II FZ 1055/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 października 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 295/12 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi M.B. i A.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 20 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie A.B. na postanowienie tego Sądu w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłka zawierająca postanowienie o odmowie przywrócenia terminu została awizowana po raz pierwszy w dniu 18 lipca 2012 r., a następnie po raz drugi w dniu 26 lipca 2012 r. Natomiast skarżącemu została wydana w dniu 3 sierpnia 2012 r. Jednakże Sąd uznał, że stosownie do regulacji zawartej w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) doręczenie nastąpiło już wcześniej tj. w dniu 1 sierpnia 2012 r. (tj. po upływie 14 dni od daty pierwszego awizowania). Wobec czego siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upłynął w dniu 8 sierpnia 2012 r. i wniesienie go przez stronę w dniu 10 sierpnia 2012 r. było czynnością dokonaną po jego upływie. Na powyższe postanowienie A.B. wniósł zażalenie, zaskarżając je w całości. Zarzucił naruszenie art. 194 § 2 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a. poprzez odrzucenie zażalenia z uwagi na wniesienie go po upływie terminu, podczas gdy zostało wniesione w terminie 7 dni od doręczenia, oraz art. 73 p.p.s.a. poprzez bezzasadne przyjęcie tzw. fikcji doręczenia. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący podkreślił miedzy innymi, że niedopuszczalne jest przyjęcie, że może on ponosić jakiekolwiek konsekwencje nieprawidłowego działania Poczty Polskiej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 73 p.p.s.a. wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej (...), a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję (...). W tym przypadku procesowy skutek prawny doręczenia powstaje z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki pismo pozostawiono w palcówce pocztowej. W niniejszej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki oraz odpowiedzi Poczty Polskiej na reklamację Sądu wynika, że została ona odebrana przez stronę w dniu 3 sierpnia 2012 r. Przesyłka została awizowana po raz pierwszy w dniu 18 lipca 2012 r., a następnie po raz drugi w dniu 26 lipca 2012 r. Mając na uwadze powołaną wyżej regulację art. 73 p.p.s.a. należy stwierdzić zatem, że doręczenia nastąpiło już wcześniej tj. w dniu 1 sierpnia 2012 r. Siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upłynął więc w dniu 8 sierpnia 2012 r. i wniesienie go w dniu 10 sierpnia 2012 r. było czynnością dokonaną po terminie. Okoliczność, że adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 p.p.s.a. Zaistniała sytuacja może, co najwyżej, stanowić podstawę do przywrócenia uchybionego terminu. Mając powyższe na uwadze, wobec nie stwierdzenia aby Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu naruszył prawo w zaskarżonym postanowienia, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa.