III SA/Wa 3611/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2012 r. sprawy ze skargi V. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym podatku postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Skarżąca – V. sp. z o.o. w W., w dniu 18 maja 2001r. złożyła jednolity dokument SAD, zgłaszając do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym m.in. samochody marki [...]. W tym samym dniu Skarżąca uiściła wykazany w dokumencie SAD podatek akcyzowy w kwocie 865.353,60 zł (k. 68 akt podatkowych). Pismem z 17 maja 2006 r., Skarżąca wniosła o określenie zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości oraz o stwierdzenie nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 222.812,50 zł. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. decyzją z [...] czerwca 2007 r. uznał, że zadeklarowana kwota podatku akcyzowego z tytułu importu jest prawidłowa i prawnie należna oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 222.812,50 zł. Decyzją z [...] czerwca 2008 r. Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił powyższą decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzją z [...] czerwca 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. ponownie uznał, że zadeklarowana przez Skarżącą kwota podatku akcyzowego z tytułu importu jest prawidłowa i prawnie należna oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego z tytułu importu towaru w kwocie 222.812,50 zł. Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z [...] listopada 2011 r. decyzję organu pierwszej instancji utrzymał w mocy. W skardze złożonej na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Postępowanie w sprawie należało zawiesić. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270) – dalej: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Przepis art. 59 § 1 Ordynacji podatkowej w pkt 1) stanowi, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty, natomiast w pkt 9) taki sam skutek przewiduje w przypadku przedawnienia. Z akt sprawy wynikało, że Skarżąca zadeklarowała i zapłaciła podatek akcyzowy z tytułu importu samochodów odpowiednio 18 maja 2001 r. Termin przedawnienia uiszczonego przez Skarżącą zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym rozpoczął zatem bieg z końcem 2001 r. i upłynął z końcem roku 2006. Tymczasem decyzja organu pierwszej instancji, w której zadeklarowana przez Skarżącą kwota podatku akcyzowego uznana została za prawidłową i prawnie należną wydana została [...] czerwca 2011r., a zatem po upływie terminu przedawnienia tego zobowiązania. Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt l FSK 174/11 przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne, budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Brzmienie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej w okresie obowiązywania tej ustawy nie zmieniło się. W ocenie Sądu, spełniona zatem została przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, przewidziana w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższego przepisu, Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego we wskazanym wyżej postanowieniu z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt l FSK 174/11.