącego zebrania, a tymczasem z protokołu zebrania wynika, że zostało w jego trakcie wybranych dwóch przewodniczących. Wprawdzie statut Spółki przewiduje możliwość wyboru tylko jednego przewodniczącego zebrania, tym niemniej skoro zebranie wybrało dwóch przewodniczących to obaj powinni się podpisać pod przedmiotową uchwałą. Burmistrz S. zgłosił także zastrzeżenia dotyczące prawidłowości podjęcia uchwały z dnia [...]r. zmieniającej uchwałę z dnia [...]r. W protokole zebrania nie odnotowano bowiem wyniku glosowania nad tą uchwałą zamieszczając w nim jedynie adnotację o dokonaniu zmiany uchwały z dnia [...]r. Zdaniem organu wszystkie te dostrzeżone uchybienia nakazują stwierdzenie, że obie przedłożone przez Zarząd Spółki uchwały nie zostały podjęte z zachowaniem należytego trybu postępowania. Organ wskazał wreszcie na znajdującą się w obrocie prawnym prawomocną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., którą umorzono postępowanie w sprawie ustalenia wykazu osób uprawnionych do udziału we wspólnocie gruntowej, wykazu obszaru gospodarstw przez nich posiadanych i wielkości przysługujących im udziałów we wspólnocie oraz ustalenia, które nieruchomości stanowią wspólnotę gruntową. Brak zaś decyzji wydanej na podstawie art. 8 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, w przekonaniu Burmistrza, stanowi przeszkodę w obrocie prawnym nieruchomościami wyszczególnionymi w przedłożonej uchwale. Pismem z dnia [...]r. Spółka działając w oparciu o art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 – dalej zwanej p.p.s.a.) wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego odmową wyrażenia zgody na zbycie przedmiotowej nieruchomości. Uzasadniając to wezwanie Spółka wskazała, że uwidocznione w protokole 72 osoby podpisały listę obecności na zebraniu w momencie jego otwarcia, co nie oznacza, ze liczba tych osób była taka sama w momencie podejmowania uchwały. Statut Spółki nie wymaga także aby na zebraniu przeprowadzanym w drugim terminie była obecna określona liczba osób, jak to ma miejsce w przypadku zebrań odbywających się w pierwszym terminie. Członkowie spółki zostali zawiadomieni o drugim terminie zebrania ogólnego w przypadku, jeśli w pierwszym jego terminie weźmie udział mniej niż połowa wszystkich członków Spółki. Uchwały podejmowane przez zebranie ogólne członków Spółki odbywające się w drugim terminie zapadają zaś zwykłą większością głosów bez względu na liczbę osób obecnych na zebraniu. Ta wynikająca ze statutu zasada jest wzorowana na regulacjach dotyczących spółek prawa handlowego i nigdy nie była kwestionowana ani przez członków Spółki, ani przez Burmistrza. Głosowanie dotyczące sprzedaży działek gruntu "B" S.A. w S. stanowiło jeden z ostatnich punktów zebrania ogólnego i odbywało się już w trzeciej godzinie obrad. Należy zatem przypuszczać, że część osób opuściła już to zebranie. , a liczba osób podpisanych na liście obecności nie musi odpowiadać liczbie osób biorących udział w glosowaniu. Ponadto zarówno większość osób podpisanych na liście, jak i większość osób głosujących była za przyjęciem uchwały. Na uwzględnienie nie zasługują także dywagacje organu odnoszące się do oznaczenia przedmiotowej uchwały, gdyż stanowi ona część podpisanego protokołu. Negatywnych skutków nie może powodować także brak podpisu pod protokołem drugiego przewodniczącego zebrania, bowiem to nie przewodniczący podejmował przedmiotową uchwałę, a wymóg statutowy został w tym zakresie zachowany. Odnosząc się do uwag organu dotyczących uchwały z dnia [...]r. Spółka wskazała, że nie dotyczyła ona zbycia działki a jedynie zmiany jej oznaczenia, mała zatem charakter sprostowania oczywistej omyłki. Fakt podjęcia tej uchwały potwierdzili zaŚ swoimi podpisami zarówno przewodniczący zebrania, jak i dwaj protokolanci. Spółka wyjaśniła także, że konieczność sprostowania omyłki wynikał z dokonanego podziału jednej z działek, który nastąpił bez udziału w tym postępowaniu właściciela tj. Spółki. Tym samym w ocenie Spółki Burmistrz Miasta i Gminy S. odmawiając wyrażenia zgody na zbycie wymienionych w uchwałach działek naruszył art. 26 ust. 1 i ust. 4 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. W wezwaniu stwierdzono wreszcie, że nie budzi wątpliwości, że działki przeznaczone do zbycia stanowią własność Spółki, bowiem zostały one wpisane z urzędu do rejestru gruntów, a zgodnie z wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 28 lipca 2011 r. II SA/GL 306/11 wpis ten stanowi wystarczający dowód własności nieruchomości. Przedmiotowy wpis w świetle art. 18 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych musiał być dokonany w oparciu o decyzję, o jakiej mowa w art. 8 pkt 1 tej ustawy. Dla przyjęcia jego wiarygodności nie jest zatem konieczne, wbrew temu co zdaje się twierdzić Burmistrz S., okazanie przez skarżącą Spółkę decyzji z art. 8 pkt 1 ustawy, bowiem wymóg taki nie wynika z żadnego przepisu prawa. Badanie tytułu prawnego do działek będących przedmiotem uchwały nie leży także w kompetencjach Burmistrza. W odpowiedzi na to wezwanie Burmistrz Miasta i Gminy S. w piśmie z dnia [...] r. podtrzymał stanowisko zajęte w swoim poprzednim piśmie uznając argumenty wskazane przez Spółkę za bezzasadne. W szczególności z daniem organu nie można zgodzić się z wyjaśnieniami Spółki dotyczącymi rozbieżności między wskazaną w protokole liczbą osób uprawnionych do głosowania, a liczbą osób które wzięły w nim udział. Nie bez znaczenia jest też brak zachowania wymaganego statutem Spółki trybu dla uchwały prostującej oczywistą omyłkę pisarską. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach Spółka "A"w S. wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu Burmistrza Miasta i Gminy S. oraz nakazanie mu ponowne rozpatrzenie wniosku, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi opisana została treść pisma z dnia [...] r. skierowanego do Burmistrza S. oraz treść wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...]r. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy S. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że w jego ocenie reprezentowany przez J. N. i S. K. Zarząd Spółki "A"w S. nie posiadał legitymacji do wniesienia skargi. Zgodnie ze statutem Członków Zarządu Spółki wybiera ogólne zebranie członków spośród siebie na okres 3 lat. Ostatnie wybory zarządu odbyły się w [...]r., a zatem w dniu [...]r. upłynęła kadencja dotychczasowych władz Spółki, co skutkuje utratą uprawnień ww. osób do jej reprezentowania. Odnosząc się do zarzutów skargi Burmistrz stwierdził, że oparte one zostały na błędnej interpretacji warunków formalnych postępowania. Wskazał, że liczba osób podejmujących tę uchwałę powinna zostać odnotowana w protokole zebrania, przy czym nie ma znaczenia czy zebranie to odbywało się w pierwszym czy drugim terminie. Pozbawione racji jest także stwierdzenie, że liczba osób podpisanych na liście obecności nie musi odpowiadać liczbie osób biorących udział w głosowaniu. W ślad za wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 28 lipca 2011 r. (błędnie określonym jako wyrok NSA) organ stwierdził, że jego zadaniem było zbadanie czy przy podejmowaniu rzeczonych uchwał został zachowany należyty tryb postępowania. Poczynione zaś w tym zakresie ustalenia co prawda nie pozwalają negować samego faktu podjęcia uchwał lecz inną jest sprawą czy uchwały te były dotknięte wadami prawnymi lub formalnymi. W szczególności brak podpisu jednego z przewodniczących pod protokołem zebrania należy traktować brak formalny mający wpływ na ważność uchwały. Błędne jest także stanowisko Spółki dotyczące trybu podjęcia uchwały w sprawie zmiany nieprawidłowego oznaczenia jednej z działek wskazanych we wcześniejszej uchwale zebrania ogólnego członków Spółki. W szczególności statut Spółki nie przewiduje odmiennego trybu podejmowania uchwal w sprawie sprostowania oczywistych omyłek w uchwałach. W piśmie z dnia [...]r. Spółka odpowiadając na wezwanie Sądu dotyczące wykazania uprawnień podpisanych pod skargą osób do jej reprezentowania przesłała aktualny wypis z ewidencji gruntów z wpisanym aktualnym składem Zarządu Spółki "A" w S. oraz odpis uchwały Zarządu Spółki z dnia [...]r. w sprawie jej reprezentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Kontrolując zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem - jak nakazuje dyspozycja art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) - Sąd uznał, że wydany on został z naruszeniem przepisu art. 153 p.p.s.a., a w konsekwencji także z naruszeniem przepisów prawa materialnego, a to przepisu art. 26 ust. 1ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych ( Dz. U. Nr 28, poz. 169 ze zm.). Na wstępie wskazać należy, że nieuzasadnione było kwestionowanie przez Burmistrza Miasta i Gminy S. legitymacji osób podpisanych pod skargą. Stosownie do art. 18 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych skład zarządu spółki do zagospodarowania wspólnoty gruntowej podlega z urzędu wpisowi do ewidencji gruntów. Tym samym skoro Starosta [...] wpisał do prowadzonej przez siebie ewidencji gruntów w dniu [...]r. nowy skład Zarządu skarżącej Spółki to nie można skutecznie poddawać w wątpliwość, że osoby ujawnione w tej ewidencji nie wchodzą w skład tego Zarządu. Nie można także kwestionować uprawnień ujawnionych w ewidencji członków Zarządu do reprezentowania Spółki na zewnątrz skoro uprawnienia takie i obowiązki powierza im § 15 ust. 2 Statutu Spółki. Stwierdzić wreszcie trzeba, że dniu [...] r. ujawnieni w ewidencji gruntów członkowie Zarząd Spółki podjęli uchwałę, którą udzielili pełnomocnictwa niektórym członkom Zarządu do jego reprezentacji. W szczególności zgodnie z tą uchwałą wszelkie pisma składane w imieniu Zarządu Spółki m.in. w postępowaniach sądowych wymagają podpisu dwóch osób. Wśród osób uprawnionych do składania takich podpisów wskazani zaś zostali Przewodniczący Zarządu J. N. oraz Wiceprzewodniczący tego Zarządu, a jednocześnie jego Sekretarz S. K. Przystępując do kontroli zaskarżonego aktu dostrzec trzeba, że WSA w Gliwicach kontrolował już raz legalność aktu Burmistrza Miasta i Gminy S. w sprawie zezwolenia na zbycie "B" S.A. w S. nieruchomości stanowiącej "A" w S. Akt ten został wydany w związku z uchwałą z dnia [...] r. podjętą przez zgromadzenie ogólne członków Spółki "A" w S. W prawomocnym wyroku z dnia 28 lipca 2011r., sygn. akt II SA/Gl 306/11. WSA w Gliwicach przesądził Szereg kwestii. W pierwszym rzędzie przyjął, że stanowisko organu wyrażające zgodę na zbycie nieruchomości wspólnoty gruntowej, o jakim jest mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych nie stanowi decyzji administracyjnej lecz inny akt z zakresu administracji publicznej określony w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Stosownie zaś do przepisu art. 153 p.p.s.a. ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu i wskazania co do dalszego postępowania wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W tym prawomocnym wyroku WSA przesądził także, że zgoda organu, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych stanowi szczególną formę nadzoru nad spółką powołaną do sprawowania zarządu nad wspólnotą i do właściwego zagospodarowania gruntów wchodzących w skład tej wspólnoty, przy czym organ nie dysponuje nieskrępowaną swobodą w wyrażaniu tej zgody. Jest on bowiem zobligowany do posługiwania się kryterium zgodności z prawem działań podejmowanych przez spółkę. W szczególności powinien zaś się koncentrować na ustaleniu czy zamiar zbycia nieruchomości został podjęty w prawidłowym trybie, czy dotyczy on nieruchomości wchodzących w skład wspólnoty oraz czy istnieją jakiekolwiek inne przeciwwskazania natury prawnej, które przemawiałyby przeciwko wyrażeniu zgody. Mając na uwadze to ostatnie stwierdzenie wskazać przyjdzie, że ustawa o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych nie rozstrzyga, w jakim trybie Spółka podejmuje decyzje o zbyciu nieruchomości stanowiących wspólnotę gruntową. Na gruncie kontrolowanej sprawy kwestia ta została jednak uregulowana w Statucie Spółki. Zgodnie z § 12 pkt 17 tego Statutu uchwały podejmowane w sprawie nabycia, zbycia, zamiany, jak i przeznaczenia na cele publiczne lub społeczne gruntu wspólnoty lub ich części należą do zakresu działania ogólnego zebrania członków Spółki. Statut nie wskazuje natomiast szczególnego trybu podejmowania tego rodzaju uchwał, a zatem winny one zapadać stosownie do § 11 ust. 2 Statutu zwykłą większością głosów przy obecności przynajmniej połowy członków. Mając na uwadze to uregulowanie statutowe Burmistrz Miasta i Gminy S. miał za zadanie w pierwszym rzędzie ustalić czy o terminie zebrania ogólnego członków Spółki, które odbyło się w dniu [...]r. zostali zawiadomieni wszyscy jej członkowie i czy w zawiadomieniu o tym zebraniu znajdowała się informacja, że w jego trakcie rozstrzygana będzie sprawa zbycia "B" S.A. w S. nieruchomości Wspólnoty. Ustaleń takich brak jednak w zaskarżonym akcie co powoduje, że został on wydany bez poczynienia wymaganych ustaleń faktycznych. Zaakceptować należy natomiast stanowisko strony skarżącej, że jeśli na zgromadzeniu ogólnym członków Spółki nie stawiła się przynajmniej połowa jego członków przedmiotowa uchwała mogła zostać podjęta przy zastosowaniu § 11 ust. 4 Statutu. W świetle tego postanowienia, jeżeli na zebraniu obecnych jest mniej niż połowa wszystkich członków, zebranie zwołuje się po raz drugi z tym samym porządkiem obrad, w terminie nie dłuższym niż 14 – cie dni od daty pierwszego zebrania. W ocenie Sądu warunkiem zastosowania tego przepisu Statutu w kontrolowanym postępowaniu było jednak poinformowanie członków Spółki o treści uchwał, które miały być rozpatrywane na zgromadzeniu ogólnym członków. Odwołania się do tego rodzaju ustaleń brak jednak także w treści zaskarżonego aktu Burmistrza S.. Jeśli wszyscy członkowie Spółki zostali w prawidłowy sposób poinformowani o dwóch terminach, w jakich może się odbyć zgromadzenie ogólne oraz o treści uchwał, jakie mają być rozpatrywane w trakcie tego zgromadzenia - to wówczas w świetle postanowień statutu bez znaczenia dla ważności podjętej uchwały jest liczba osób biorących udział w głosowaniu, jeśli to głosowanie ma miejsce w trakcie odbywającego się w drugim terminie zgromadzenia ogólnego. Uchwała taka zostaje bowiem przyjęta zwykłą większością głosów osób biorących udział w glosowaniu. Zgodzić się należy co prawda ze stanowiskiem Burmistrza, że w prawidłowo sporządzonym protokole zebrania winna zostać odnotowana liczb osób biorących udział w głosowaniu nad każdą uchwałą, jednak tego rodzaju uchybienie nie miało wpływu na ocenę prawidłowości podjęcia przedmiotowej uchwały. Z odnotowanych w protokole zebrania wyników głosowania nad tą uchwałą wynikało bowiem, że gdyby nawet wszyscy członkowie zgromadzenia ogólnego, którzy podpisali listę obecności, a nie wzięli udziału w głosowaniu oddali swój glos przeciw tej uchwale to i tak uzyskałaby ona większość głosów. W ocenie składu orzekającego nieuzasadnione było także stanowisko organu kwestionujące prawidłowość sporządzonego protokołu w związku z brakiem pod nim podpisu drugiego przewodniczącego zebrania. Dostrzegając tego rodzaju brak organ winien bowiem wezwać Zarząd Spółki do uzupełnienia tego protokołu o brakujący podpis. W razie zaś gdyby z przyczyn obiektywnych nie było możliwe uzyskanie podpisu drugiego przewodniczącego zgromadzenia należało wezwać Zarząd Spółki o wyjaśnienie, w jakich okolicznościach doszło do wybrania dwóch przewodniczących zgromadzenia ogólnego członków i dlaczego jeden z nich nie złożył podpisu pod sporządzonym protokołem. Skład Sądu podzielił natomiast stanowisko Burmistrza, że uchwała zgromadzenia ogólnego zmieniająca uchwałę podjętą na wcześniej odbytym zgromadzeniu członków Spółki, która stosownie do § 12 ust. 2 Statutu winna zostać przedłożona do zatwierdzenia przez Burmistrza S. ( poprzednio Naczelnika Miasta i Gminy) winna mieć postać odrębnego dokumentu, a wobec tego niewystarczające było odnotowanie jej podjęcia w protokole zebrania. Zmiana numeru ewidencyjnego działki nie może być także uznana za sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej. Odnosząc się wreszcie do podniesionej w zaskarżonym akcie okoliczności, jaką stanowił brak decyzji, o jakiej mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych wskazać należy, że w omawianym prawomocnym wyroku WSA w Gliwicach przesądził także i tę kwestią. W wyroku tym bowiem wskazano, że w odniesieniu do wspólnot gruntowych treść wpisu do ewidencji gruntów stanowi zasadniczy dowód przy ustalaniu tytułu prawnego do nieruchomości, do której rości sobie prawo wspólnota gruntowa. Wpis ten w świetle art. 18 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych musiał zaś zostać dokonany w oparciu o decyzję, o jakiej jest mowa w art. 8 pkt 1 tej ustawy ( winno być art. 8 ust. 2 – przyp. Sąd). Wobec tego Burmistrz ponownie podnosząc tę kwestię naruszył unormowanie wskazane w art. 153 p.p.s.a. Przeprowadzone rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżony akt zapadł z obrazą art. 26 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, także z naruszeniem unormowania wskazanego w art. 153 p.p.s.a., co nakładało na Sąd obowiązek usunięcia go z obrotu prawnego. Wskazówki dotyczące ponownego postępowania wynikają wprost z rozważań Sądu. W szczególności ponownie rozpatrując wniosek Zarządu Spółki Burmistrz ustali czy o terminie zebrania ogólnego członków Spółki zostali zawiadomieni wszyscy jej członkowie oraz czy w przesłanych im zawiadomieniach znajdowały się wszystkie niezbędne informacje pozwalające na skuteczne podjęcie przedmiotowej uchwały w drugim terminie zebrania. Skarżącej Spółce przyjdzie zaś wyjaśnić, że brak jest przeszkód prawnych do ponownego poddania pod głosowanie kwestionowanej przez Burmistrza Miasta i Gminy S. uchwały. Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności Sąd na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził nieważność zaskarżonego aktu. O jego niewykonalności do czasu uprawomocnienia się wyroku orzeczono po myśli art. 152 p.p.s.a. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania orzeczono na wniosek skarżącej na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a.