III SA/Łd 642/10

Dnia 10 lutego 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2011 roku sprawy ze skargi B. A. i W. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odrzucenie zarzutów do operatu opisowo – kartograficznego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. solidarnie na rzecz B. A. i W. A. kwotę 200,- (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na podstawie art. 138 § 1 punkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania B. i W. A. z dnia [...] od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...] o odrzuceniu zarzutów zgłoszonych do operatu opisowo-kartograficznego dla obrębu ewidencyjnego [...] w zakresie działki ewidencyjnej nr [...] położnej w Ł. przy ulicy [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że w 1991 r. została wykonana mapa sytuacyjna z projektem podziału nr [...] do której została wydana decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w Ł. nr [...] z dnia [...] zatwierdzająca podział. Na podstawie przedmiotowej mapy została ujawniona w operacie ewidencji gruntów i budynków działka nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...]. W dokumentacji technicznej, która stanowi załącznik do ww. mapy nie odnaleziono szkicu pomiaru poszczególnych segmentów w budynku przy ul. [...] nr [...]. Na szkicu do obliczeń powierzchni działek podane są ledwie szerokości działek. W owym czasie mapa zasadnicza m. Ł. oraz mapa ewidencji gruntów i budynków prowadzone były w formie analogowej, na której ze względu na grubość linii 0,4 mm dla kreślonego budynku wg instrukcji D-2, nie była widoczna rozbieżność przebiegu granic działki ze ścianami budynku. W trakcie modernizacji współrzędne punktów granicznych działek położonych przy ul. [...] zostały przyjęte zgodnie z ww. mapą sytuacyjną z projektem podziału. Ze względu na brak pomiaru poszczególnych budynków, we wrześniu 2008 roku został wykonany pomiar poszczególnych budynków-segmentów przy ul. [...] i wyniki pomiaru zostały wykorzystane do ujawnienia budynków w operacie ewidencji gruntów i budynków i na mapie zasadniczej m. Ł., prowadzonej obecnie w formie numerycznej. Prezydent Miasta [...] stosownie do art. 7d ust. 1 oraz art. 20 do art. 26 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne wszczął z dniem 1 stycznia 2001 r. postępowanie w sprawie założenia ewidencji lokali oraz modernizacji ewidencji gruntów i budynków na terenie miasta [...]. O czynnościach strony zostały powiadomione przez ogłoszenie w prasie lokalnej w dniu 10 stycznia 2001 r. W dniu 23 maja 2002 r. w lokalnym radiu i telewizji został ogłoszony komunikat Prezydenta Miasta [...] o przystąpieniu do wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego. Zawiadomienie o wyłożeniu projektu operatu opisowo-kartograficznego wywieszone było w dniach 23 lutego 2009 r. do 27 marca 2009 r. na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta [...], Delegatur Urzędu Miasta [...] wszystkich dzielnic i Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Ponadto w dniu [...] ukazało się w Dzienniku Łódzkim oraz [...] w Gazecie Wyborczej (dodatek łódzki) ogłoszenie, informujące o terminach wyłożenia projektu. Osoby, które dopełniły obowiązku określonego w art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne dotyczącego między innymi podania aktualnego adresu zamieszkania, zostały powiadomione indywidualnie o terminach wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego. Wyłożenie operatu opisowo-kartograficznego odbyło się w dniach 9 marca 2009 r. do 28 marca 2009 r. w siedzibie Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. przy ulicy [...]. Z dniem 29 marca 2009 r. projekt operatu opisowo - kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 24a ust. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Informację o tym Prezydent Miasta [...] ogłosił w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr 112 poz. 1132 z dnia 6 maja 2009 r. W dniu 2 czerwca 2009 r. B. i W. A. złożyli zarzuty zgodnie z art. 24a ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne. W celu wyjaśnienia wątpliwości organ I instancji zlecił wykonanie ponownego pomiaru, a następnie przeanalizował zgromadzoną dokumentację dotyczącą przedmiotowej nieruchomości i wydał decyzję nr [...] z dnia [...] o odrzuceniu zarzutów do operatu ewidencji gruntów i budynków. Od decyzji B. i W. A. odwołali się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Organ odwoławczy wydał decyzję nr [...] z dnia [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji mając na celu ponowne ustalenie stanu prawnego i faktycznego zlecił jeszcze jeden niezależny pomiar budynku posadowionego na działce nr [...]. Był to trzeci pomiar budynku [...] wykonany w latach 2008/2009. W dniu 9 listopada 2009 r. Prezydent Miasta [...] na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 7d ust. 1 i art. 24a ust. 10 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wydał decyzję nr [...] o odrzuceniu zarzutów do operatu opisowo-kartograficznego. W odwołaniu z dnia 1 grudnia 2009 roku A. podnieśli, iż ich zarzuty dotyczą nie tylko przebiegu granic działki nr [...] jak to twierdzi organ I instancji, ale też mapy ewidencyjnej a w tym szerokości – współrzędnych działek i obrysu budynku oraz wypisu z kartoteki budynków w tym powierzchni zabudowy i roku zabudowy. W obszernym uzasadnieniu przedstawili swoje wyjaśnienia i załączyli dowody. Decyzją z dnia 8 stycznia 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazano, że granice prawne działki ewidencyjnej nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...], które są jednoznacznie określone współrzędnymi geodezyjnymi, do operatu ewidencji gruntów i budynków zostały przyjęte zgodnie z danymi zawartymi w dokumentacji technicznej sporządzonej do mapy sytuacyjnej z projektem podziału nr [...] zatwierdzonej decyzją nr [...] z dnia [...] Wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego w Ł. Taki stan prawny został ujawniony w księdze wieczystej KW [...]. Dane te zostały również przyjęte w trakcie modernizacji. W ocenie organu dane dotyczące działki ewidencyjnej nr [...] zawarte w księdze wieczystej są zgodne z zapisami w operacie ewidencji gruntów i budynków. Szerokość działki wynosi 6,13 m. Organ odwoławczy wskazał, że z dostępnych materiałów wynika, że pomiar budynku nr [...] wykonany w trakcie realizacji budowy osiedla obejmował pomiar całego obrysu budynku, brak jest natomiast pomiaru poszczególnych segmentów. Dlatego w trakcie modernizacji zostały pomierzone poszczególne segmenty. Pomiar kontrolny obrysu budynku wykonany był w obecności Państwa A., w miejscach przez nich wskazanych. Po analizie wyników pomiaru została wprowadzona tylko niewielka korekta powierzchni zabudowy do operatu ewidencji gruntów i budynków, co potwierdza prawidłowe wykonanie poprzednich pomiarów. Zgodnie z posiadanymi materiałami część budynku (około 40 cm) przy ulicy [...] znajduje się na sąsiedniej działce, czego powodem mogły być uchybienia podczas realizacji projektu budowy. Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zauważył, że granice działki nr [...] zostały wykazane w ewidencji gruntów na podstawie dokumentacji podziałowej z roku 1991, co jest zgodne z art. 36 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 38 poz. 454). Kontur budynku został naniesiony na podstawie kilku pomiarów sytuacyjnych, w których brali udział skarżący. W skardze z dnia 7 lutego 2010 r. B. i W. A. wnieśli o uchylenie powyższej decyzji, wskazując na: 1) przesunięcia granic działek na mapie ewidencyjnej z 2010 r. w stosunku do granic działek na mapie sytuacyjnej z projektem podziału z 1991 r.; 2) współrzędnych działek - szerokości działek; 3) obrysu budynku, 4) powierzchni zabudowy. Do skargi załączono szereg map ewidencyjnych oraz wypis z księgi wieczystej, z kartoteki budynków i z rejestru gruntów. W uzasadnieniu skargi dokonano analizy poszczególnych map ewidencyjnych wskazując, że linie wyznaczające dawne granice na mapie ewidencyjnej są przesunięte w stosunku do tych samych granic na mapie z projektem. Wskazano również, że zgodnie z projektem technicznym i mapami rzutu poziomów szerokość zabudowy budynków środkowych wynosi 600cm. Natomiast szerokość zabudowy budynków z dylatacją (podwójna ściana z cegły + szczelina) po 614cm. Na mapie sytuacyjnej z projektem podziału z 1991 r. granice działki z budynkami ze ścianą dylatacyjną oznaczono grubą czarną linią. Ze względu na nierówny teren szerokość działek ze ścianą dylatacyjną miała wynosić po 615cm a nie jak w decyzji [...] po 613cm. Przed wydaniem powyższej decyzji do [...], zostały wniesione zarzuty do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym z dnia 28 marca 2009 r., ponieważ do operatu zostały przyjęte jednakowe szerokości działek równe 600cm dla wszystkich budynków. Skarżący podnieśli również, że według ich pomiarów całkowita powierzchnia zabudowy wynosi 93 m2, a nie jak wynika z kartoteki budynków 98 m2. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję, gdyż organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów i twierdzeń skarżących, nie przeprowadził też żadnego postępowania dowodowego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ miał wyjaśnić sporne kwestie: 1/ pomiaru budynku nr 370 wykonanego w tracie realizacji osiedla 2/ podpisania przez stronę skarżącą protokołu z pomiaru obrysu rysunku 3/ różnicy w pomiarach dokonanych w 1991 r. w trakcie modernizacji ewidencji gruntów 4/ różnic w mapach wykonanej w 1991 r. i aktualnej. W związku z tym organ, przy ponownym rozpatrywaniu sprawy powinien ustosunkować się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu, skardze do sądu i podniesionych w toku postępowania przed Sądem. Organ powinien udzielić skarżącym wyczerpujących informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 30 września 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Stwierdził, że "1. Różnica pomiędzy przebiegiem granic wykazanych na mapie podziałowej z 1991 r. a aktualną mapą ewidencyjną – strona wskazuje, iż niezgodność przebiegu granic można zauważyć nakładając mapę z 1991 r. na aktualną mapę ewidencyjną. Według organu taki wniosek jest pozbawiony podstaw, gdyż strona korzysta tylko z kopii map, które podlegają różnym deformacją i nie ma możliwości dokładnego porównania geometrii obu map. Najbardziej dokładnym sposobem porównania przebiegu granic działki, jest porównanie współrzędnych punktów granicznych. Jak wynika z posiadanych dokumentów współrzędne punków granicznych o numerach 103 i 104 z jednej strony działki 118 i 119 z drugiej ( zał. "Wykaz współrzędnych pkt. Osnowy geodezyjnej i pomiarowej" – wg mapy 1/3839) są takie same jak współrzędne punktów nr 1654, 1653,1669, 1668 przyjęte w 2010 r. ( zał. Wykaz współrzędnych punktów granicznych działki 569), świadczy to o tym, że współrzędne punktów granicznych nie uległy zmianie. Szerokość działki obliczona z tych współrzędnych wynosi 6,13 m. 2. Różnica pomiędzy wymiarami budynku wynikająca z projektu technicznego a pomiaru kontrolnego budynku – strona w swoim odwołaniu stwierdza, iż jak wynika z projektu budowlanego autorstwa P. B. i S. J. szerokość budynku powinna wynosić 614 cm, a ze szkiców z pomiaru sytuacyjnego ( zał. Szkice syt. wys. z 2009 r.) wykonanego przez pracowników OPGK w Ł. w 2009 r. szerokość przyziemia wynosi 599 cm,, a przy uwzględnieniu tynku i połowy ściany nośnej 616 cm. Należy nadmienić, iż zgodnie § 63.1.1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, budynki mierzy się jako prostokątny rzut na płaszczyznę poziomą zewnętrznych płaszczyzn ścian zewnętrznych kondygnacji przyziemnej budynku. Podczas przeprowadzania w/w pomiarów Państwo braliście w nich czynny udział i nawet uczestniczyliście jak wynika z decyzji organu I instancji przy wskazywaniu obrysu budynku. Należy zauważyć, iż wbrew Pana stwierdzeniu przekoszenia budynku względem granic działki występują nie tylko na Pana działce lecz jak wynika z mapy ewidencyjnej również na działkach pod numerem 23 oraz 19. Pewne różnice pomiędzy projektem budowlanym a pomiarami geodezyjnymi wynikają prawdopodobnie z tego, iż projekt budowlany przedstawia wyidealizowany zamysł projektanta, który nie zawsze jest poprawnie zrealizowany w trakcie procesu budowlanego, a pomiary geodezyjne pokazują faktyczny stan po zakończeniu inwestycji. 3. Pomiar budynku 370 w trakcie realizacji budowy osiedla – strona podnosi, iż na mapie podziałowej z 1991 r. wykazane są poszczególne segmenty co miałoby świadczyć, iż były one wtedy pomierzone. Jak wynika z dostępnych dokumentów w 1990 r. został dokonany pomiar całego obrysu budynków w zabudowie szeregowej znajdujących się przy ul. [...], lecz nie dokonano pomiarów poszczególnych segmentów (zał. Szkic z pomiaru syt. uzupełniający z 5.03.1990 r. w operacie nr 1/3538/95). W dokumentacji sporządzonej dla mapy sytuacyjnej z projektem podziału nr 1/3839 z 1991 r. na szkicu do obliczeń podane są tylko szerokości działek , a brak jest pomiaru poszczególnych segmentów. Jak wynika z posiadanych dokumentów oraz informacji z organu I instancji wynika, iż w państwowym zasobie brak jest materiałów dotyczących pomiaru poszczególnych segmentów wykonanych przed modernizacją, gdyż gdyby takie były, to byłyby wykorzystane w modernizacji bez dokonywania kosztownych pomiarów.. 4. Protokół z pomiaru obrysu budynku – skarżący podnosi, iż podpisał protokół nie wypełniony treścią, a pracownik urzędu poinformował go, że podpisuje swoją obecność przy pomiarze a treść protokółu zostanie im dosłana. Jak wnika z posiadanych dokumentów skarżący byli obecni podczas pomiaru obrysu budynku i złożyli podpisy na w.w protokóle. Z żadnych przepisów z dziedziny geodezji nie wynika konieczność wykonania takiego protokółu ani jego forma nie wynika również, iż taki protokół wywołuje jakieś skutki prawne. Według organu odwoławczego w rzeczywistości protokół ten był tylko faktycznie potwierdzeniem obecności stron przy pomiarze. To szkic polowy będący do niego załącznikiem pokazuje faktyczne usadowienie budynku i jest jednym z dowodów w sprawie. Podsumowując należy zauważyć, że granice działki nr [...] zostały ujawnione na podstawie danych przyjętych z operatu podziałowego nr [...] z roku 1991, przy czy współrzędne punktów granicznych są takie same jak w w. podziale – jest to zgodne z § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków mówiącym na jakiej podstawie wykazuje się przebieg granic działek ewidencyjnych. Kontur budynku mieszkalnego nr [...] został naniesiony na podstawie współrzędnych z pomiaru sytuacyjnego w trakcie którego dla kontroli wyznaczono również punkty graniczne działki [...]. Tak więc pomiar ten dostarczył obiektywnych danych jak budynek jest położony w terenie względem granic działki. Zdaniem Wojewódzkiego Inspektora dokonanie podziału działki bez szczegółowego pomiaru poszczególnych segmentów, spowodowało, że niektóre budynki wychodzą poza granice działek, na których są położone. Takie dokonanie podziału oraz prawdopodobnie pewne błędy przy budowie doprowadziły w efekcie do sytuacji, że budynek nr [...] nie stoi w całości na działce nr [...]. Ponieważ budynki już istnieją w terenie i nie można mienić ich położenia to jedyną możliwością uregulowania żądań strony jest zmiana przebiegu granic działki co ewentualnie można próbować dokonać wzruszając decyzję o podziale działki przed właściwym organem." B. i W. małżonkowie A. w skardze na tę decyzję zarzucili, że żadna ze spornych kwestii nie została w toku ponownego postępowania wyjaśniona. W skardze zawarli szereg szczegółowych pytań, na które w toku postępowania organ administracyjny nie odpowiedział. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odniósł się do zawartych w skardze pytań Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a" sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punku widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.153 p.p.s.a ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. To oznacza, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, tylekroć będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa do wydania decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażony w wyroku sądu administracyjnego ciążący na organie administracji publicznej i na sądzie, może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu pierwotnego wyroku. Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego jest wiążąca w sprawie dla tego sądu oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Ocena prawna wynika z uzasadnienia wyroku sądu i dotyczy wykładni przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym przypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. Związanie samego sądu administracyjnego w rozumieniu powołanego wyżej przepisu oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej. Naruszenie przez organy administracyjne postanowień art.153 p.p.s.a powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 21 kwietnia 2010 r. w sprawie III S.A./Łd 117/10 nakazał organowi odwoławczemu ustosunkować się do wszystkich zarzutów skarżących podniesionych w toku postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego, a w szczególności do wyjaśnienia kwestii: - pomiaru budynku nr 370 wykonanego w trakcie realizacji osiedla - podpisania przez stronę skarżącą protokółu z pomiaru obrysu budynku - różnic w pomiarach dokonanych w trakcie modernizacji gruntów od pomiarów dokonanych w 1991 r. - różnic w mapie z projektem podziału i aktualnej mapie ewidencyjnej. Organ miał też obowiązek wyjaśnić m.in. wszelkie wątpliwości skarżących i udzielić skarżącym wyczerpujących informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Organ odwoławczy rozpoznając ponownie sprawę ograniczył się jedynie do analizy materiału znajdującego się w aktach sprawy, nie przeprowadził żadnych czynności zmierzających do wyjaśnienia wątpliwości skarżących. Ustosunkowanie się do nich o podpowiedzi na skargę nie może zastępować uzasadnienia decyzji zgodnie z art.107 § 3 k.p.a. W tej sytuacji niewystarczającym było powiadomienie skarżących o możliwości zapoznania się z materiałem zebranym w sprawie. Organ odwoławczy – tak jak to nakazał Sąd, powinien zwrócić skarżącym uwagę na dokumenty, które weźmie pod uwagę przy ponownym rozpoznaniu sprawy i fakty, które uwzględni. Taki sposób postępowania stawiałby realizację obowiązków wynikających z art.9 i 10 k.p.a. Oczywiście przy zastrzeżeniu, że nie jest konieczne przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego. Co wobec rozbieżności stanowisk stron wydaje się wątpliwe. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji dokładnie i jednoznacznie ustali zakres i przedmiot żądania skarżących. Brak takich ustaleń stanowi naruszenie art.7,77 § 1 i 80 k.p.a, a jednocześnie uniemożliwia prawidłowe prowadzenie postępowania administracyjnego. A następnie, uwzględniając poglądy prawne zawarte w obu wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ocenie, czy żądania te mogą być uwzględnione w ramach tego postępowania. Organ musi wziąć pod uwagę treść art.107 § 1 i 3 k.p.a, a w szczególności musi wskazać fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł. Przy czym muszą być przedstawione w sposób zrozumiały dla strony skarżącej i Sądu. Jeżeli organ np. twierdzi, że zgodnie z przepisami budynki mierzy się jako prostokątny rzut na płaszczyznę poziomą zewnętrznych płaszczyzn ścian zewnętrznych kondygnacji przyziemnej budynku , to musi wskazać z czego wynika, że pomiar w taki sposób został przeprowadzony. Mając te okoliczności na względzie Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach orzekł na podstawie art.200 p.p.s.a.