III SA/Wa 3576/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lipca 2012 r. sprawy ze skargi V. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia: zawiesić postępowanie Skarżąca – V. sp. z o.o. w W. w dniu 16 listopada 2001 r. złożyła jednolity dokument SAD, zgłaszając do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym samochody marki [...], w której wykazała podatek akcyzowy w łącznej kwocie 34.156,61 zł. Podatek ten Skarżąca uiściła 16 listopada 2001 r. Pismem z 29 maja 2006 r. Skarżąca wniosła o stwierdzenie i zwrot nadpłaty podatku akcyzowego w ww. kwocie, uiszczonego na podstawie powyższego dokumentu SAD. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W., decyzją z [...] czerwca 2007r., po rozpatrzeniu wniosku o określenie prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego oraz stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 34.156,61 zł , pobranym od importu ww. zgłoszenia celnego, odmówił stwierdzenia istnienia nadpłaty. Pismem z 6 lipca 2007 r. pełnomocnik strony odwołał się od decyzji wnosząc o uchylenie jej w całości. Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. uchylił decyzję z [...] czerwca 2007 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W., po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego wszczętego wnioskiem strony z 29 maja 2006 r., decyzją z [...] stycznia 2010 r., orzekł, że kwota podatku akcyzowego, pobrana z tytułu importu towarów według zgłoszenia celnego SAD z 16 listopada 2001 r. jest prawidłowa i prawnie należna, odmówił też stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym, pobranym z tytułu importu towaru w kwocie 34.156,61 zł. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z [...] października 2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą stwierdzenia nadpłaty. W skardze złożonej na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Postępowanie w sprawie należało zawiesić. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z akt sprawy wynikało, że Skarżąca zadeklarowała i zapłaciła podatek akcyzowy z tytułu importu samochodów, czyniąc to w 2001 r. Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – powoływanej dalej jako "Ordynacja podatkowa") zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Przepis art. 59 § 1 Ordynacji podatkowej w pkt 1) stanowi, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty, natomiast pkt 9) taki sam skutek przewiduje w przypadku przedawnienia. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt I FSK 174/11 przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: czy w świetle art. 70 § 1 art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Brzmienie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej w okresie obowiązywania tej ustawy nie zmieniło się. W ocenie Sądu, spełniona zatem zostaje przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, przewidziana w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższego przepisu, Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego we wskazanym wyżej postanowieniu z 12 stycznia 2012 r. syg. akt I FSK 174/11.