III SA/Wa 3466/11
PostanowienieWSA w Warszawie2012-07-04
Skład orzekający: Grażyna Nasierowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dopuszczalne jest prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę, w świetle przepisów Ordynacji podatkowej o przedawnieniu i wygaśnięciu zobowiązania?Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku innego postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów zagadnienie prawne dotyczące dopuszczalności orzekania o zobowiązaniu podatkowym, które wygasło przez zapłatę, w kontekście przepisów o przedawnieniu.Stan faktyczny
Skarżąca V. sp. z o.o. wniosła o stwierdzenie nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 12.365,23 zł, zapłaconego w 2001 r. od importu samochodów. Organ pierwszej instancji odmówił stwierdzenia nadpłaty. Po uchyleniu pierwszej decyzji przez Dyrektora Izby Celnej, organ pierwszej instancji ponownie odmówił stwierdzenia nadpłaty. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżąca wniosła skargę do WSA, domagając się stwierdzenia nieważności lub uchylenia decyzji.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego we własnym postanowieniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe
Skarżąca – V. sp. z o.o. w W. w dniu 13 grudnia 2001 r. złożyła jednolity dokument SAD, zgłaszając do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym m.in. samochody marki [...], w której wykazała podatek akcyzowy w łącznej kwocie 12.365,23 zł. Podatek ten Skarżąca uiściła 14 grudnia 2001 r.
Pismem z 22 maja 2006 r. Skarżąca wniosła o określenie prawidłowej wysokości zobowiązania i stwierdzenie nadpłaty podatku akcyzowego w ww. kwocie, uiszczonego na podstawie powyższego dokumentu SAD.
Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. decyzją z [...] sierpnia 2007 r.,
po rozpatrzeniu wniosku o określenie prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego oraz stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 12.365,23 zł, pobranym od importu samochodów marki [...], dokonanego w procedurze dopuszczenia do obrotu według ww. zgłoszenia celnego, odmówił stwierdzenia istnienia nadpłaty.
Pismem z 22 sierpnia 2007 r. pełnomocnik Skarżącej odwołał się od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie w całości.
Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...] czerwca 2008 r. uchylił decyzję z [...] sierpnia 2007 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W., po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego wszczętego wnioskiem Skarżącej z 22 maja 2006 r., decyzją
z [...] grudnia 2007 r. orzekł, że kwota podatku akcyzowego, pobrana z tytułu importu towarów według zgłoszenia celnego SAD z 13 grudnia 2001 r., jest prawidłowa
i prawnie należna, odmówił również stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym, pobranym z tytułu importu towaru w kwocie 12.365,23 zł.
Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z
[...] października 2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji m.in. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty.
W skardze złożonej na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Postępowanie w sprawie należało zawiesić.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Z akt sprawy wynikało, że Skarżąca zadeklarowała i zapłaciła podatek akcyzowy z tytułu importu samochodów, czyniąc to w 2001 r.
Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – powoływanej dalej jako "Ord. pod.") zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Przepis art. 59 § 1 Ord. pod. w pkt 1) stanowi, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty, natomiast w pkt 9) taki sam skutek przewiduje w przypadku przedawnienia.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt I FSK 174/11 przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne, budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 Ord. pod. w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 Ord. pod.).
Brzmienie art. 70 § 1 Ord. pod. w okresie obowiązywania tej ustawy nie zmieniło się.
W ocenie Sądu spełniona zatem została przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, przewidziana w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższego przepisu, Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego we wskazanym wyżej postanowieniu z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt I FSK 174/11.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło