II SAB/Kr 86/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie : Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2012 r. sprawy ze skargi A.K. na bezczynność Związku Komunalnego "[...] " w O. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Zarząd Związku Komunalnego Gmin "[...]" w O. do rozpoznania wniosku A.K. z dnia 21 stycznia 2012 r. o udzielenie informacji w zakresie pytania objętego punktem 3 w terminie 14 dni i stwierdza, że bezczynność organu w tym zakresie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; II. zasądza od Związku Komunalnego Gmin "[...] w O. na rzecz A.K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. A.K. za pośrednictwem Związku Komunalnego Gmin "Komunikacja Międzygminna" wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność tego organu w zakresie nieudzielenia informacji publicznej, o udostępnienie której skarżący wystąpił z wnioskiem z dnia 21.01.2012 r. A.K. wniósł o uznanie, że organ pozostaje w bezczynności, zobowiązania podmiotu do dokonania czynności w przedmiocie udostępnienia informacji, o które wnioskuje, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w dniu 21.01.2012 r. skarżący wystąpił do Związku Komunalnego Gmin "Komunikacja Międzygminna" w O. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej kontroli biletów prowadzonej w komunikacji autobusowej realizowanej przez stronę przeciwną. W piśmie tym, skarżący wnioskował o udzielenie informacji: kto zajmuje się prowadzeniem kontroli biletów, tj. czy są to pracownicy bezpośrednio zatrudnieni u strony przeciwnej czy podmiot zewnętrzny, o ile czynności te wykonuje podmiot zewnętrzny - to jaka jest jego nazwa, adres, zasady wynagradzania i do kiedy obowiązuje obecna umowa na prowadzenie kontroli, jaka ilość osób dokonuje kontroli biletów w autobusach; jak również wnioskował o przesłanie wzoru identyfikatora upoważniającego do kontroli. Skarżący podniósł, że ZKG "KM" w O. jest związkiem gmin, wobec czego, w myśl art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2001 nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), podmiot ten jest obowiązany do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2) lit. c) i f) oraz pkt 5) lit. c) powołanej ustawy, informacje, o które wnioskował skarżący, podlegają udostępnieniu. W dniu [....] .02.2012 r. Związek Komunalny Gmin "Komunikacja Międzygminna" w O. pismem [....] , udzieliła jedynie części wnioskowanych informacji. W piśmie tym nie określono liczby osób upoważnionych do kontroli biletów, pozostając w tym zakresie w bezczynności. Dlatego skarżący w dniu 1.03.2012 r. wystąpił do organu z wnioskiem o uzupełnienie przesłanej informacji. Pomimo upływu terminu 14 dni, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ww. ustawy nie udzielono mu żadnej odpowiedzi. Skarżący podał dalej, że strona przeciwna nie wydała decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, ani nie podała informacji o powodach opóźnienia w udzieleniu informacji publicznej, z jednoczesnym podaniem terminu jej udostępnienia, w trybie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Związek Komunalny Gmin "Komunikacja Międzygminna" w O. wniosła o odrzucenie skargi, bądź ewentualnie o jej oddalenie, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniesiono, że w terminie wskazanym w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na tę skargę nie mogąc zgodzić się z żądaniami skarżącego. Odnosząc się do strony formalnej złożonej skargi organ wskazał, że została wniesiona bez zachowania wymogu wynikającego z art. 34 ust. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, który stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków odwoławczych w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu zwrócić się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarga może być wniesiona po upływie 30 dni od dnia doręczenia wezwania. Nie można uznać za wezwanie do uchylenia naruszenia prawa pisma zatytułowanego wniosek o uzupełnienie informacji publicznej z dnia 01.03.2012 r. Wobec zatem niewyczerpania trybu wskazanego w przywołanym przepisie skarga winna zostać odrzucona. Podniesiono także, że bezspornym jest, że skarżący zwrócił się wnioskiem z dnia 21.01.2012 r. do Związku o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej osób lub podmiotów wykonujących czynności kontroli biletów w autobusach. Związek Komunalny Gmin "Komunikacja Międzygminna" w O. uznał, że pismem z dnia 22.02.2012 r. udzielił wyczerpującej informacji na wniosek A.K. w sposób satysfakcjonujący odpowiadając na każde z postawionych pytań. Wnioskodawcy została bowiem wskazana zmienność liczby osób wykonujących kontrolę. Żądając pismem z dnia 01.03.2012 r. uzupełnienia informacji do liczby osób kontrolujących wnioskodawca nie wskazał w jakiej dacie liczba ta ma zostać ustalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269)), a kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także podejmowania innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270), w tym na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwaną dalej "udip". Z treści art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 ustawy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, wynika, że jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, to należy stwierdzić, że organ ten nie pozostaje już w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi. Uwzględniając natomiast skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a, sąd administracyjny, na mocy ww. art. 149 § 1 ppsa, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżący do dnia orzekania nie uzyskał informacji publicznej, o którą prosił tj. odpowiedzi na proste i jasne pytanie dotyczące liczby kontrolerów biletów, dlatego Sąd uznał skargę za zasadną. Brak udzielenia powyższej informacji publicznej od 21 stycznia 2012 r. - pomimo obowiązku jej udzielenia w terminie 14 dni – należy uznać za rażące. Odnośnie wniosku organu o odrzucenie skargi podnieść należy, że po wyrażeniu poglądu przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt I OSK 601/05 (Lex Omega nr 236545), który Sąd rozpoznający nin. sprawę w całości podziela, ugruntowane jest orzecznictwo sądowoadministracyjne, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ponieważ zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 udip przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie do decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, a zatem kpa nie ma zastosowania do pozostałych czynności podejmowanych w trybie udip, które mają charakter czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Wprawdzie art. 52 § 3 ppsa stanowi, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak bezczynność nie wchodzi w zakres pojęcia "akty lub czynności", a skoro udip nie przewiduje żadnych dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym przez organy w ramach udzielania informacji publicznej (poza odwołaniem od decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej oraz decyzji o umorzeniu postępowania), należy uznać, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 ppsa, a zatem w niniejszej sprawie nie zachodziły podstawy do odrzucenia skargi. Treść udip, a zwłaszcza art. 13, jednoznacznie wskazuje, że zamiarem ustawodawcy było takie uregulowanie trybu udzielania informacji publicznej przez organy administracji, by było to postępowanie jak najbardziej odformalizowane oraz toczące się bez zbędnej zwłoki. Dlatego też zasadą jest udzielanie informacji publicznej w terminie 14 dni od złożenia wniosku lub w uzasadnionych przypadkach w terminie nieprzekraczającym dwóch miesięcy. W kontrolowanym postępowaniu nie było kwestionowane, że wnioskowana przez skarżącego informacja zawarta w punkcie 3) jego wniosku z dnia 21 stycznia 2012 r. jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 udip, a zatem Związek Komunalny Gmin "Komunikacja Międzygminna" w O. był zobowiązany do jej udzielenia skarżącemu w terminie 14 dni. Mając na uwadze powyższe okoliczności, orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 149 ppsa, natomiast rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II sentencji wyroku zapadło na podstawie art. 200 ppsa ( zwrot na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, czyli kwoty 100 złotych uiszczonej przez skarżącego tytułem wpisu od skargi).