II GSK 1295/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B.L.-J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 4 lipca 2012 r.; sygn. akt III SA/Lu 371/12 w sprawie ze skargi B.L.-J. na informację [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] czerwca 2012 r.; znak [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z 4 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. orzekł o pozostawieniu bez rozpatrzenia skargi B.L. na informację [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie uznania złożonego protestu za niezasadny. Na powyższą informację B.L. 28 czerwca 2012 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. wskazując, iż załącznikami do niej są między innymi odpis skargi, dowód uiszczenia wpisu sądowego oraz kopia wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. oceniając dochowanie warunków formalnych dopuszczalności skargi w sprawie stwierdził, że jest ona niekompletna. Wskazując na treść art. 30c ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: uzppr) stwierdził, iż niekompletną jest skarga mająca braki dokumentacji, o której mowa w powołanym przepisie. W sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia zamieszczonego w rozstrzygnięciu protestu z [...] czerwca 2012 r., w którym organ wskazał, że "skarga powinna zostać wniesiona przez wnioskodawcę (...) wraz z kompletną dokumentacją", skarżąca wymogu tego nie dopełniła i nie złożyła ze skargą kompletu obligatoryjnych załączników. Do skargi nie dołączono kopii wyciągu z dokumentacji technicznej oraz kalkulacji kosztów robót budowlanych. Sąd wskazał, że szczególny rygoryzm co do wymogów formalnych skargi do sądu administracyjnego, w tego typu sprawach jak badana jest podyktowany ich szczególnym charakterem, z uwagi na konieczność sprawnego prowadzenia procedur związanych z dofinansowaniem projektów z funduszy Unii Europejskiej. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przewiduje bardzo krótkie terminy na przeprowadzenie poszczególnych etapów postępowania kontrolnego, w tym przed sądem administracyjnym. Sąd wskazał ponadto, że zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmującej wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopiami wniesionych środków odwoławczych oraz informacją o wynikach procedury odwoławczej, nie powinno stanowić trudności, bowiem dokumenty te powinny znajdować się w posiadaniu strony. W związku z powyższym postanowieniem z 4 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. orzekł o pozostawieniu niekompletnej skargi bez rozpatrzenia. Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła B.L., zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przejawiające się naruszeniem: - art. 30c ust. 5 pkt 2 uzppr poprzez przyjęcie, bez wyjaśnienia sprawy, że załączona do skargi dokumentacja jest niekompletna, - art. 141 § 4 uzppr poprzez niewyjaśnienie przyczyny uznania budowy myjni za projekt infrastrukturalny, - art. 106 § 3 ppsa poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy strona świadoma konieczności załączenia do skargi kompletu dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie załącza dokumentów wymienionych w załącznikach, co powinno było wywołać wątpliwość Sądu odnośnie faktycznej zawartości dokumentacji sprawy, którą przy zastosowaniu powołanego przepisu można było wyjaśnić. W uzasadnieniu środka prawnego podniesiono, iż Sąd niesłusznie uzasadnił swoje rozstrzygnięcie poprzez porównanie dokumentów złożonych do Sądu z listą załączników dołączonych do wniosku o dofinansowanie. Podniesiono, że Sąd nie dokonał weryfikacji, czy w rzeczywistości dokumentacja złożona do Sądu różniła się od dokumentacji złożonej do organu i nie sprawdził, czy dokumenty znajdujące się na liście załączników do wniosku zostały do niego faktycznie dołączone. Ponadto zarzucono Sądowi, że nie zbadał czy wymogi dotyczące dołączenia kopii wyciągu z dokumentacji technicznej oraz kalkulacji kosztów budowlanych rzeczywiście odnoszą się do tej sprawy. Podniosła ponadto, że Sąd powinien wyjaśnić okoliczność braków skargi lub zażądać złożenia stosownego oświadczenia przez stronę lub informacji z [...]AWP i przeprowadzenia dowodu z takiego dokumentu. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L. do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, gdyż nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Pierwszy zarzut skargi kasacyjnej wiąże się z wykładnią i stosowaniem przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, która to ustawa reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisów ppsa powinna uwzględniać systematykę i cele regulacji, w obrębie której dany przepis ma być odpowiednio stosowany. Dwa kolejne zarzuty dotyczą natomiast naruszenia w sprawie przepisów ppsa. Stosownie do art. 30c ust. 2 uzppr skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna zostać złożona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. Natomiast zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 uzppr wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Odnośnie pierwszego i trzeciego zarzutu, tj. niewyjaśnienia przez Sąd, czy załączona do skargi dokumentacja jest faktycznie niekompletna oraz nieprzeprowadzenia dowodów uzupełniających z dokumentów, należy podnieść, że Sąd nie jest zobowiązany do wyjaśniania zakresu kompletności skargi, ani też przeprowadzania we własnym zakresie dowodów uzupełniających z dokumentów. W sprawie skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie według ustalonego wzoru wraz z załącznikami, które były przedmiotem oceny przez [...] Agencję Wspierania Przedsiębiorczości. Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skarżąca nie złożyła wszystkich wymienionych we wniosku o dofinansowanie załączników. Te których brakowało (kopia wyciągu z dokumentacji technicznej, kalkulacja kosztów robót budowlanych) stanowią niezbędny element wniosku o dofinansowanie, którego brak prowadziłby do jego odrzucenia, zatem złożenie skargi dotkniętej takimi brakami do Sądu nie może być traktowane jako złożenie kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 uzppr. Niedołączenie do skargi załączników do wniosku nie wymagało wezwania skarżącej do uzupełnienia braków skargi, ani do złożenia oświadczenia o kompletności skargi, ponieważ w art. 30c ust. 2 uzppr ustawodawca zawarł odmienną regulację w porównaniu do art. 49 § 1 ppsa, w świetle którego braki w zakresie kompletności dokumentacji nie są brakami formalnymi skargi w rozumieniu art. 57 § 1 ppsa i dlatego nie podlegają usunięciu w trybie art. 49 § 1 ppsa. Sąd nie jest zobligowany do wyjaśniania okoliczności, z których braki wynikły, żądania złożenia stosownego oświadczenia przez stronę lub informacji z [...]AWP, ani tym bardziej do przeprowadzenia dowodu z takiego dokumentu. W świetle art. 30e uzppr to na skarżącym ciąży ustawowy obowiązek przedłożenia sądowi wszelkiej dokumentacji niezbędnej do skontrolowania, czy ocena projektu została przeprowadzona przez organ zgodnie z obowiązującymi przepisami. Ustawodawca w sposób jednoznaczny cały ciężar przedstawienia sprawy sądowi nałożył na stronę, która musi mieć tego świadomość i nie może zasłaniać się nieznajomością procedury sądowej. W sytuacji gdy strona wnosząca skargę nie załącza do niej dokumentów wymienionych w art. 30c ust. 2 zd. 1 uzppr uchybia ustawowemu obowiązkowi, a brak ten skutkuje pozostawieniem niekompletnej skargi bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 uzppr, co też uczynił Sąd. W stanie faktycznym sprawy nie można domagać się zastosowania art. 106 § 3 ppsa, zatem zarzut skargi kasacyjnej wskazujący na uchybienie treści tego przepisu należy uznać za niezasadny. Przepis ten stanowi jedynie o możliwości przeprowadzenia dowodu uzupełniającego z dokumentów, ale jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W sprawie jednak, zarzucane przez stronę naruszenie miałoby się odnosić nie dokumentów zmierzających do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie, ale do samej kompletności skargi, co w świetle uregulowań dotyczących takiego postępowania byłoby niedopuszczalne. Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, szczególny rygoryzm co do wymogów formalnych skargi do sądu administracyjnego w tego typu sprawach jak badana jest podyktowany ich szczególnym charakterem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęta przez Sąd pierwszej instancji wykładnia przepisów była prawidłowa, a redakcja art. 30c ust. 2 cyt. ustawy nie nasuwa wątpliwości, co do rozumienia pojęcia "wniosek", w kontekście określonego w tym przepisie obowiązku złożenia kompletnej dokumentacji w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 184 ppsa oddalił skargę kasacyjną, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.