II SA/Wa 768/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Olga Żurawska-Matusiak, Danuta Kania, Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi Rektora [...] na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia sprzeciwu i uchylenia decyzji stwierdzającej nabycie uprawnienia równoważnego uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego - oddala skargę - Rektor [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] , wydaną na podstawie art. 21 a ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.) stwierdził, że dr J. K. nabył prawo równoważne uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego. W uzasadnieniu decyzji Rektor wskazał, że doktor nauk [...] J. K., [...] czerwca 1963 r. ukończył studia na Wydziale [...] Politechniki [...] , uzyskując tytuł magistra [...]. W dniu [...] września 1971 r. uzyskał stopień naukowy doktora nauk [...] nadany uchwałą Rady Wydziału [...] Uniwersytetu [...] , a od [...] stycznia 2005 r. jest zatrudniony w Wyższej Szkole [...] w charakterze nauczyciela akademickiego na stanowisku profesora, gdyż posiadał stopień naukowy doktora oraz doświadczenia zawodowe zdobyte poza szkolnictwem wyższym, tj. stosownie do treści art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych - Dz. U. Nr 96, poz. 590 ze zm.), w latach 1974 - 1975 odbywał staż naukowy w Instytucie [...] , a w latach 1981 - 1987 pracował w N. jako [...] w [...] . W związku z wejściem w życie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, stosownie do postanowień art. 264 ust. 10, nauczyciele akademiccy zatrudnieni na stanowiskach profesorów w wyższych szkołach zawodowych z dniem wejścia w życie ustawy pozostają zatrudnieni w uczelniach zawodowych na stanowiskach profesorów nadzwyczajnych, o których mowa w art. 114 ust. 2. Zgodnie z tym przepisem na stanowisku profesora nadzwyczajnego może być zatrudniona osoba posiadająca stopień naukowy doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora, dlatego też uznać należy, że J. K. posiada stopień naukowy doktora habilitowanego od dnia wejścia w życie tej ustawy. Zawiadomieniem, wydanym na podstawie art. 21 a ust. 2 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki z dnia [...] grudnia 2011 r., Rektor przesłał do wiadomości Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. o nadaniu uprawnień wynikających z posiadania stopnia doktora habilitowanego J. K. wraz z uzasadnieniem decyzji, opisem kariery zawodowej oraz wykazem publikacji dra J. K. Zawiadomienie to wpłynęło do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w dniu [...] grudnia 2011 r. Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] , wydaną na podstawie art. 21 a w związku z art. 29 ust. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2011 r., Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wyraziła sprzeciw i uchyliła decyzję Rektora [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. stwierdzającej, że dr J. K. zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego nabył uprawnienie równoważne uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego. W uzasadnieniu organ podniósł, że do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w dniu [...] grudnia 2011 r. wpłynęło zawiadomienie Rektora [...] wraz z decyzją tego Rektora z dnia [...] grudnia 2011 r. o nadaniu dr J. K., w trybie art. 21 a ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki uprawnień równoważnych uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego. Sekcja Nauk [...] na posiedzeniu w dniu [...] lutego 2012 r. zapoznała się z decyzją Rektora, a następnie, po wysłuchaniu opinii recenzenta Centralnej Komisji oraz po przeprowadzeniu dyskusji, w tajnym głosowaniu wyraziła sprzeciw i uchyliła decyzję Rektora. Prezydium Centralnej Komisji na posiedzeniu w dniu [...] lutego 2012 r., po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji, podjęło decyzję o wyrażeniu sprzeciwu i uchyleniu decyzji Rektora. Organ podał, że wynik głosowania Sekcji oraz Prezydium Centralnej Komisji wskazuje, że jej członkowie nie znaleźli wystarczających podstaw do uznania, że J. K. spełnił wymagania określone w art. 21 a ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Organ przytoczył treść art. 21 a ust. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki i podał, że J. K. nie spełnił ustawowych przesłanek w tym przepisie przewidzianych, bowiem, zdaniem organu, dr J. K. nie posiada znaczącego dorobku naukowego - jego całkowita liczba publikacji w czasopismach międzynarodowych, włącznie z konferencyjnymi, wynosi 6, liczba cytowań 2, ostatnia praca naukowa została opublikowana w 1988 r. Ponadto, organ wskazał, że brak jest jakichkolwiek informacji o kierowaniu przez dra J. K. zespołami naukowymi w ośrodkach zagranicznych bądź krajowych. Z tych względów, Centralna Komisja zmuszona była wyrazić sprzeciw i uchylić decyzję Rektora [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Rektora [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że dr J. K. w dniu [...] stycznia 2005 r. został zatrudniony w Wyższej Szkole [...] w charakterze profesora zgodnie z art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 roku o wyższych szkołach zawodowych (Dz. U. Nr 96, poz. 590 ze zm.). Z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, zgodnie z art. 264 ust. 10, nauczyciele akademiccy zatrudnieni na stanowiskach profesorów w wyższych szkołach zawodowych pozostają zatrudnieni w uczelniach zawodowych na stanowiskach profesorów nadzwyczajnych, o których mowa w art. 114 ust. 2. Z przepisów tych wynika zatem, że J. K. został zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego, pomimo braku stopnia doktora habilitowanego co może wskazywać, że nabył uprawnienia doktora habilitowanego. W związku z tym, zdaniem Rektora, słuszne jest jego stanowisko, że dr J. K. jest nauczycielem akademickim na stanowisku profesora nadzwyczajnego i posiada uprawnienia doktora habilitowanego, co należało potwierdzić stosowną decyzją. Skarżący wskazał ponadto, że statut Wyższej Szkoły [...] nadany przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] września 2006 r. nr [...] , przewiduje w § 22 warunki zatrudniania nowych osób nieposiadających stopnia doktora habilitowanego na stanowisku profesora nadzwyczajnego w przypadku posiadania stopnia doktora. Przepis ten nie mógł być zastosowany do doktora J. K., gdyż nabył on prawo zatrudnienia na stanowisku profesora nadzwyczajnego z mocy ustawy. Rektor podkreślił, że fakt, iż dr J. K. nie posiada aktualnego dorobku naukowego wynika z zadań uczelni zawodowej, ponieważ uczelnia zawodowa prowadząca wyłącznie studia pierwszego stopnia nie jest obowiązana do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych oraz świadczenia usług badawczych oraz kształcenia i promowania kadr naukowych. W związku z tym, Rektor wskazał, że zarzuty co do oceny dorobku naukowego i braku informacji o kierowaniu zespołem naukowym należy uznać za nieistotne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, iż skarga Rektora [...] nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest przepis art. 21a w związku z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2003 r. Nr 65, poz. 595 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2011 r. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu, osoby, które uzyskały stopień doktora w Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą i podczas pracy w innym państwie przez co najmniej pięć lat kierowały samodzielnie zespołem badawczym oraz posiadają znaczący dorobek i osiągnięcia naukowe, zatrudnione w szkole wyższej na stanowisku profesora nadzwyczajnego lub profesora wizytującego, nabywają uprawnienia równoważne uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego na podstawie decyzji rektora. O swojej decyzji rektor zawiadamia Centralną Komisję. Zgodnie zaś z ust. 2, rektor szkoły wyższej przekazuje Centralnej Komisji wraz z zawiadomieniem również decyzję określoną w ust. 1, oraz opis kariery zawodowej i wykaz publikacji osoby, o której mowa w ust. 1 i wreszcie zgodnie z ust. 3 decyzja rektora wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia zawiadomienia Centralnej Komisji, która w tym okresie może, w drodze decyzji administracyjnej, wyrazić sprzeciw i uchylić decyzję rektora w sprawie nabycia uprawnień równoważnych uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego. Wskazać należy, że przepis art. 21a jest zupełnie nowym przepisem, który został wprowadzony do ustawy art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r. Nr 84, poz. 455), który wszedł w życie z dniem 1 października 2011 r. Wskazać należy również, że z terminu "decyzja rektora" wynika brak automatyzmu pomiędzy zatrudnieniem danej osoby na stanowisku profesora nadzwyczajnego a "decyzją" rektora i badaniem jej przez Centralną Komisję. Podkreślić należy, że w omawianym przepisie przyjęto konstrukcję, według której wniesienie sprzeciwu powoduje uchylenie decyzji rektora – która nie weszła jeszcze w życie, a więc nie mogła wywołać skutków prawnych (por. Lex 2011, H. Izdebski, Komentarz do zmiany art. 21a ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki wprowadzonej przez Dz. U. z 2011 r. Nr 84 poz. 455). Stwierdzić należy, że postępowanie w sprawach o nadanie tytułu naukowego oraz stopni naukowych cechuje odrębność postępowania związana ze specyfiką tych spraw. Wynika stąd ograniczony zakres kontroli sądu administracyjnego, który nie jest uprawniony do merytorycznej oceny znaczącego dorobku i osiągnięć naukowych osoby zatrudnionej w szkole wyższej na stanowisku profesora nadzwyczajnego lub profesora wizytującego, stanowiących podstawę decyzji – sprzeciwu Centralnej Komisji, której rektor nadał uprawnienia równoważne uprawnieniom wynikającym z posiadania stopnia doktora habilitowanego. Kontrola Sądu administracyjnego ogranicza się zatem jedynie do stwierdzenia, czy w postępowaniu przed Centralną Komisją jej organy nie naruszyły norm postępowania wynikających z przepisów ustawy i statutu Centralnej Komisji, a także przepisów kpa. Wskazać ponadto należy, że zgodnie z dyspozycją art. 29 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym, w postępowaniach dotyczących nadania stopnia doktora i doktora habilitowanego albo tytułu profesora oraz nadania, ograniczenia, zawieszenia i pozbawienia uprawnienia do nadawania tych stopni w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy kpa. Odpowiedniość stosowania przepisów kpa oznacza, że dokonana ocena uzasadnienia zaskarżonej decyzji musi uwzględniać odpowiednie stosowanie art. 107 § 1 kpa z uwagi na fakt, że podejmowana jest ona w głosowaniu tajnym, przez członków organu kolegialnego, jakim jest Centralna Komisja. W rozpoznawanej sprawie Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., wyrażając sprzeciw i uchylając decyzję Rektora [...] wskazała, że Sekcja Nauk [...] na posiedzeniu w dniu [...] lutego 2012 r. zapoznała się z decyzją Rektora, a następnie, po wysłuchaniu opinii recenzenta Centralnej Komisji oraz po przeprowadzeniu dyskusji, w tajnym głosowaniu wyraziła sprzeciw i uchyliła decyzję Rektora. Prezydium Centralnej Komisji na posiedzeniu w dniu [...] lutego 2012 r., po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji, podjęło decyzję o wyrażeniu sprzeciwu i uchyleniu decyzji Rektora. Organ wskazał, że J. K. nie spełnił ustawowych przesłanek w tym przepisie przewidzianych, bowiem, zdaniem organu, dr J. K. nie posiada znaczącego dorobku naukowego - jego całkowita liczba publikacji w czasopismach międzynarodowych, włącznie z konferencyjnymi wynosi 6, liczba cytowań 2, ostatnia praca naukowa została opublikowana w 1988 r. Ponadto, organ wskazał, że brak jest jakichkolwiek informacji o kierowaniu przez dra J. K. zespołami naukowymi w ośrodkach zagranicznych bądź krajowych. Podkreślić jeszcze raz należy, że decyzja – sprzeciw Centralnej Komisji, jest decyzją autonomiczną i Sąd nie może polemizować z jej oceną dorobku naukowego J. K. Wskazać należy również, że Centralna Komisja swoją decyzję – sprzeciw wyraziła w terminie 3 miesięcy, o którym mowa w art. 21a ust. 3 powołanej ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Rektor [...] , zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., przesłał bowiem do wiadomości Centralnej Komisji swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2011 r., zaś Centralna Komisja decyzję – sprzeciw wydała [...] lutego 2012 r. Tak więc i ten wymóg wynikający z przepisu art. 21a został przez organ zachowany. Nie znajduje również poparcia zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 264 ust. 10 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym bowiem przepis ten nie stanowił podstawy zaskarżonej decyzji, co oznacza, że organ nie mógł dokonać jego naruszenia. Reasumując, stwierdzić należy, że badając legalność zaskarżonej decyzji w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego, ani też naruszenia prawa procesowego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), należało orzec jak w sentencji wyroku.