I OZ 153/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. O. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 659/12 o pozostawieniu bez rozpoznania pism A. O. z dnia 20 lipca 2012 r. oraz z dnia 27 lipca 2012 r. w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Burmistrza T. z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z 30 października 2012 r., III SA/Kr 659/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawił bez rozpoznania pisma A. O. z 20 lipca 2012 r. oraz z 27 lipca 2012 r. w sprawie z jego skargi na decyzję Burmistrza T. z [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 28 czerwca 2012 r. odrzucono skargę A. O. na decyzję Burmistrza T. z [...] grudnia 2011 r. W otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący złożył pismo z 20 lipca 2012 r. zatytułowane "skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie", w piśmie podał, że chodzi o "rozgraniczenie nieruchomości działek" oraz o "wymierzenie grzywny temu organowi jako Burmistrzowi T.", a także zawarł wniosek o "nie wykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność Burmistrza T.". Decyzja z [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości wydana była w nieprawidłowym terminie. Wezwany, zarządzeniem z 24 lipca 2012 r. do sprecyzowania, czy jego pismo jest skargą kasacyjną od postanowienia z 28 czerwca 2012 r. skarżący podał, że jest wnioskiem "o wykonanie wyroku z 20 lipca 2012 r.". Przy piśmie załączono wniosek datowany na 27 lipca 2012 r. "o wykonanie wyroku" i zarzucające nieprawidłowości przy przeprowadzanym przez Burmistrza T. przetargu z [...] grudnia 2010 r. Zarządzeniem z 26 września 2012 r. wezwano skarżącego w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania do uzupełnienia braków pisma z 20 lipca 2012 r. zatytułowanego "skarga" przez podanie sygnatury akt sprawy, w której uwzględniono wyrokiem skargę na bezczynność Burmistrza T. i w której skarżący domaga się wykonania tego wyroku przez nałożenie grzywny na Burmistrza oraz o uzupełnienia braków pisma z 27 lipca 2012 r. zatytułowanego "wniosek" przez wyjaśnienie, czy toczy się postępowanie związane z unieważnieniem przetargu przed sądem powszechnym a jeżeli nie, to o wskazanie sygnatury akt sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, do której Burmistrz miał przesłać lub określenie datą, numerem i oznaczeniem zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu, którego dotyczyło to pismo. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył 8 października 2012 r. pismo z 4 września 2012 r., w którym wyjaśnił, że toczy się postępowanie związane z unieważnieniem przetargu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że pisma strony nie mogły otrzymać prawidłowego biegu i Przewodniczący zarządził o ich pozostawieniu bez rozpoznania z powołaniem art. 41 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a. Pismo z 20 lipca 2012 r. dotyczące skargi o rozgraniczenie działek po wyjaśnieniu, że nie jest skargą kasacyjną nie może odnieść w postępowaniu sądowoadministracyjnym żadnego skutku ponieważ skarżący mimo wezwania nie podał żądanej sygnatury akt sprawy. Niewykonanie zarządzenia skutkuje zastosowaniem określonego w nim rygoru. Skarżący zainicjował dwie sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie ze skargi na bezczynność organu – jedna dotyczyła zasiłku celowego, a druga o sygn. akt II SAB/Kr 154/12 nie została jeszcze rozstrzygnięta (termin rozprawy został wyznaczony na 28 grudnia 2012 r.). Braki pisma z 27 lipca 2012 r. również nie zostały uzupełnione, z uwagi na to, że skarżący nie podał żądanej sygnatury akt sprawy oraz nie określił w żaden sposób aktu, którego dotyczyło to pismo. Ponadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 7 września 2012 r., II SA/Kr 1110/12 odrzucił skargę A. O. na unieważnienie przez Burmistrza T. przetargu dotyczącego wydzierżawienia nieruchomości gminnej. Sąd stwierdził, że unieważnienie ww. przetargu ma charakter działania organu administracji publicznej w sferze cywilnoprawnej i stanowi czynności cywilnoprawne, i nie mieści się we właściwości sądu administracyjnego. Postanowieniem z 18 października 2012 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną złożoną w tej sprawie. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący powtórzył, że pismo przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie było skargą kasacyjną i dotyczyło niewykonania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Wniósł o uchylenie zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadnie Sąd I instancji przyjął, że pisma skarżącego nie mogły otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Pomimo wezwania i oznaczenia rygoru niezastosowania się do tego wezwania skarżący nie podał sygnatury akt sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w stosunku do której domaga się wykonania wyroku (dotyczy "skargi" z 20 lipca 2012 r.), zaznaczając tylko w piśmie z 4 września 2012 r., że przed sądem administracyjnym toczy się postępowanie związane z unieważnieniem przetargu, bez podania sygnatury. Ponadto, skarżący nie wskazał sygnatury akt sprawy, do której Burmistrz T. miał przesłać 24 lipca 2012 r. pisma przyjęte 12 lipca 2012 r., ani nie określił datą i numerem zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu, którego dotyczyło to pismo (odnośnie pisma z 27 lipca 2012 r.). To wszystko uniemożliwiło Sądowi I instancji określenie przedmiotu zaskarżenia oraz rzeczywistego zakresu żądania. Zatem, z uwagi na treść art. 49 § 2 p.p.s.a., pisma skarżącego należało pozostawić bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.