III SA/Wa 1172/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu w tym podatku postanawia: zawiesić postępowanie sądowe V. sp. z o.o. w W. (dalej: "Skarżąca") [...] sierpnia 2002 r. złożyła jednolity dokument SAD, zgłaszając do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym m.in. samochody marki [...]. Skarżąca 8 sierpnia 2002 r. uiściła wykazany w nim podatek akcyzowy w wysokości 44 611,60 zł. Skarżąca pismami z 23 czerwca 2006 r. wniosła o określenie zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości oraz o stwierdzenie i zwrot nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 1 934,49 zł, zgodnie ze złożonym dokumentem SAD. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Naczelnik Urzędu Celnego w P. (dalej: "NUC") decyzją z [...] listopada 2008 r. uznał, że zadeklarowana kwota podatku akcyzowego z tytułu importu jest prawidłowa i prawnie należna oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej: "DIC") decyzją z [...] lipca 2010 r. uchylił powyższą decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. NUC decyzją z [...] grudnia 2010 r. ponownie uznał, że zadeklarowana kwota podatku akcyzowego z tytułu importu jest prawidłowa i prawnie należna oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego z tytułu importu towaru. DIC decyzją z [...] stycznia 2012 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W skardze złożonej na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Postępowanie w sprawie należało zawiesić. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, dalej: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Przepis art. 59 § 1 Ordynacji podatkowej w pkt 1) stanowi, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty, natomiast w pkt 9) taki sam skutek przewiduje w przypadku przedawnienia. W niniejszej sprawie obowiązek podatkowy powstał w sierpniu 2002 r. Zobowiązanie podatkowe, w związku z zapłatą, wygasło 8 sierpnia 2002 r. Mając zatem na uwadze treść art. 70 § 1 i art. 59 § 1 Ordynacji podatkowej wywieść należy, że zobowiązanie podatkowe w niniejszej sprawie przedawniłoby się 31 grudnia 2007 r. Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt l FSK 174/11 przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne, budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Brzmienie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej w okresie obowiązywania tej ustawy nie zmieniło się. W ocenie Sądu, spełniona zatem została przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, przewidziana w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższego przepisu, Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego we wskazanym wyżej postanowieniu z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt l FSK 174/11.