II SA/Wa 702/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Janusz Walawski (spr.), Protokolant Asystent sędziego Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Komendant Główny Policji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w dniu [...] stycznia 2012 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy własny rozkaz personalny z dnia [...] października 2011 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w sprawie ustalenia na dzień [...] grudnia 2007 r. prawa J. J. do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w wysokości [...]%. Organ w uzasadnieniu decyzji podał, że ww. rozkazem personalnym Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 1997 r. nr [...] został przyjęty do służby w Policji. W rozkazie tym zaliczono mu wysługę lat do celów uposażenia na dzień [...] maja 1997 r. w wysokości [...] dni służby. Ten sam organ w rozkazie personalnym z dnia [...] sierpnia 1997 r. nr [...] zaliczył J. J. na dzień [...] maja 1997 r. do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego oraz prawo do nagrody jubileuszowej, okres pracy cywilnej w zakładach pracy – 14 lat, 4 miesiące i [...] dni oraz służby w Policji – [...] dni. W rozkazie tym stwierdzono również, że z dniem [...] maja 1997 r. traci moc obowiązującą punkt rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] maja 1997 r. dotyczący zaliczenia wysługi lat ww. Po dokonaniu rutynowej analizy akt osobowych policjanta, stwierdzono, że wysługa lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego, została ustalona nieprawidłowo, bowiem do wymiaru pracy cywilnej wliczono mu okres, w którym był on objęty ubezpieczeniem społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, tj. 8 lat i 8 miesięcy. Komendant Główny Policji w dniu [...] listopada 2007 r. wydał rozkaz personalny nr [...], którym stwierdził, że J. J. na dzień [...] grudnia przysługuje prawo do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat w wysokości [...]%. Ww. w dniu [...] września 2011 r. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności powyżej określonego rozkazu personalnego podnosząc, że został on wydany z rażącym naruszeniem prawa i dotyczy sprawy rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Podstawę prawną rozkazu personalnego, którego unieważnienia domaga się J. J. stanowił § 5 ust. 4 w zw. z § 3 ust. 1 i § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 z późn. zm.). Brak jest podstaw do twierdzenia, iż w dniu wydania spornego rozkazu personalnego nie było podstawy do jego wydania, a więc, że zaistniała na gruncie przedmiotowej sprawy przesłanka z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Rozkaz personalny Komendanta [...] Policji nr [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r. nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu Kpa, tak więc nie dokonano jego zmiany spornym rozkazem. Spornym rozkazem dokonano po raz pierwszy ustalenia policjantowi, w formie decyzji administracyjnej, terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat oraz procentowej jego wysokości. Decyzja nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2012 r. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez J. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucił, że została wydana z naruszeniem: 1) art. 16, art. 61 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 i 3 Kpa, poprzez zmianę rozkazu personalnego nr [...] Komendanta [...] Policji z dnia [...] sierpnia 1999 r. będącego ostateczną decyzją administracyjną, 2) § 5 ust. 4 w zw. z § 3 ust. 1 i § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 z późn. zm.), poprzez utrzymanie w mocy rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] października 2011 r. Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo. Jak wynika z akt sprawy, skarżącemu, Komendant [...] Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 1997 r. zaliczył na dzień [...] maja 1997 r. do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego okres pracy w wymiarze 14 lat, 4 miesięcy i [...] dni oraz [...] dni z tytułu służby w Policji. Rozkaz ten stał się ostateczny. Jego wyeliminowanie z obrotu prawnego mogło nastąpić wyłącznie w trybie nadzwyczajnym. Rozkaz ten został tymczasem zmieniony w trybie zwykłym rozkazem personalnym, którego unieważnienia domaga się skarżący. W rozpatrywanej sprawie, powoływanie się przez organ na § 5 ust. 4 w zw. z § 3 ust. 1 i § 4 rozporządzenia MSWiA z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732 ze zm.) jako podstawy prawnej do wydania rozkazu personalnego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...], jest niezasadne. W oparciu o § 5 ust. 4 powyższego rozporządzenia do kategorii spraw o charakterze administracyjnoprawnym prawodawca zaliczył wyłącznie kwestie terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentowej jego wysokości. Zgodnie z § 5 ust. 2 wysługę lat oraz poszczególne jej okresy składkowe ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, chyba że z przepisów odrębnych wynika inny termin zaliczenia danego okresu. Natomiast § 5 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że ust. 2 stosuje się w przypadku zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów, o których mowa w ust. 1, a więc taka zmiana może nastąpić wyłącznie na korzyść policjanta. Powyżej przytoczone przepisy nie stanowią zatem podstawy do ponownego ustalenia skarżącemu w drodze decyzji administracyjnej wysługi lat, poprzez anulowanie mu okresu uprzednio zaliczonego do wysługi lat na potrzeby wzrostu uposażenia zasadniczego. Przepis § 5 ust. 4 rozporządzenia MSWiA nie daje bowiem podstaw do weryfikowania z mocą wsteczną, dodatkowo jeszcze na niekorzyść policjanta, już raz ustalonej procentowej wysługi lat. W tej sytuacji, należy stwierdzić, iż rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r., ustalający skarżącemu na nowo wysługę lat został wydany w sprawie rozstrzygniętej już ostatecznym rozkazem personalnym Komendanta [...] Policji z dnia [...] sierpnia 1997 r., co w świetle art. 156 § 1 pkt 3 stanowi podstawę do stwierdzenia jego nieważności. Z tego względu, zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r., jako naruszające przepis art. 156 § 1 pkt 3 Kpa, podlegają uchyleniu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 powołanej ustawy.