II GZ 14/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 6 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Po 655/12 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na pismo dotyczące pozostawienia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004 r. bez rozpoznania postanawia: oddalić zażalenie I. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 listopada R. P. (dalej: skarżący), w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na pismo dotyczące pozostawienia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich gruntów rolnych na rok 2004 bez rozpoznania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż w niniejszej sprawie wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym został rozstrzygnięty prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 6 września 2012 r., stąd też ponownie złożony wniosek został rozpatrzony w myśl art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- dalej: p.p.s.a.). Dokonując analizy Sąd I instancji wskazał, iż nie znalazł podstawy do zmiany prawomocnego postanowienia, albowiem strona skarżąca nie przedstawiła żadnych innych, nowych okoliczności, dowodów, potwierdzających zmianę swojej sytuacji finansowej. Dalej podkreślił, iż przedstawione przez R.P. oświadczenie majątkowe nie odpowiadało wymogom art. 252 § 1 p.p.s.a., albowiem nie zawierało pełnych informacji umożliwiających ocenę jego zdolności do poniesienia kosztów postępowania w niniejszej sprawie. II. Zażalenie na powyższe orzeczenie złożył R.P. wnosząc o jego uchylenie w całości, jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym oraz zwolnienie od kosztów sądowych w całości. III. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Naczelny Sąd Administracyjny analizując akta niniejszej sprawy doszedł do przekonania o braku podstaw do uwzględniania zażalenia skarżącego. Z przedstawionych akt wynika, że złożony przez niego wniosek o przyznanie prawa pomocy został rozstrzygnięty, prawomocnym postanowieniem z dnia 6 września 2012 r. Mocą tego postanowienia Sąd I instancji na podstawie złożonych przez skarżącego dokumentów oddalił wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. rozstrzygając ponownie złożony wniosek poprawnie rozpoznawał go na podstawie art. 165 p.p.s.a., w myśl którego postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Stosowanie do dyspozycji cytowanego przepisu zmiana takiego postanowienia żadnych innych, nowych okoliczności, które mogłyby doprowadzić do zmiany postanowienia może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy nastąpi zmiana okoliczności sprawy. Tymczasem jak słusznie wskazuje Sąd I instancji skarżący we wniosku nie powołuje o odmowie przyznania prawa pomocy. Instytucja przewidziana w art. 165 p.p.s.a. nie służy do ponownego rozpatrzenia argumentów strony przedstawionych w trakcie rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy, lecz umożliwia zmianę postanowień niekończących sprawę (w tym postanowień w przedmiocie przyznania prawa pomocy) w przypadku, gdy okoliczności sprawy uległy zmianie, powodując nieadekwatność poprzednio zapadłego postanowienia do zmienionej sytuacji. Mając na uwadze, iż w złożonym przez skarżącego wniosku nie zostały przedstawione inne (nowe) okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie treści powołanego wyżej przepisu, należało uznać brak podstaw do zmiany postanowienia w tym zakresie. Z przyczyn powyższych, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.