I SA/Rz 633/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2012 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o., z siedzibą w W. na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) listopada 2011 r., nr (...), w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie określenia podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca spółka, wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, w przedmiocie określenia podatku akcyzowego, wniosła do Sądu również skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) listopada 2011 r., nr (...), odnośnie wszczęcia postępowania podatkowego, w przedmiocie podatku akcyzowego, domagając się jego unieważnienia. W uzasadnieniu skargi spółka podniosła, że nie jest możliwe skuteczne zaskarżenie decyzji podatkowej, rozstrzygającej sprawę co do istoty, bez odwołania się do postanowienia wszczynającego postępowanie w tym przedmiocie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl natomiast art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone przez spółkę postanowienie w przedmiocie wszczęcia postępowania odnośnie określenia podatku akcyzowego nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, zwanej dalej: Ordynacją podatkową), regulującej prowadzenie postępowań podatkowych, nie przysługuje na nie środek zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi, tymczasem art. 165 Ordynacji podatkowej, traktujący na temat wszczęcia postępowania podatkowego, nie przewiduje zażalenia na postanowienie w tym przedmiocie. Z przytoczonych wyżej regulacji wynika więc, że na postanowienie w przedmiocie wszczęcia postepowania podatkowego nie służy żaden środek odwoławczy. W tych warunkach, skoro przedmiotowe postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty oraz nie jest postanowieniem zaskarżalnym, nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego, dlatego też taka skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako nie podlegająca jego kognicji. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji – o odrzuceniu skargi. Na podstawie art. 222 p.p.s.a. Sąd nie wezwał skarżącej spółki do uiszczenia wpisu od skargi, albowiem zgodnie z jego treścią nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.