I OZ 679/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1001/12 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1001/12 w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w całości i sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem dnia 24 maja 2013 r. odrzucił wniesioną przez S. B. skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz zwrócił skarżącemu wpis uiszczony tytułem wniesionej przez niego skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu swego postanowienia Sąd Wojewódzki – powołując się na art. 177 § 1 i 2 i art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a." - wskazywał, że odpis wydanego w niniejszej sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu [...] lutego 2013 r., co potwierdzały dołączone do akt sądowych: zwrotne potwierdzenie odbioru oraz reklamacja powyższej przesyłki. Skoro zatem skarżący wniósł skargę kasacyjną w dniu [...] kwietnia 2013 r., tj. po upływie trzydziestodniowego terminu do dokonania tej czynności, wniesiony przez niego środek odwoławczy należało odrzucić, a uiszczony przy wniesieniu skargi kasacyjnej wpis sądowy – na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. – zwrócić. Sąd Wojewódzki wskazywał ponadto, że w niniejszej sprawie z uwagi na fakt, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przez skarżącego odpisu nieprawomocnego wyroku z dnia 25 stycznia 2013 r. wraz z uzasadnieniem, widnieją dwie daty, a mianowicie data [...] lutego 2013 r., pod którą znajduje się podpis doręczającego/wydającego przesyłkę oraz data [...] lutego 2013 r. znajdująca się na pieczęci pocztowej placówki oddawczej, wystąpiono do Poczty Polskiej S.A. z reklamacją powyższej przesyłki. W odpowiedzi Sąd uzyskał informację, że przedmiotowa przesyłka doręczona została skarżącemu w dniu [...] lutego 2013 r. To zatem tę datę, jako datę rozpoczynającą bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, należało uznać za datę doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem. S. B. w złożonym przez siebie zażaleniu, zaskarżając powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w całości i wnosząc o jego uchylenie, wywodził, iż odpis wyroku z dnia 25 stycznia 2013 r. wraz z uzasadnieniem odebrał w dniu [...] marca 2013 r. W jego ocenie, doręczenie dokonane w dniu [...] lutego 2013 r. było nieskutecznie. Na znajdującym się w aktach sądowych zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jako osoba odbierająca korespondencję został wpisany małoletni wnuk skarżącego K. Ł. Nie podpisał się on pod zwrotką. Podpis potwierdzający doręczenie przesyłki złożył natomiast "Gl", który ponadto opatrzył zwrotkę datą [...] lutego 2013 r. K. Ł., jako małoletni, nie mógł zostać uznany za dorosłego domownika uprawnionego do odbioru korespondencji, wobec czego, listonosz pozostawił awizo przesyłki. Awizo to zostało odebrane przez skarżącego w dniu [...] marca 2013 r. Skarżący odebrał jednak przesyłkę bez podpisywania zwrotki, gdyż ta została już "wypełniona" podpisana w dniu [...] lutego 2013r. przez wnuka skarżącego K. Ł. Skarżący zwrócił uwagę, że pracownik poczty badając zwrotkę przed jej odesłaniem do Sądu w dniu [...] marca 2013r., powziął wątpliwość o skuteczności takiego doręczenia i w związku z tą wątpliwością umieszczono na drugiej stronie zwrotki adnotację czy "uznać za doręczone z dniem [...].02.2013r., nowy [...].03.13r.", nie wiedząc o tym, że przesyłka była jednocześnie awizowana i skarżący odebrał przesyłkę w dniu [...] marca 2013 r. bez podpisywania zwrotki, gdyż ta została zabrana przez listonosza w dniu [...] lutego 2013r. Podkreślono też, że ze znajdującego się w aktach sądowych wydruku internetowego z Poczty Polskiej tzw. "śledzenie przesyłki" wynika, że przesyłka została doręczona w dniu [...] lutego 2013 r. o godzinie [...]. Jednak – w ocenie skarżącego – żaden listonosz w Polsce nie pracuje po godz. [...]. W odpowiedzi na pismo reklamacyjne Poczta Polska stwierdziła, że reklamowana przesyłka została doręczona w dniu [...] lutego 2013r. - zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe. Odbiór pokwitowała B. Ł. Tymczasem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych wynika, iż odbiór przesyłki nr [...] zawierającej odpis wyroku Sądu I instancji z dnia 25 stycznia 2013r. potwierdził swoim podpisem wyłącznie K. Ł. Skarżący stwierdził zatem, że w żadnym dokumencie ani on ani osoba uprawiona nie pokwitowała odbioru przesyłki w dniu [...] lutego 2013r. zawierającej odpis nieprawomocnego wyroku z uzasadnieniem. Przesyłka taka w sensie formalno-prawnym nigdy nie została skarżącemu skutecznie doręczona. Skarżący stwierdził jednocześnie, że udał się do urzędu pocztowego i odebrał awizo w dniu [...] marca 2013r. Odbierając przesyłkę w tym dniu nie pokwitował jednak zwrotki, gdyż już jej nie było. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Beż wątpienia ustalenie prawidłowej daty doręczenia stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem miało w niniejszym przypadku istotne znaczenie, bowiem determinowało ocenę, czy skarżący złożył skargę kasacyjną w przepisanym terminie do dokonania tej czynności. Znajdujące się jednak w aktach sądowych zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji zawierającej odpis wydanego w niniejszej sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem, z uwagi na swą treść nie koresponduje z przesłanym przez operatora publicznego pismem stanowiącym odpowiedź na reklamację. Z treści pierwszego z nich wynika, iż ww. korespondencję odebrał wnuk K. Ł. Z pisma z dnia [...] maja 2013 r. i dołączonego do niego duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika natomiast, iż odbiór ww. korespondencji pokwitowała B. Ł. Wskazana rozbieżność nie została przez Sąd Wojewódzki w żadnym zakresie wyjaśniona, zwłaszcza, że na dołączonym do akt zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaznaczono, iż dotyczy ono przesyłki nr [...], zaś pismo spółki Poczta Polska S.A. z dnia [...] maja 2013 r. odnosi się do przesyłki o numerze [...].Wskazane okoliczność mogą zaś sugerować, iż ww. przesyłka w dniu [...] lutego 2013 r. nie została prawidłowo doręczona czy to skarżącemu bezpośrednio, czy też dorosłemu domownikowi, który taką przesyłkę zobligował się dostarczyć adresatowi. Istnienie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, piśmie reklamacyjnym z dnia [...] maja 2013 r. i dołączonym do niego duplikacie zwrotnego potwierdzenia odbioru różnic, zarówno co do tożsamości osoby faktycznie odbierającej przesyłkę oraz numeru przesyłki, powinno skłonić Sąd I instancji do dokonania na tym polu odpowiednich ustaleń zmierzających do wyjaśnienia kto w rzeczywistości tę przesyłkę odebrał oraz w jakiej dacie to nastąpiło. W tym też celu Sąd Wojewódzki powinien zwrócić się do podmiotu, który zobowiązał się doręczyć przesyłkę zawierającą odpis wyroku wraz z uzasadnieniem o ustosunkowanie się do zaistniałych rozbieżności. Sąd Wojewódzki powinien ponadto ustalić, czy ww. operator pocztowy dysponuje zbiorczą listą na której osoba dokonująca odbioru ww. korespondencji się podpisała. W przypadku zaś jej istnienia, powinien wystąpić o przesłanie jej kserokopii. Zważywszy również, że skarżący w zażaleniu podnosił, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru podpisał się małoletni wnuk skarżącego, Sąd Wojewódzki, celem ustalenia, że nie mógł on zostać uznany za dorosłego domownika – w rozumieniu art. 72 P.p.s.a.- powinien również zwrócić się do skarżącego o wykazanie przy pomocy stosownych dokumentów wieku K. Ł.. W świetle powyższego należało zatem uznać, że odrzucenie wniesionej przez S. B. skargi kasacyjnej oraz zwrócenie mu wpisu sądowego od tego pisma jest co najmniej przedwczesne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.