I GZ 208/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Cysek po rozpoznaniu w dniu 12 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1846/12 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) postanowieniem z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1846/12, po rozpoznaniu załączonego do skargi wniosku K. L. (dalej: skarżąca), odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. (dalej: organ odwoławczy) z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego, wskazała tylko na ewentualne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W zażaleniu na powyższe postanowienie K. L. wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne uznanie okoliczności i twierdzeń podanych przez skarżącą jako uzasadniających wniosek za niezasługujące na miano uzasadnienia wniosku o wstrzymanie decyzji organu odwoławczego, czego w ocenie skarżącej Sąd I instancji w żaden sposób nie wyjaśnił ani nie uzasadnił i odmówił wstrzymania wykonania decyzji pomimo zaistnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca wskazała ponadto, iż w punkcie IV skargi przytoczyła uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli w stosunku do strony zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno zatem wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., postanowieniem z 4 lipca 2012 r., odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji, podając w uzasadnieniu, że skarżąca ograniczyła się jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazała żadnych okoliczności przemawiających za wstrzymanie zaskarżonego aktu, co uniemożliwiało dokonanie oceny przez Sąd. Jednocześnie stwierdzono, że udzielenie ochrony tymczasowej skarżącej w postaci wstrzymania wykonania decyzji, nie można oprzeć jedynie na uzasadnieniu skargi. Z akt sprawy (k. 9) punkt IV skargi wynika, że skarżąca uzasadniła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego powołując okoliczności i twierdzenia mające potwierdzać zasadność przedmiotowego wniosku. Zatem rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny pominął argumentację skarżącej zawartą w uzasadnieniu skargi nie dokonującej jego oceny. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego winny być poddany wszechstronnej i rzetelnej analizie przez Sąd I instancji, czego w zaskarżonym postanowieniu WSA zabrakło. Podkreślenia wymaga fakt, że obowiązek wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy, a nie na sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższym obowiązkiem skarżącego skorelowany jest obowiązek Sądu do dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku i załączonych dokumentach okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05). W rozpoznawanej sprawie Sąd nie wywiązał się ze wskazanych obowiązków, co słusznie podniosła skarżąca w zażaleniu. O ile bowiem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przedstawił przesłanki, którymi powinien kierować się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia, o tyle dokonana przez ten Sąd ocena okoliczności faktycznych w sprawie nie daje się pogodzić z brzmieniem art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji nie dokonał wnikliwej oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez zupełne pominięcie w swych rozważaniach danych wynikających z uzasadnienia przedmiotowego wniosku. Dopiero wszechstronna analiza tych danych może stanowić podstawę oceny, czy realizacja przez skarżącą zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozpoznając ponownie sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny weźmie pod uwagę powyższe rozważania. Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.