III SA/Po 607/12

Dnia 4 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ZW na pismo Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie opinii w sprawie określenia wartości odtworzeniowej środków trwałych postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 29 lutego 2012 r. ZW wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Wojewody [...] w przedmiocie opinii w sprawie określenia wartości odtworzeniowej środków trwałych. Postanowieniem z dnia [...] r. WSA w Warszawie przekazał skargę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga podlegała odrzuceniu. Przedmiotem postępowania organu w niniejszej sprawie były szkody w gospodarstwie rolnym spowodowane przez przymrozki wiosenne. Na podstawie protokołu Komisji do szacowania zakresu i wysokości szkód z dnia 13 czerwca 2011 r. Wojewoda Wielkopolski wydał w dniu 21 listopada 2011 r. opinię, z godnie z którą wartość odtworzeniowa środków trwałych zniszczonych w wyniku niekorzystnych zjawisk atmosferycznych wyniosła łącznie 19.495 zł. Stosownie do unormowania art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne są uprawnione do kontroli działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach ze skarg na inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa. Oznacza powyższe, że aby dana czynność mogła być przedmiotem badania przez sąd administracyjny pod względem zgodności z prawem, powinna ustalać, bądź odmawiać ustalenia, potwierdzać prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa administracyjnego. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżona opinia nie spełnia warunku pozwalającego kwalifikować jej jako akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Zaskarżona opinia wskazuje jedynie na stwierdzone w trakcie kontroli ustalenia. Zawarte zaś w opinii ustalenia, nie mogą być kwalifikowane jako nałożenie obowiązku w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Jakkolwiek przepisy p.p.s.a. uprawniają sądy administracyjne do orzekania w sprawach ze skarg na inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa, to zaskarżona opinia z przyczyn wskazanych wyżej nie spełnia warunków, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 cytowanej ustawy. Istota regulacji tego przepisu polega na tym, że chodzi tu o takie akty i czynności, które dotyczą uprawnień lub obowiązków, które określają przepisy prawa powszechnie obowiązującego, zaś przedmiotowa opinia wskazuje jedynie na stwierdzone podczas kontroli szkody. Zawarte w niej ustalenia nie kształtują bowiem bezpośrednio sytuacji prawnej skarżącego i nie mogą być uznane za element władczej ingerencji w jego pozycję prawną. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.