III SA/Po 352/12

Dnia 28 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska (spr.) WSA Małgorzata Górecka Protokolant: sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 grudnia 2011 roku nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia 28 kwietnia 2011 r., wydana na podstawie art. 207, art. 2 § 1 pkt 1, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 47 § 3, art. 53 § 1, § 3 i § 4, art. 54, art. 55 § 1, art. 139, art. 140, art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 2 pkt 11, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 6 ust. 1 i ust. 3, art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 5, art. 76, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 81, art. 82, art. 82a ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.) stwierdził wobec A. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A. w Pile powstanie obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...], rok produkcji 2006 i określił wysokość podatku akcyzowego w kwocie [...] zł , przyjmując za podstawę opodatkowania kwotę [...] zł. i stawkę 13,6%. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, m.in., że w toku postępowania wszczętego z urzędu pismem z dnia 5 listopada 2010r. zwrócono się do firmy B. Sp. z o.o. , dealera samochodów [...] , o udzielenie informacji , czy ww. samochód został wyprodukowany, jako samochód osobowy, czy ciężarowy. W odpowiedzi, dealer samochodów, będący przedstawicielem producenta, poinformował, że pojazd został wyprodukowany, jako pojazd osobowy – model [...]. W toku oględzin przeprowadzonych w obecności aktualnego właściciela pojazdu stwierdzono, że samochód posiada nadwozie zamknięte typu VAN, 4 drzwiowe tj. przednie kierowcy i pasażera, tylne przesuwane oraz tylna klapa podnoszona do góry. Pojazd na całej powierzchni bocznej posiada szyby. Pojazd w obecnym stanie jest 6-cio miejscowy, z przodu dwa, z tyłu kanapa przesunięta na ostatni rząd siedzeń i miejsce do mocowania wózka inwalidzkiego obecnego właściciela. Tapicerka wewnątrz samochodu. Pojazd posiada dla wszystkich miejsc siedzących pasy bezpieczeństwa. Wnętrze samochodu wyposażone jest w sposób typowy dla samochodu osobowego. Samochód przerobiony z 3 miejscowego, w wersji pierwotnej z przodu dwa, z tyłu jeden fotel, za fotelem kratka oddzielająca przestrzeń ładunkową, zdemontowana do potrzeb nowego właściciela. Z przeprowadzonych oględzin, jak wskazał organ, wynika jednoznacznie, że pojazd posiada konstrukcyjne cechy, które świadczą, że wyprodukowany został, jako pojazd osobowy przeznaczony do przewozu osób. Również kryterium ładowności ( ładowność części pasażerskiej wynosi 420 kg, części towarowej 306kg )przemawia za zakwalifikowaniem przedmiotowego pojazdu do pozycji 8703 i potwierdza, że zasadniczym przeznaczeniem pojazdu jest przewóz osób. Po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez A. S. od wskazanej wyżej decyzji, Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia 28 grudnia 2011 r., wydaną na podstawie art. 207, art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 2 § 3, Ordynacji podatkowej (tekst jedn.. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 10 ust. 1 pkt 2 , art. 75 ust. 1, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz .U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.),utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołując się na Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiącym załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. Nr 86,poz. 880) wyjaśnił, że aby dany pojazd mógł być objęty pozycją CN 8703 musi przede wszystkim być przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Przedmiotowy pojazd nie spełnia wymogów określonych w Notach Wyjaśniających dla pojazdów klasyfikowanych do pozycji 8704 z uwagi na fakt, że posiada przeszklone boczne okna, nadwozie zamknięte typu VAN, 4 drzwiowe tj. przednie kierowcy i pasażera, tylne przesuwane oraz tylną klapę podnoszona do góry. Pojazd na całej powierzchni posiada szyby, co wyraźnie widać na zdjęciach załączonych do sprawy. Wymienione cechy przedmiotowego pojazdu przesadzają tym samym o jego klasyfikacji do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej. Przedmiotowy samochód posiada większość z cech właściwych tej pozycji. Dla zagwarantowania bezpieczeństwa i komfortu jazdy kierowcy i pasażerów posiada w swoim standardowym wyposażeniu m.in. 4/5 zagłówki, ABS, Airbag kierowcy. el podnoszenie szyb, przód i tył, immobilizer, klamki w kolorze nadwozia, klimatyzację, listwy boczne w kolorze nadwozia, nawiew wentylacji na tylne miejsca, przystosowanie do montażu fotelika, uchwyty na kubki. Wskazane wyposażenie, oparte o wycenę w systemie EurotaxGlassis dla wersji standardowej , wskazujące ogólny wygląd i ogół cech przedmiotowego pojazdu, świadczy o komfortowych walorach pojazdu ( luksusowe liczne opcje wyposażenia ), a tym samym wyczerpuje przesłankę według której przedmiotowy samochód klasyfikować należy w pozycji CN 8703.Powyższe potwierdza również pismo z dnia 17.11.2010r. w którym przedstawiciel firmy B. informuje, że sporny pojazd został wyprodukowany, jako pojazd osobowy [...]. Organ wyjaśnił również, że żądanie strony dotyczące uznania dowodu w postaci opinii rzeczoznawcy z dnia 12 maja 2012r.,, według której sporny pojazd jest samochodem ciężarowym jest bezzasadne, bowiem kompetencje do klasyfikacji pojazdów samochodowych posiadają wyłącznie organy podatkowe. W konsekwencji, przesłuchanie rzeczoznawcy nie ma uzasadnienia. Odnośnie zarzutu, że sporny pojazd winien być zaklasyfikowany jako ciężarowy z uwagi na zapisy widniejące w zagranicznym dowodzie rejestracyjnym oraz fakcie jego rejestracji w krajowym wydziale komunikacji, organ wyjaśnił, że nie kwestionuje zapisów zawartych w dokumentach rejestracyjnych pojazdu. Dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane organy do tego organy władzy publicznej , stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Jednakże czynnikami mającymi zasadniczy wpływ na odpowiednia klasyfikacje wyrobu do pozycji CN SA określone cechy pojazdu. Przepisy prawa o ruchu drogowym kierują się natomiast innymi kryteriami dotyczącymi klasyfikacji pojazdów jako ciężarowe, czy osobowe. Prawo o ruchu drogowym, w oparciu o które ustalana są cechy pojazdów ciężarowych, reguluje zasady ruchu drogowego i warunki, jakim musza odpowiadać pojazdy poruszające się po drogach publicznych. Oznacza to , że uzyskanie świadectwa homologacji, które określa rodzaj pojazdu, jako ciężarowy, czy analogiczne zapisy w zagranicznych dowodach rejestracyjnych, bądź nawet rejestracja w krajowym systemie komunikacyjnym, jako ciężarowy, nie przesądza o klasyfikacji taryfowej pojazdu do kodu CN 8704 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji: 1. naruszenie przepisów postępowania tj. art. 120, art. 122, art. 180, art.187, art. 188, art. 191 i art. 199 Ordynacji podatkowe 2. błędne zastosowanie art. 3 ust. 1 pkt 2 i art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz .U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 wymienionej ustawy, umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, lit. c i lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej w skrócie p.p.s.a. W tak określonym zakresie kognicji Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia obu wskazanych wyżej decyzji. Przedmiotem sprawy podatkowej wszczętej z urzędu i rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją, jest określenie wobec A. S. obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wskazanego wyżej samochodu, od którego, jak ustaliły organy celne, nie złożono deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego i nie zapłacono podatku akcyzowego. Istotą sporu w rozpatrywanej sprawie jest dokonana przez organy podatkowe klasyfikacja przedmiotowego samochodu do kodu CN 8703 Nomenklatury Scalonej. W ocenie skarżącego, nabyty samochód jest samochodem ciężarowym, co wyklucza możliwość opodatkowania go akcyzą. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3, poz. 11 ze zm.) jeżeli obowiązek podatkowy w akcyzie odnośnie wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych w rozumieniu ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i należna akcyza nie została do tego dnia zapłacona, stosuje się przepisy dotychczasowe. Z mocy powyższego przepisu zastosowanie w niniejszej sprawie znajdowały więc , jak słusznie przyjęły organy podatkowe, przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym z 2004 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) , zwanej dalej u. p. a, opodatkowaniu akcyzą podlega m.in. nabycie wewnątrzwspólnotowe (pkt 5). W myśl art. 80 ust. 1 akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnikami akcyzy od samochodów – zgodnie z art. 80 ust. 2 – są: podmioty dokonujące każdej sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju (pkt 1); importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego (pkt 2). Natomiast obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów – stosownie do art. 80 ust. 3 – powstaje w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego – z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (pkt 3). Zgodnie z poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, do którego odsyła art. 2 pkt 1 tejże ustawy, wyrobami podlegającymi akcyzie są samochody osobowe o kodzie CN 8703, tj. pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. O uznaniu zatem danego pojazdu za samochód osobowy, w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. W tym zakresie, ustawa o podatku akcyzowym wyraźnie w art. 3 ust. 2 nakazuje stosowanie klasyfikacji wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN) do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym W związku z powyższym, zasadnie organ podatkowy dokonał klasyfikacji zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji WE nr 1549/06 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. W myśl reguły I ORINS klasyfikację towarów należy uzgadniać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. Natomiast zgodnie z brzmieniem pozycji 8703 obejmuje ona pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż te objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Z powyższego brzmienia pozycji 8703 wynika zatem, że o klasyfikacji samochodu do tejże pozycji decyduje jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Należy przy tym zauważyć, że zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (zob. wyrok ETS z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06, Lex nr 337569). Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie, czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu, które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo – towarowych może być podwójne, lecz o obiektywne cechy samochodu, pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. W ocenie Sądu, szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Z kolei użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów. Powyższe wynika również z treści Wyjaśnień do Taryfy Celnej – Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M. P. Nr 86, poz. 880), które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, do których tym samym organy prawidłowo odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. Według tychże wyjaśnień w pozycji (8703) określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y (Sports Utility Vehicles), niektóre pojazdy typu pickup). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są następujące cechy: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Jak wskazano powyżej istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do klasyfikacji przedmiotowego samochodu do odpowiedniego kodu Nomenklatury Scalonej, w tym w szczególności do istotnego z punktu widzenia kodu 8703 zasadniczego przeznaczenia samochodu – do przewozu osób. Z okoliczności ustalonych przez organy wynika, że przedmiotowy samochód został wyprodukowany, jako samochód osobowy [...]. Posiada nadwozie zamknięte typu VAN, 4 drzwiowe tj. przednie kierowcy i pasażera, tylne przesuwane oraz tylna klapa podnoszona do góry. Pojazd na całej powierzchni bocznej posiada szyby. Pojazd w obecnym stanie jest 6-cio miejscowy, z przodu dwa, z tyłu kanapa przesunięta na ostatni rząd siedzeń i miejsce do mocowania wózka inwalidzkiego obecnego właściciela. Tapicerka wewnątrz samochodu. Pojazd posiada dla wszystkich miejsc siedzących pasy bezpieczeństwa. Wnętrze samochodu wyposażone jest w sposób typowy dla samochodu osobowego. Samochód przerobiony z 3 miejscowego, w wersji pierwotnej z przodu dwa, z tyłu jeden fotel, za fotelem kratka oddzielająca przestrzeń ładunkową, zdemontowana do potrzeb nowego właściciela. Ładowność części pasażerskiej wynosi 420 kg, części towarowej 306 kg .Według EurotaxGlassis w wersji standardowej przedmiotowy samochód posiada m.in. 4/5 zagłówki, ABS, Airbag kierowcy. el podnoszenie szyb, przód i tył, immobilizer, klamki w kolorze nadwozia, klimatyzację, listwy boczne w kolorze nadwozia, nawiew wentylacji na tylne miejsca, przystosowanie do montażu fotelika, uchwyty na kubki. Powyższe oznacza, że organy podatkowe prawidłowo przyjęły, że w dniu powstania obowiązku podatkowego, tj. 10 grudnia 2008 r. przedmiotowy samochód był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Jak słusznie wskazał również organ I instancji, mimo, że jak wskazują niemieckie dokumenty rejestracyjne, pojazd w pewnym czasie mógł być wykorzystywany do przewozu towarów i uzyskał prawdopodobnie w tym zakresie lokalna homologację i dopuszczenie do ruchu, to jednak w rozumieniu klasyfikacji CN, nie zmienił zasadniczego przeznaczenia nadanego mu przez producenta. Powyższe znajduje zresztą w pełni potwierdzenie w zapisach występujących w niemieckim dowodzie rejestracyjnym i książce pojazdu, których pola (D3)oznaczenie handlowe,(J) klasa pojazdu, (5)opis klasy pojazdu oraz karoserii, zawierają odpowiedni następujące informacje: (D3) Multivan, (J) M1, (5)samochód do przewozu osób, do ośmiu miejsc siedzących, pojazd podwójnego zastosowania. Organ przy tym wyjaśnił, że zawarte w dokumencie oznaczenie "LKW"- samochód ciężarowy, jak wynika z pozostałych zapisów znajdujących się w dokumentach rejestracyjnych, zostało naniesione przez jednostkę notyfikacyjną TUV Nord (Stowarzyszenie Nadzoru Technicznego) i nie spowodowało zmiany innych istotnych parametrów technicznych pojazdu, jak chociażby: ilości miejsc siedzących, czy ładowności. Zmianie nie uległa również kategoria homologacyjna pojazdu określona w polu (J) dowodu rejestracyjnego i książki pojazdu, której treść M1 wskazuje na pojazd do przewozu osób, mający nie więcej niż osiem miejsc oprócz siedzenia kierowcy. Zdaniem Sądu zatem, wbrew zarzutom skargi, organy podatkowe uwzględniły całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty złożone przez skarżącego, przy czym jednak wyprowadziły z nich wnioski, dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu, odmienne, aniżeli domagał się skarżący, co przy prawidłowości tychże wniosków (która została wykazana powyżej), nie świadczy o pominięciu, czy nieuwzględnieniu dowodów złożonych przez stronę, a tym samym nie stanowi naruszenia zasady prawdy obiektywnej, ani zasady swobodnej oceny dowodów ( art. 187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej) i to w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zasadnie również organy przyjęły, w granicach swobodnej oceny dowodów, że dokumenty zebrane w niniejszym postępowaniu, są wystarczające do dokonania prawidłowej klasyfikacji spornego pojazdu. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.