III SA/Wa 1356/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-07-12
Skład orzekający: Maciej Kurasz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dopuszczalne jest prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę, w świetle przepisów Ordynacji podatkowej o przedawnieniu i wygaśnięciu zobowiązania?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W sytuacji, gdy NSA przedstawił zagadnienie prawne dotyczące możliwości orzekania o zobowiązaniu, które wygasło przez zapłatę lub przedawnienie, sąd pierwszej instancji powinien zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii przez NSA.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła o stwierdzenie nadpłaty i zwrot podatku akcyzowego zapłaconego w 2002 r. od importu samochodów. Organ pierwszej instancji odmówił stwierdzenia nadpłaty, uznając podatek za należny. Po uchyleniu tej decyzji przez Dyrektora Izby Celnej, organ pierwszej instancji ponownie odmówił stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku. Decyzją z lutego 2012 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżąca wniosła skargę do WSA, domagając się stwierdzenia nieważności lub uchylenia decyzji.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego w postanowieniu z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt I FSK 174/11.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe
1. Skarżąca – V. sp. z o.o. w W. w dniu [...] września 2002 r. złożyła jednolity dokument SAD, zgłaszając do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym m.in. samochody marki [...], w której wykazała podatek akcyzowy w łącznej kwocie 11.412,18 zł. Podatek ten Skarżąca uiściła 17 września 2002 r. Pismem z 23 czerwca 2006 r. Skarżąca wniosła o określenie prawidłowej wysokości zobowiązania i stwierdzenie oraz zwrot nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 11.412,18 zł, uiszczonego na podstawie powyższego dokumentu SAD.
2. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. decyzją z [...] listopada 2008 r., po rozpatrzeniu wniosku o określenie prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego oraz stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 11.412,18 zł, pobranym od importu samochodów marki [...], dokonanego w procedurze dopuszczenia do obrotu według ww. zgłoszenia celnego, stwierdził, iż zadeklarowana kwota podatku akcyzowego wobec towaru określonego w zgłoszeniu celnym SAD z [...] września 2002 r., jest prawidłowa i prawnie należna oraz odmówił stwierdzenia istnienia nadpłaty.
3. Pismem z 4 grudnia 2008 r. pełnomocnik Skarżącej odwołał się od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie w całości.
4. Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...] lipca 2010 r. uchylił decyzję z [...] listopada 2008 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
5. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W., po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego wszczętego wnioskiem Skarżącej z 23 czerwca 2006 r., decyzją
z [...] grudnia 2010 r. orzekł, że kwota podatku akcyzowego, pobrana z tytułu importu towarów według zgłoszenia celnego SAD z [...] września 2002 r., jest prawidłowa
i prawnie należna, odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym, pobranym z tytułu importu towaru w kwocie 11.412,20 zł. Ponadto odmówił zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 11412.20 zł.
6. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z [...] lutego 2012 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
7. W skardze złożonej na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji.
8. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Postępowanie w sprawie należało zawiesić.
9. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z akt sprawy wynikało, że Skarżąca zadeklarowała i zapłaciła podatek akcyzowy z tytułu importu samochodów, czyniąc to w 2002 r. Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – powoływanej dalej jako ustawa Ord. pod.) zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Przepis art. 59 § 1 ustawy Ord. pod. w pkt 1) stanowi, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty, natomiast w pkt 9) taki sam skutek przewiduje w przypadku przedawnienia.
10. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt I FSK 174/11 przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne, budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 ustawy Ord. pod.). Brzmienie art. 70 § 1 ustawy Ord. pod. w okresie obowiązywania tej ustawy nie zmieniło się. W ocenie Sądu spełniona zatem została przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, przewidziana w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
11. W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższego przepisu, Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego we wskazanym wyżej postanowieniu z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt I FSK 174/11.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło