V SA/Wa 1677/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi A. K. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych - oddala skargę - A. K. (zwany dalej: skarżącym) [...] listopada 2009 r. złożył w [...] Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach środka 2.2 "Działania wodno-środowiskowe" objętego Programem Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". Weryfikacja wniosku skarżącego wykazała, że wniosek wymaga uzupełnienia braków formalnych, dlatego też pismem z [...] grudnia 2009 r. – na podstawie § 43 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 7 września 2009 r. – skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych, które uzupełnił [...] stycznia 2010 r. Następnie pismem z [...] stycznia 2010 r. skarżący został wezwany do kolejnego usunięcia braków formalnych, które uzupełnił [...] stycznia 2010 r. i z tym dniem wniosek skarżącego stał się poprawny i kompletny. Z uwagi na kompletność i poprawność wniosku [...] Oddział Regionalny ARiMR [...] lutego 2010 r. wystąpił do Departamentu Wsparcia Rybactwa ARiMR o przekazanie informacji o dostępności środków finansowych w ramach programu operacyjnego na datę [...] stycznia 2010 r. DWR ARiMR [...] marca 2010 r. przekazał zwrotną informację o braku środków finansowych na [...] stycznia 2010 r. Z uwagi na powyższe [...] marca 2010 r. Zastępca Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR działając w imieniu Prezesa ARiMR, zakończył obsługę wniosku złożonego przez skarżącego, odmawiając przyznania pomocy z powodu braku dostępności środków finansowych w ramach PO RYBY w zakresie środka 2.2 "Działania wodno-środowiskowe". Powyższe rozstrzygnięcie znalazło oparcie w art. 14 ust. 4 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu oraz o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 ze zm.; zwaną dalej: ustawą z 3 kwietnia 2009 r.), w związku z § 51 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 7 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 - Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 147, poz. 1193 ze zm.; zwane dalej: rozporządzeniem z 7 września 2009 r.). Skarżący [...] kwietnia 2010 r. wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa poprzez stwierdzenie bezskuteczności czynności odmowy przyznania pomocy finansowej w zakresie środka 2.2. "Działania wodno-środowiskowe" i przyznanie pomocy finansowej zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie projektu. Prezes ARiMR po rozpatrzeniu powyższego wezwania pismem z [...] czerwca 2010 r. poinformował skarżącego o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W skardze na pismo ARiMR z [...] marca 2010 r. skarżący – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wniósł o: 1. stwierdzenie bezskuteczności czynności (ewentualnie o uchylenie aktu administracji) odmowy przyznania pomocy finansowej w zakresie środka 2.2. z programu operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" zawartej w piśmie z [...] marca 2010 r.; 2. przyznanie pomocy finansowej skarżącemu z ww. programu operacyjnego zgodnie z wnioskiem złożonym [...] listopada 2009 r.; 3. zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Skarżący zarzucił organowi, że naruszył następujące przepisy: 1. art. 32 Konstytucji przez naruszenie zasady równości obywateli wobec prawa i odmowę przyznania pomocy finansowej pomimo złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie; 2. art. 92 ust. 2 Konstytucji przez zastosowanie § 51 rozporządzenia z 7 września 2009 r. o treści wykraczającej poza upoważnienie zawarte w art. 19 ustawy z 3 kwietnia 2009 r.; 3. art. 87 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864) w zw. z art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 z 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. Urz. UE L 223 z 15 sierpnia 2006 r., str. 1) poprzez selektywne przyznanie pomocy publicznej i zakłócenie konkurencji w zakresie wymiany handlowej między państwami członkowskimi; 4. art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. poprzez naruszenie zasady praworządności przez Prezesa ARiMR; 5. art. 14 ust. 4 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. poprzez niepodanie przyczyny odmowy przyznania pomocy finansowej. W jej uzasadnieniu skarżący powołując się na zasadę równości obywateli wobec prawa – wyrażoną w art. 32 Konstytucji – podkreślił, że wszystkie podmioty, które w wyznaczonym terminie złożyły prawidłowo wypełniony wniosek o przyznanie pomocy powinny mieć prawo do dofinansowania. W tym zakresie § 51 rozporządzenia z 7 września 2009 r. jest niezgodny z art. 32 Konstytucji, gdyż osoby posiadające cechę relewantną tj. osoby, które złożyły odpowiedni wniosek i spełniają wymagania do otrzymania pomocy, są traktowane w różny sposób, w zależności od tego, w jakim momencie złożyły wniosek. Skarżący zwrócił uwagę, że rozporządzenie z 7 września 2009 r. zostało wydane na podstawie art. 19 ustawy z 3 kwietnia 2009 r., który m.in. upoważnia ministra właściwego do spraw rybołówstwa do określenia szczegółowych warunków i trybu przyznawania i wypłaty pomocy. Natomiast § 51 rozporządzenia z 7 września 2009 r. faktycznie nie określa warunków i trybu przyznawania i wypłaty pomocy, lecz dotyczy sytuacji, w której kwota dofinansowania, o którą wnoszą wnioskodawcy, jest wyższa niż przewidziane na ten cel środki. Ta kwestia – zdaniem skarżącego – powinna być uregulowana w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 8 ust. 6 ustawy z 3 kwietnia 2009 r., który stanowi, że rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 5, minister właściwy do spraw rybołówstwa określi również tryb postępowania w sprawie przyznawania pomocy w przypadku, gdy zapotrzebowanie na środki wynikające z wniosków o dofinansowanie w danym województwie lub roku realizacji programu operacyjnego przekracza wysokość środków finansowych określonych na dane województwo lub na rok realizacji programu operacyjnego. W związku z tym, § 51 rozporządzenia z 7 września 2009 r. przekracza upoważnienie określone w art. 19 ustawy z 3 kwietnia 2009 r., a w związku z tym narusza art. 92 ust. 1 Konstytucji i dlatego też Sąd powinien odmówić jego stosowania. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR w całości podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie i wniósł o oddalenie skargi. Skarżący pismem procesowym z 1 września 2010 r. podtrzymał swoje argumenty zawarte w skardze, a pismem z 12 stycznia 2011 r. złożył wniosek o uzupełnienie protokołu rozprawy z 10 stycznia 2011 r. Dodatkowo zarzucając, że niezgodna z zasadą równości określoną w art. 32 Konstytucji, jak i zasadą praworządności określoną w art. 2 Konstytucji, jest również przyjęta przez ARiMR interpretacja § 51 rozporządzenia z 7 września 2009 r. zgodnie z którą momentem decydującym o rozdziale środków pomocy finansowej jest moment, w którym wnioskodawca uzupełni swój wniosek w sposób satysfakcjonujący Prezesa ARiMR. Wpływ na ustalenie tego momentu ma bowiem szybkość, z jaką poszczególne wnioski są rozpatrywane przez Prezesa ARiMR, szybkość, z jaką poszczególni wnioskodawcy wzywani są przez Prezesa ARiMR do uzupełnienia wniosków, a także to, czy Prezes ARiMR dostrzegł od razu wszystkie uchybienia poszczególnego wniosku, czy też kilkakrotnie wzywał do usunięcia różnych braków formalnych wniosku (co miało miejsce w niniejszej sprawie). Sąd zarządzeniem z 14 lutego 2011 r. uzupełnił protokół rozprawy co do nowych zarzutów skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie jest zasadna. Rozpoznawana sprawa dotyczy złożonego [...] listopada 2009 r. przez skarżącego w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR wniosku o dofinansowanie w ramach Środka 2.2 "Działania wodno-środowiskowe" z Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013", osi priorytetowej – 2 "Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury". Wniosek został złożony w związku z realizacją operacji dotyczącej wsparcia wykorzystania tradycyjnych lub przyjaznych środowisku praktyk i technik w chowie i hodowli ryb. Zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach środka 2.2 "Działania wodno – środowiskowe" zostały uregulowane w: - rozporządzeniu Rady (WE) nr 1198/2006 z 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (D. Urz. UE. L 223 z 15 sierpnia 2006 r.; zwanym dalej jako: "rozporządzenie 1198/2006"); - rozporządzeniu Komisji (WE) nr 498/2007 z 26 marca 2007 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. Urz. UE. L 120 z 10 maja 2007 r.; zwanym dalej jako: rozporządzenie 498/2007); - ustawie z 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 ze zm.; zwanej dalej: ustawą z 3 kwietnia 2009 r.); - rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 7 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 – Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 147, poz. 1193, ze zm. zwanym dalej: rozporządzeniem z 7 września 2009 r.); - rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 7 września 2009 r. w sprawie podziału środków finansowych a realizację programu operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" na lata 2007-2013" (Dz. U. Nr 147, poz. 1192). Na podstawie art. 4 pkt 1 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. – zadania instytucji zarządzającej dla Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" wykonuje minister właściwy do spraw rybołówstwa, czyli Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, instytucją pośredniczącą dla osi priorytetowej 2 jest na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. – Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W art. 9 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. określono, że w ramach programu operacyjnego, pomoc jest przyznawana na wniosek o dofinansowanie, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w rozporządzeniach 1198/2006 i 498/2007 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. tj. w rozporządzeniu z 7 września 2009 r. Obowiązek przygotowania wzoru wniosku o dofinansowanie został nałożony na instytucję zarządzającą (art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z 3 kwietnia 2009 r.). Stosownie do przepisu art. 10 ust. 3 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. wniosek o dofinansowanie jest oceniany w zakresie: 1) poprawności sporządzenia i złożenia, 2) zgodności planowanej operacji z celami środka, w ramach którego ma być realizowana operacja, 3) celowości udzielenia pomocy na realizację planowanej operacji - w sposób określony w powyższym rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz zgodnie z kryteriami wyboru operacji przyjętymi przez komitet monitorujący. W § 41 ust. 2 i 3 rozporządzenia z 7 września 2009 r., wskazano, że wniosek o dofinansowanie zawiera w szczególności: 1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy; 2) imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres osoby upoważnionej do reprezentowania wnioskodawcy - jeżeli pełnomocnictwo zostało udzielone; 3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy; 4) informację o formie prawnej wnioskodawcy; 5) charakterystykę prowadzonej działalności; 6) opis planowanej operacji, w tym określenie miejsca jej realizacji, celów, zakresu i kosztów; 7) zestawienie rzeczowo-finansowe operacji; 8) oświadczenia lub zobowiązania wnioskodawcy związane z pomocą; 9) informację o załącznikach dołączonych do wniosku oraz, że do wniosku o dofinansowanie dołącza się dokumenty potwierdzające dane zawarte we wniosku o dofinansowanie, które to dokumenty są określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy z 3 kwietnia 2009 r., w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków, o którym mowa w art. 8 ust. 2 lub 3 – wnioskodawcę informuje się, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy. Stosownie do § 51 rozporządzenia z 7 września 2009 r., pomoc w ramach środka 2.2 jest przyznawana do wyczerpania środków finansowych, zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie. Rozpoznając sprawę Sąd w pierwszej kolejności ocenił, czy w toku postępowania prowadzonego w sprawie przyznania środków nie doszło do naruszenia przepisów procedury, które mogłoby mieć wpływ na wynik tego postępowania, a więc czy kierowane do skarżącego wezwania do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie były uzasadnione i czy nie przedłużyły bezzasadnie terminu uznania kompletności wniosku, pozbawiając skarżącego uzyskania dofinansowana. Sąd stwierdził, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że pierwotnie złożony przez skarżącego wniosek tj. [...] listopada 2009 r. był wnioskiem niekompletnym, ponieważ został złożony na nieaktualnym druku i był błędnie wypełniony. W związku z tym sformułowane przez Agencją w wezwaniu z [...] grudnia 2009 r. – na podstawie § 43 ust. 2 rozporządzenia z 7 września 2009 r. – żądanie uzupełnienia wniosku przez skarżącego było prawidłowe. Jednakże uzupełniony przez skarżącego wniosek, złożony [...] stycznia 2010 r., nadal posiadał braki m.in. w postaci błędnych wpisów dotyczących poszczególnych działek. W związku z czym kolejne wezwanie do uzupełnienia tych braków z [...] stycznia 2010 r. także było uzasadnione. Przy czym podkreślić należy, iż sam skarżący nie kwestionuje, że wniosek w dniu złożenia był niekompletny, a wezwania zbędne. W związku z powyższym przyjąć należy, iż faktycznie – tak jak uznał to organ – wniosek stał się kompletny (prawidłowo wypełniony), a więc nadawał się do przyznania skarżącemu wnioskowanej pomocy finansowej, w dopiero w chwili wykonania drugiego wezwania tj. [...] stycznia 2010 r. Jednocześnie Sąd stwierdza – odnosząc się do zarzutów dotyczących szybkości działania Agencji – że nie można w niniejszej sprawie zarzucić Agencji aby jej wezwania były nadmiernie rozciągnięte w czasie i uniemożliwiały szybkie uzupełnienie wniosku przez skarżącego. Z każdym razem sprawdzenie złożonego wniosku przez Agencję i wystosowanie wezwania trwało kilkanaście dni, co zdaniem Sądu mieści się w pojęciu działania bez zbędnej zwłoki. Jak wyżej wyjaśniono podstawą przyznania pomocy jest prawidłowo wypełniony i udokumentowany wniosek (§ 51 rozporządzenia z 7 września 2009 r.). Wobec faktu, że ilość środków może nie być wystarczająca do wypłacenia pomocy wszystkim zainteresowanym przyjęto zasadę, że pomoc jest przyznawana zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie. Ponieważ skarżący złożył wniosek o dofinansowanie, który został uznany za prawidłowy i kompletny dopiero [...] stycznia 2010 r., a dofinansowanie przyznano tylko tym wnioskodawcom, którzy złożyli poprawne wnioski do [...] grudnia 2009 r., nieprzyznanie skarżącemu dofinansowania ze względu na brak środków finansowych jest zgodne z przepisem art. 14 ust. 4 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. Należy wskazać, że gdyby wniosek złożony przez skarżącego [...] listopada 2009 r. był od razu poprawnie wypełniony i zawierał niezbędne załączniki, skarżący uzyskałby wnioskowaną pomoc. Stwierdzić też należy – jak słusznie zauważono w skardze – że wszystkie podmioty, które w wyznaczonym terminie złożyły prawidłowo wypełniony wniosek o przyznanie pomocy, powinny być tak samo traktowane tj. w równym stopniu powinny mieć prawo do dofinansowania. Tak też stało się w przypadku naboru wniosków o dofinansowanie w ramach środka "Działania wodno – środowiskowe", te wnioski, które zostały złożone kompletne do [...] grudnia 2009 r. pomoc finansową otrzymały. Uzyskanie przez skarżącego pomocy uniemożliwiły błędy w pierwotnie złożonym wniosku [...] listopada 2009 r. Zatem Sąd nie stwierdza aby przy przyjętej zasadzie pierwszeństwa naboru wniosków doszło do naruszenia zasady równości obywateli wobec prawa z art. 32 Konstytucji. Przeciwnie niż wywodzi skarżący, ściśle określone zasady oceny formalnej wniosków o dofinansowanie i ich konsekwentne przestrzeganie w ramach dokonywanej ich oceny przez organ, ma właśnie na celu zapewnienie tych samych reguł wobec wszystkich beneficjentów, a zastosowane rozwiązanie jest transparentne i czytelne. Ponadto Sąd podkreśla, że środki finansowe stanowiące źródło wypłacanej pomocy dla środka "Działania wodno – środowiskowe" pochodzą z Europejskiego Funduszu Rybackiego (art. 1 rozporządzenia 1198/2006). ARiMR przyznaje pomoc w ramach dostępnych środków, co oznacza, że spełnienie kryteriów otrzymania pomocy finansowej nie daje jeszcze potencjalnemu wnioskodawcy praw podmiotowych do otrzymania pomocy. ARiMR musi posiadać środki finansowe na przyznanie pomocy. Wynika to – z oprócz wskazanych polskich przepisów – motywu nr 39 rozporządzenia 1198/2006, w którym zaleca się ustanowienie pułapów wkładu Europejskiego Funduszu Rybackiego w odniesieniu do całości wydatków publicznych na daną oś priorytetową. Uznanie zarzutu naruszenia art. 32 Konstytucji za zasadny stanowiłoby zaprzeczenie charakteru dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu UE stosowane we wszystkich państwach członkowskich w odniesieniu do funduszy przeznaczonych na wsparcie określonych sektorów gospodarki. Dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rybackiego ma na celu poprzez wyasygnowanie z budżetu określonej kwoty zapewnienie zrównoważonej eksploatacji żywych zasobów wodnych i akwakultury w kontekście zrównoważonego rozwoju z uwzględnieniem w wyważony sposób względów środowiskowych, gospodarczych i społecznych, a nie przekazanie środków finansowych każdemu, kto zamierza wykonać operację mieszczącą się w celu realizowanym w ramach danego środka. Tak więc jeszcze raz należy podkreślić, że w żadnym razie wyczerpanie środków finansowych przeznaczonych na finansowanie określonego środka nie stanowi naruszenia zasady równości wyrażonej w art. 32 Konstytucji, przeciwnie dzięki stworzeniu jednolitej procedury i jednolitych zasad przyznawania pomocy zasada równości jest w pełni realizowana: wobec wszystkich wnioskodawców stosowano taką samą miarę przy rozdzieleniu środków finansowych. Z tych samych względów nie można mówić o naruszeniu art. 87 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że składając wniosek skarżący podpisał oświadczenie, że znane mu są zasady przyznawania pomocy określone w rozporządzeniu z 7 września 2009 r., a więc nieobca była mu okoliczność, że zgodnie z § 51 pomoc jest przyznawana do wyczerpania środków finansowych, zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie. Tak więc nie może teraz żądać aby wnioskowana pomoc finansowa była – jak postuluje – przyznawana proporcjonalnie do ilości złożonych wniosków i żądanych kwot dofinansowania oraz limitu pomocy przyznanej w ramach danego środka. Ponadto przepisy regulujące przyznawanie pomocy w ramach Programu Operacyjnego nie przewidują rezerwacji środków dla wybranych wnioskodawców. Wobec ograniczonej puli środków ustalona została zasada przyznawania dofinansowania według kolejności złożenia poprawnie wypełnionych wniosków. Do dofinansowania – jak wynika z akt administracyjnych sprawy – zaklasyfikowało się 200 podmiotów. Skarżący natomiast znalazł się na liście wniosków, które nie uzyskały dofinansowania na pozycji na 267 (k. 607 akt adm.). Spośród podmiotów, które nie uzyskały dofinansowania, 266 podmioty uzyskały kompletność wniosku przed skarżącym. Sąd nie podziela także zarzutów skargi, że § 51 rozporządzenia z 7 września 2009 r. został wydany bez upoważnienia ustawowego i tym samym narusza art. 92 ust. 1 Konstytucji. Wskazać należy, że przepis § 51 nie reguluje trybu postępowania w sprawie przyznania pomocy w przypadku gdy zapotrzebowanie na środki wynikające z wniosków o dofinansowanie w danym województwie lub roku realizacji programu operacyjnego przekracza wysokość środków finansowych określonych na dane województwo lub na rok realizacji programu operacyjnego. Przepis ten wskazuje jedynie, że pomoc nie może zostać przyznana w sytuacji wyczerpania środków finansowych oraz w jakiej kolejności weryfikowane są wnioski o dofinansowanie projektu – następuje to zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie. Nie jest to w żadnym razie tryb dotyczący postępowania w przypadku przekroczenia limitu środków, wręcz przeciwnie z przepisu tego wynika zasada określająca w jakiej kolejności należy przyznawać pomoc w przypadku dostępności środków finansowych, co jest zgodne z art. 19 ustawy z 19 kwietnia 2009 r. – Minister właściwy do spraw rybołówstwa określi w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania, wypłaty lub zwracania pomocy, w ramach poszczególnych osi priorytetowych (...). Z tego względu zarzut naruszenia art. 92 ust. 1 Konstytucji należy uznać za chybiony. Sąd uznał także, że zarzut naruszenia art. 14 ust. 4 ustawy z 3 kwietnia 2009 r. poprzez niepodanie przyczyny odmowy przyznania pomocy finansowej jest chybiony, ponieważ w zaskarżonym piśmie wyraźnie wskazano przyczynę odmowy przyznania pomocy finansowej tj. brak dostępności środków finansowych w ramach PO RYBY w zakresie środka 2.2. "Działania wodno – środowiskowe". Sąd zgadza się z zarzutem, iż organ winien szerzej przytoczyć dane dotyczące wyczerpanych środków i ilości złożonych wniosków, jednakże brak w tym zakresie uzasadnienie nie stanowi istotnego naruszenia prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a ) dawałoby podstawę do uchylenia zaskarżonego aktu. Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uznał, że organ, wbrew zarzutom skargi, w zgodzie z zasadą praworządności, podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w sposób prawidłowy zebrał materiał dowodowy, należycie go ocenił, a wydane na jego podstawie zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Z tych względów, w na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.