I OSK 3114/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1118/12 o odrzuceniu skargi i zwrocie wpisu w sprawie ze skargi R. D. na uchwałę Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. R. D. pismem z dnia 17 maja 2012 r. – działając przez profesjonalnego pełnomocnika - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego podjęciem przez Zarząd Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy uchwały nr [...] r. z dnia [...] lutego 2012 r. w sprawie rozpatrzenia wniosków o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego w części dotyczącej odmowy zakwalifikowania wniosku A. i R. D. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi podnosząc m.in., że zaskarżona uchwała nie stanowi żadnego z aktów wymienionych w art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), które podlegają kontroli sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia 4 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. D. jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, będąca przedmiotem skargi uchwała Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] nie mieści się we wskazanym w art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Sad zauważył, że zaskarżona uchwała stanowi w istocie odpowiedź na wniesione przez R. D. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w sprawie rozpatrzenia wniosków o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego w części dotyczącej odmowy zakwalifikowania wniosku A. i R. D. W ocenie Sądu, przedmiotowa uchwała z dnia [...] kwietnia 2012 r. ma charakter proceduralny i stanowi jedynie wymóg formalny do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Uchwała ta - stanowiąca odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Sąd powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2006 r., II OSK 1724/06, w którym wyrażono podobne stanowisko. Od powyższego postanowienia R. D. wniósł skargę kasacyjną, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania i zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe zastosowanie, art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie oraz pozbawienie skarżącego możliwości obrony swych praw. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że podtrzymując w uchwale z dnia [...] kwietnia 2012 r. swoje poprzednie stanowisko Zarząd Dzielnicy Mokotów zaakceptował naruszenie prawa wywołane uchwałą z dnia [...] lutego 2012 r., a zatem obie uchwały naruszają prawo. Zaskarżenie uchwały, w której Zarząd Dzielnicy Mokotów odmówił zmiany poprzedniej uchwały, było więc jednocześnie zaskarżeniem tej uchwały, która prawo narusza. Ponadto podniesiono, że z uzasadnienia skargi wynika, iż intencją skarżącego było wniesienie skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] lutego 2012 r. Jeżeli zaś Sąd miał wątpliwości, która uchwała była przedmiotem zaskarżenia winien był wezwać skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie zaskarżonego aktu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. W sprawie niniejszej podzielić należy stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że zaskarżona uchwała Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego nie należy do żadnego z aktów wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegających kognicji sądu administracyjnego. Jak bowiem trafnie zauważył Sąd I instancji, powołując się na wyrok NSA z dnia 30 listopada 2006 r., II OSK 1724/06, zaskarżona uchwała, będąca jedynie odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stanowi spełnienie wymogów formalnych do wniesienia skargi i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. W takiej sytuacji należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 października 2012 r. odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalną skargę R. D. Nie mógł również odnieść zamierzonego skutku podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 49 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie było uzasadnionych podstaw dla Sądu I instancji do zastosowania tego przepisu i wezwania pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania skargi. Jak bowiem wyraźnie wynika z jej treści, bezpośrednim celem zaskarżenia była uchwała Zarządu Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto na ocenę prawidłowości postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie powzięcia ewentualnych wątpliwości, co do właściwego przedmiotu zaskarżenia i zastosowania art. 49 § 1 p.p.s.a., nie pozostaje bez istotnego znaczenia okoliczność, że omawiana skarga została sporządzona przez profesjonalnego prawnika – radcę prawnego. Niejako na marginesie warto zauważyć, że w myśl brzmienia art. 6 p.p.s.a. sformułowany w tym przepisie obowiązek udzielania przez sąd administracyjny potrzebnych wskazówek co do skutków czynności procesowych nie występuje, gdy strona jest reprezentowana w sprawie przez adwokata lub radcę prawnego. Z powyższych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.