II FSK 2685/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Krzysztof Winiarski (sprawozdawca), Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Protokolant Dorota Rembiejewska, po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "C." sp. z o.o. z siedzibą w D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 lipca 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 477/12 w sprawie ze skargi "C." sp. z o.o. z siedzibą w D. na indywidualną interpretację Burmistrza Miasta i Gminy Bardo z dnia 15 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od "C." sp. z o.o. z siedzibą w D. na rzecz Burmistrza Miasta i Gminy Bardo kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z dnia 3 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 477/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę C. z siedzibą w D. (powoływanej dalej jako "spółka", "skarżąca") na indywidualną interpretację Burmistrza Miasta i Gminy Bardo w przedmiocie podatku od nieruchomości. W uzasadnieniu wyroku przedstawiony został stan faktyczny sprawy, z którego wynika, że w dniu 15 listopada 2011 r. spółka złożyła wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji dotyczącej przepisów ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010 nr 95 poz. 613, dalej: u.p.o.l.). We wniosku spółka podała, że prowadzi działalność w zakresie produkcji warzyw, przedmiotem działalności spółki jest wszystko, co wiąże się z produkcją rolną, transportem, magazynowaniem, przetwórstwem rolnym i obrotem produktami rolnymi, w tym w stanie przetworzonym. Decyzją Marszałka Województwa D. z dnia 4 sierpnia 2008 r., na podstawie przepisów ustawy z 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego oraz rynku lnu i konopii uprawianych na włókno (Dz.U. z 2011 nr 145, poz. 868, dalej też: u.o.r.o.i.w.) – art. 2b, spółka została wpisana do rejestru wstępnie uznanych grup producentów dla wskazanych produktów. Skarżąca obecnie kończy budowę Przechowalni Warzyw wraz z urządzeniami infrastruktury technicznej. W budynkach przechowalni będzie przechowywała, przygotowywała do sprzedaży, a następnie sprzedawała produkty rolne wytworzone wyłącznie przez Wspólników – Członków Grupy. Na tle tak opisanego zdarzenia spółka zadała następujące pytanie: Czy Grupa Producencka C. Sp. z o.o. korzysta ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l.? Przedstawiając własne stanowisko skarżąca stwierdziła, że korzysta z prawa zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie wskazanego przepisu, albowiem spełnia warunki w nim określone, tj. jest grupą producentów rolnych, jest wpisana do rejestru tych grup, budynki będą wykorzystywane wyłącznie na prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży produktów wytworzonych w gospodarstwach jej wspólników. Zwrócono uwagę, że ustawa podatkowa nie wspomina, do jakiego rejestru producentów rolnych ma być wpisana grupa producentów rolnych. Burmistrz Miasta i Gminy Bardo w interpretacji indywidualnej z dnia 15 grudnia 2011 r. uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, wyjaśniając, że zwolnienie z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. ma zastosowanie do grup producentów rolnych działających na podstawie ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. z 2000 r., nr 88, poz. 983 ze zm., dalej: ugpr), które to grupy producentów rolnych wpisane są do rejestru grup, o którym mowa w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Wskazał ponadto, że ugpr ma zastosowanie do grup producentów owoców i warzyw, ale jedynie tych, które zostały wpisane do rejestru grup producentów rolnych prowadzonego na podstawie ugpr przed dniem 1 maja 2004 r. Grupy producentów owoców i warzyw utworzone po tej dacie nie podlegają, zdaniem organu, ugpr. Organ powołał się na art. 6 ugpr i wydane na jego podstawie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 kwietnia 2008 r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (Dz.U. z 2008 r., nr 72, poz. 424), w którym w załączniku w wykazie produktów i grup produktów znajdują się m.in. owoce i warzywa, jednak z odnośnikiem, że dotyczy to grup producentów, wpisanych do rejestru grup przed 1 maja 2004 r. W konsekwencji zwolnienie z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. może być stosowane do producentów owoców i warzyw w przypadku, gdy działają jako grupa producentów rolnych, wpisana do rejestru grup na podstawie ugpr - przed 1 maja 2004 r. Z uwagi na fakt, że skarżąca nie jest wpisana do rejestru grup producentów rolnych na podstawie ugpr, nie przysługuje jej zwolnienie w podatku od nieruchomości. Spółka jako wstępnie uznana grupa producentów dla wskazanych we wniosku produktów wpisana do rejestru na podstawie art. 2b uoroiw może korzystać z instrumentów wsparcia przewidzianych w tej ustawie. Organ powołał się na pismo Ministerstwa Finansów Departamentu Podatków Lokalnych i Katastru z dnia 19 maja 2010 r. Na skutek wezwania spółki do usunięcia naruszenia prawa, organ podtrzymał swoje stanowisko w sprawie, nie dostrzegając powodów do zmiany interpretacji. W skardze na powyższą interpretację spółka zarzuciła naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. oraz art. 217 Konstytucji. Skarżąca wskazała, że ze zwolnienia od podatku od nieruchomości korzysta grupa producentów rolnych wpisana do rejestru tych grup. Ustawa nie wymienia do jakiego rejestru ma być wpisana grupa producentów rolnych. Skoro ustawodawca tego nie precyzuje, a prowadzone są rejestry grup producentów rolnych na podstawie przepisów ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego, jak i na podstawie przepisów ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach (...), to należy przyjąć, że wymóg wpisu do rejestru jest spełniony, gdy grupa zostanie wpisana do jednego z tych rejestrów. Skarżąca wskazała, że odwołanie się w końcowej części art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. do ugpr dotyczy wyłącznie określenia zakresu działalności uprawniającej do zwolnienia. Spółka zarzuciła, że nie można powołując się na akty podustawowe, a tym bardziej na załączniki do nich, ograniczać ulgi przyznanej podatnikowi przez ustawę. Narusza to art. 217 Konstytucji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz. 1270, ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). W uzasadnieniu swego orzeczenia Sąd wskazał, że punktem wyjścia dla rozważań w sprawie winien być art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l., który normuje zwolnienie od podatku, a zatem dokonanie jego wykładni nie powinno być rozszerzające. Ustawodawca w art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. wprowadził kilka warunków (podmiotowo-przedmiotowych) dla skorzystania z tego zwolnienia, mianowicie: zwolnienie dotyczy budynków i budowli, określony jest podmiot, który może skorzystać ze zwolnienia oraz określona jest działalność, jaką podmiot ma prowadzić. W niniejszej sprawie sporna jest kwestia podmiotu uprawnionego do skorzystania ze zwolnienia. Sąd podkreślił, że z brzmienia art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.p. wynika wprost, że ustawodawca wskazał jako podmiot uprawniony do zwolnienia "grupę producentów rolnych" i dalej doprecyzował "wpisaną do rejestru tych grup". Dlatego w pierwszej kolejności należy zdefiniować pojęcie "grupa producentów rolnych". W ustawie o podatkach i opłatach lokalnych nie ma definicji tego pojęcia, ale jest ono unormowane w ustawie z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach (...). Ustawa ta określa zasady organizowania się producentów rolnych w grupy producentów i ich związki. Artykuł 3 ugpr wskazuje warunki, jakie musi spełniać "grupa producentów rolnych". Spełnienie warunków w drodze decyzji stwierdza marszałek województwa i wpisuje taką grupę do prowadzonego przez siebie rejestru (art. 7 ust. 1 i art. 9 ugpr). Skoro art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. posługuje się pojęciem "grupa producentów rolnych", które posiada swoje ustawowe unormowanie, to nie ma podstaw, w ocenie Sądu, aby nadawać mu inne znaczenie i obejmować nim inną kategorię podmiotów. Wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw utworzona zgodnie z wymogami u.o.r.o.i.w. i wpisana do rejestru tych grup stanowi grupę producencką w szerokim tego słowa znaczeniu, natomiast nie stanowi "grupy producentów rolnych". Sąd zauważył, że w u.o.r.o.i.w. ustawodawca posługuje się pojęciem "grupa producentów", a nie "grupa producentów rolnych". Ponadto zwolnienie o jakim mowa w art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. zostało wprowadzone na podstawie art. 27 u.g.p.r. Zwolnienie (tj. pkt 13) zostało wprowadzone z dniem 21 listopada i zmienione przez art. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U. z 2006 r. nr 251, poz. 1847) z dniem 1 stycznia 2007 r. Sąd nie podzielił tym samym stanowiska i zarzutów spółki, że skoro w art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. nie ma odwołania wprost do rejestru prowadzonego na podstawie art. 9 u.g.p.r., to zwolnienie należy odnieść do każdej grupy producenckiej wpisanej do jakiegokolwiek z rejestrów tych grup, w tym również do "wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw" prowadzonego na podstawie art. 2b u.o.r.o.i.w. W opinii Sądu przepisy dotyczące zwolnień należy stosować w sposób ścisły i nie nadawać im treści ponad wynikającą z zapisów. Skoro ustawodawca wskazuje na "grupy producentów rolnych" i rejestr tych grup, to nie ma podstaw, aby zwolnienie rozszerzyć na inne grupy producenckie, w tym na wstępnie uznane grupy producentów owoców i warzyw, czy uznane grupy producenckie. Sąd wskazał, że "grupa producentów rolnych" i "wstępnie uznana grupa producentów", nie są podmiotami tożsamymi, albowiem ich powstanie, wymogi, jakie mają spełniać i rejestry, którym podlegają wynikają z różnych aktów prawnych. Sąd również zauważył, że pytanie z wniosku o interpretację i opis zdarzenia dotyczył tego, czy spółka może korzystać ze zwolnienia w podatku od nieruchomości, będąc wpisaną do rejestru wstępnie uznanych grup producentów (...), o którym mowa w art. 2b u.o.r.o.i.w., a nie tego, czy grupa producentów owoców i warzyw utworzona po 1 maja 2004 r. podlega u.g.p.r. (wtedy zresztą podlegałaby wpisowi do rejestru prowadzonego na podstawie tej ustawy). Przy zakreślonym we wniosku o interpretację opisie zdarzenia i pytaniu, w ocenie Sądu, nie było potrzeby analizowania zakresu stosowania u.g.p.r. do grup producentów owoców i warzyw utworzonych po 1 maja 2004 r. i ewentualnej zgodności z Konstytucją rozporządzeń wydanych na podstawie u.g.p.r. (nawet jeżeli zakres delegacji ustawowej z art. 6 u.g.p.r. i zastrzeżenie w załączniku do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 kwietnia 2008 r., że dotyczy to grup producentów rolnych, które zostały wpisane do rejestru grup przed dniem 1 maja 2004 r. – mogą budzić wątpliwości). Wypowiedź organu odnośnie stosowania ugpr do grup producentów owoców i warzyw wykraczało, zdaniem Sądu, poza pytanie, ale nie stanowiło to uchybienia, które miało decydujący wpływ na wynik sprawy, ponieważ stanowisko organu, że zwolnienie z art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. dotyczy grup producentów rolnych, o których mowa w ugpr i wpisanych do rejestru tych grup - prowadzonego na podstawie tej ustawy, było prawidłowe. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wywiedziona została skarga kasacyjna, którą spółka zaskarżyła tenże wyrok w całości zarzucając naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. przez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że: - wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw utworzona zgodnie z wymogami u.o.r.o.i.w. i wpisana do rejestru tych grup nie stanowi grupy producentów rolnych; - zwolnienie od podatku od nieruchomości ustanowione w art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. nie obejmuje grupy producentów owoców i warzyw wpisanych na podstawie przepisów u.o.r.o.i.w. do rejestru wstępnie uznanych grup producentów. Z uwagi na powyższe spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i stwierdzenie, że stanowisko skarżącej wyrażone we wniosku z dnia 15 listopada 2011 r. jest prawidłowe, względnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżącej od organu niezbędnych kosztów postępowania poniesionych przez spółkę w postępowaniu kasacyjnym, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Istota sprawy poddanej do rozstrzygnięcia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wiąże się z oceną zasadności stanowiska Sądu pierwszej instancji, który dokonując wykładni art. 7 ust.1 pkt 13 u.p.o.l., zaaprobował pogląd organu interpretacyjnego, że skarżąca spółka nie stanowi grupy producentów rolnych, o której mowa w ww. przepisie i w związku z tym nie jest objęta przewidzianym nim zwolnieniem od podatku. Stosownie do brzmienia art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l., zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki i budowle zajęte przez grupę producentów rolnych wpisaną do rejestru tych grup, wykorzystywane wyłącznie na prowadzenie działalności w zakresie sprzedaży produktów lub grup produktów wytworzonych w gospodarstwach członków grupy lub w zakresie określonym w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983, ze zm.), zgodnie z jej aktem założycielskim. Treść przytoczonej regulacji wskazuje wyraźnie, że zamiarem ustawodawcy było wprowadzenie zwolnienia od podatku o charakterze podmiotowo-przedmiotowym. Z jednej bowiem strony powstanie prawa do zwolnienia uzależnione zostało od sposobu faktycznego wykorzystania zajętych budynków i budowli (element przedmiotowy), z drugiej – od formalnego zaliczenia podatnika do grupy producentów rolnych, wpisanych do rejestru tych grup (element podmiotowy). Jest rzeczą oczywistą, że w praktyce gospodarczej, wskazaną w art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. działalność prowadzą również podmioty "niezrzeszone" w rozumieniu tego przepisu. Mimo więc wykorzystania budynków i budowli w preferowany (w świetle treści art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l.) sposób, podmioty takie nie będą objęte zakresem przewidzianego w nim zwolnienia. Z punktu widzenia zastosowania tej regulacji istotnego znaczenia nabiera zatem spełnienie przez podatnika warunku zaliczenia do grup producentów rolnych i wpisania tej grupy do rejestru grup producentów rolnych. Z bezspornych ustaleń stanu faktycznego wynika, że spółka, na podstawie decyzji Marszałka Województwa D. z dnia 4 sierpnia 2008 r., wydanej w trybie przepisów ustawy z 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego oraz rynku lnu i konopii uprawianych na włókno (Dz.U. z 2011 nr 145, poz. 868, dalej: u.o.r.o.i.w.), została wstępnie wpisana do grup producentów owoców i warzyw. Sporny problem wiąże się nie tyle z oceną czy zajęte przez siebie budynki i budowle spółka wykorzystuje wyłącznie do prowadzenia działalności, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l., ile z ustaleniem, czy – jako "wstępnie wpisana do grup producentów owoców i warzyw" – może zostać uznana za spełniającą kryteria: "grupy producentów rolnych, wpisanej do rejestru tych grup", a więc jest objętej zakresem podmiotowym zwolnienia od podatku, wymienionym w art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. Wynikająca z analizowanego przepisu ulga podatkowa dotyczy podmiotu kwalifikowanego, jako "grupa producentów rolnych", która dodatkowo winna zostać "wpisana do rejestru tych grup". W pierwszej kolejności należy zatem ustalić zakres pojęcia "grupa producentów rolnych". W ustawie o podatkach i opłatach lokalnych nie ma definicji tego pojęcia. Konstrukcję tę w pełni natomiast oddają unormowania zawarte w ustawie z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw. Ustawa ta określa zasady organizowania się producentów rolnych w grupy producentów i ich związki. Art. 3 ww. ustawy wyraźnie wskazuje warunki, jakie musi spełniać "grupa producentów rolnych", spełnienie tych warunków w drodze decyzji stwierdza marszałek województwa i wpisuje taką grupę do prowadzonego przez siebie rejestru (art. 7 ust. 1 i art. 9 u.g.p.r.). Dodać przy tym należy, że przepis normujący zwolnienie grup producentów rolnych (pkt 13 w art. 7 ust 1 u.p.o.l.), został wprowadzony do ustawy podatkowej właśnie przez ustawę z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (przez art. 27, później zmienione ustawą nowelizującą ww. ustawę z dnia 15 września 2000 r.). Skoro przepis art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. posługuje się pojęciem "grupa producentów rolnych", które posiada swoje unormowanie, zawarte w odrębnej ustawie, a którą to ustawą wymieniona norma podatkowa została wprowadzona, to nie ma podstaw, aby pojęciu temu nadawać inne znaczenie i obejmować nim inną kategorię podmiotów niż wynikająca z tej ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest zdania, że z punktu widzenia treści art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l., nie można stawiać znaku równości między pojęciami: "grupa producentów rolnych wpisana do rejestru tych grup", a podmiotu "wstępnie wpisanego do grup producentów owoców i warzyw". Reguły wykładni semantycznej wyraźnie wskazują, że to dwa różne pojęcia. Zauważyć przy tym wypada, że instytucja "grupy producentów i warzyw" pojawiła się już w art. 3 i nast. ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego (Dz. U. z 2001 r. Nr 3, poz. 19, ze zm.). Ustawa ta z dniem 1 maja 2004 r. została zastąpiona przez ustawę z 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego, na podstawie której (art. 2b) skarżąca spółka została wpisana do rejestru wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw. Założyć wobec tego należy, że ustawodawca - decydując się uregulowanie w odrębnych ustawach instytucji "grupy producentów rolnych" oraz "grupy producentów owoców i warzyw" – oraz odnosząc zwolnienie w podatku od nieruchomości tylko do tej pierwszej z tych kategorii, w sposób świadomy ograniczył zakres podmiotowy zwolnienia od podatku, do grupy producentów rolnych (wpisanych do rejestru tych grup), o których mowa w ustawie z dnia 15 września 2000 r. Potwierdzeniem tej tezy są również zmiany art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l., stanowiące następstwo nowelizacji ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw. Jak już nadmieniono przepis pkt 13 w art. 7 ust. 1 u.p.o.l. został wprowadzony do ustawy podatkowej z dniem 21 listopada 2000 r. przez art. 27 ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw. W pierwotnym brzmieniu regulowana tym przepisem ulga dotyczyła budynków i budowli nowo wybudowanych bądź zmodernizowanych, oddanych do użytkowania, wykorzystywanych przez grupę na działalność statutową, po uzyskaniu wpisu grupy do rejestru grup - w okresie 5 lat od dnia uzyskania wpisu grupy do rejestru. Ponieważ w pierwotnym brzmieniu art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l., wymieniając jako objętą zwolnieniem podatkowym "grupę", w ogóle nie konkretyzował, o jaką grupę chodzi w tym przepisie, oczywistym jest, że jego interpretacja wymagała sięgnięcia do przepisów ustawy, którą przepis ten został wprowadzony, tj. ustawy z dnia 15 września 2000 r. Tylko bowiem art. 3 ust. 1 ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw naprowadza, że pojęcie "grupa" to skrót redakcyjny od "grupy producentów rolnych", którym to skrótem ustawodawca posługuje się w całej ustawie, a więc i w art. 27. Kolejna nowelizacja art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. dokonana została przez art. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U.2006.251.1847) z dniem 1 stycznia 2007 r. Regulacji tej nadano brzmienie obowiązujące do dnia dzisiejszego. Mając to wszystko na względzie podzielić wobec tego należy stanowisko Sądu pierwszej instancji oraz organu interpretacyjnego, że zwolnienie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l., odnosi się wyłącznie do grup producentów rolnych, wpisanych do rejestru tych grup na podstawie ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (art. 9) oraz, że zwolnienie to nie obejmuje grup producentów wpisanych do rejestrów utworzonych w oparciu o inne akty prawne. Trzeba wyraźnie podkreślić, że analizowany przepis art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. normuje zwolnienie od podatku, a więc dokonanie jego wykładni nie powinno być rozszerzające. Tak więc zwolnienie wskazane w art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. nie może być odniesione do każdej grupy producenckiej wpisanej do jakiegokolwiek z rejestrów tych grup, w tym również do "wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw" prowadzonego na podstawie art. 2b ustawy o.r.o.i.w. "Grupa producentów rolnych" i "wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw", to nie są podmioty tożsame, ponieważ ich powstanie, wymogi, jakie mają spełniać i rejestry, którym podlegają wynikają z różnych aktów prawnych. Sąd pierwszej instancji zasadnie zaaprobował zatem stanowisko organu interpretacyjnego, odmawiającego zastosowania wobec strony zwolnienia podatkowego przewidzianego art. 7 ust. 1 pkt 13 u.p.o.l. Wobec stwierdzenia, że zawarty w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia prawa materialnego nie jest uzasadniony, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 204 pkt 1 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a.