II SA/Wa 739/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Adam Lipiński (spr.), , Protokolant Elwira Sipak, specjalista, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi Z. L. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję z dnia [...] lutego 2012 r. 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości Minister Pracy i Polityki Społecznej, działając na podstawie art. 127 § 3 Kpa, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. utrzymał w mocy swoją poprzedzającą decyzję z dnia [...] lutego 2012 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty N. z dnia [...] sierpnia 2011 r., orzekającą o utracie przez Z. L. statusu osoby bezrobotnej z dniem 17 sierpnia 2011 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, co następuje: Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Z. L. został wezwany do stawienia się w Powiatowym Urzędzie Pracy w N. w dniu 17 sierpnia 2011 r. w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Zainteresowany nie stawił się w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie 7 dni od dnia wyznaczonej wizyty o uzasadnionej przyczynie swojej nieobecności. Z uwagi na powyższe, Starosta N. decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. orzekł o utracie przez Z. L. statusu osoby bezrobotnej z dniem 17 sierpnia 2011 r. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie do Wojewody [...], który decyzją z dnia [...] października 2011 r. utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W dniu 16 stycznia 2012 r. do Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej wpłynął wniosek Z. L. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej nie dopatrzył się przesłanek skutkujących stwierdzeniem nieważności decyzji Wojewody [...] i następnie, rozpatrując wniosek zainteresowanego o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. utrzymał swoje poprzedzające rozstrzygniecie z dnia [...] lutego 2012 r. Polemizując z poglądami prezentowanymi przez zainteresowanego, organ wskazał, iż argumenty zawarte we wniosku strony z dnia 13 lutego 2012 r. skierowanego do Ministra Pracy i Polityki Społecznej, dotyczącego ponownego rozpoznania sprawy, nie znajdują uzasadnienia w rzeczywistości i nie dają podstaw do usunięcia zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Wniosek strony zawiera natomiast obszerną analizę sformułowań zawartych w wydanych decyzjach dotyczących niniejszej sprawy oraz subiektywne spojrzenie na stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie organu zaskarżona decyzja jest słuszna i prawidłowo odmówiono stwierdzenia nieważności podjętej decyzji. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2012 r. Zarzucał, iż decyzja ta w istocie nie zawiera rozstrzygnięcia sprawy, nie zawiera części dyspozytywnej. Zarzucił także brak właściwego uzasadnienia decyzji, poprzez brak podstaw prawnych rozstrzygnięcia. W dalszej części skargi skarżący formułował zastrzeżenia pod adresem partii politycznych i zastrzeżenia do życia politycznego w Polsce. Minister Pracy i Polityki Społecznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił i zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka, co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga zasługuje na uwzględnienie jednakże nie z przyczyn w niej zawartych. W aktach administracyjnych sprawy bark jest wniosku Z. L. inicjującego postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty N. z dnia [...] sierpnia 2011 r., którą orzeczono o utracie przez Z. L. statusu osoby bezrobotnej z dniem 17 sierpnia 2011 r. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wniosek ten wpłynął do organu w dniu 16 stycznia 2012 r. Skoro w aktach administracyjnych brak jest wskazanego wyżej wniosku, to ani nie można ocenić jego zasadności, czy w ogóle wniosek ten nadawał się do rozpatrzenia, czy skarżący wskazywał na przesłanki, które mogłyby skutkować stwierdzeniem nieważności danej decyzji i jakie to były przesłanki. Pozostaje także pytanie, w jaki sposób organ ponownie rozpoznawał niniejszą sprawę w trybie art. 127 § 3 Kpa, nie dysponując dokumentem inicjującym postępowanie nadzorcze. Brak powyższego dokumentu uniemożliwia także Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jakąkolwiek kontrolę zapadłego rozstrzygnięcia administracyjnego w niniejszej sprawie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobligowany był uchylić obie decyzje wydane w postępowaniu nadzorczym. Ponownie rozpatrując niniejszą, sprawę organ winien odszukać wniosek skarżącego inicjujący postępowanie nadzorcze, dołączyć go do akt administracyjnych sprawy, dokonać oceny tego wniosku pod względem formalnym, ewentualnie wezwać stronę do uzupełnienia braków i dokonać merytorycznej oceny sprawy. Z wyżej wskazanych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych.