I SA/Sz 391/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 lipca 2012 r. sprawy ze skargi D. M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę W dniu 5 stycznia 2006 r. D M zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu samochód osobowy marki [...]. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął wobec D M postępowanie w sprawie określenia w prawidłowej kwocie wymiaru podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług oraz ustalenia dla potrzeb tych podatków prawidłowej wartości przedmiotowego samochodu i w dniu [...] r. wydał stosowną decyzję. Powyższa decyzja została doręczona stronie w trybie art. 150 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej dalej "o.p.". W dniu 3 października 2011 r. do organu celnego wpłynął wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej decyzji z uwagi na groźbę powstania nieodwracalnych skutków dla podatnika. Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...]r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę na ww. postanowienie wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 92/12. Powyższy wyrok jest nieprawomocny, z uwagi na złożenie przez stronę skargi kasacyjnej. Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...]. nr [...] na podstawie art. 165a w zw. z art. 217, art. 164 i art. 239e o.p. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania własnej decyzji z [...]. Strona złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239e o.p. po rozpoznaniu zażalenia strony, utrzymał mocy postanowienie organu I instancji. Organ odwoławczy przytoczył stan faktyczny w sprawie. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 239, art. 233, art. 165a o.p. Organ odwoławczy wskazał, że z art. 239a o.p. wynika, iż decyzja nieostateczna nie podlega wykonaniu, chyba, że tej decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Podał, że w dniu wniesienia wniosku o wstrzymanie przedmiotowej decyzji była ona nieostateczna i jako taka nie podlegała wykonaniu. Dopiero po odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania przez Dyrektora Izby Celnej, decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]. stała się ostateczna. Zgodnie z art. 239e o.p. decyzja ostateczna podlega wykonaniu, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ odwoławczy wskazał, że należy mieć na uwadze art. 239f o.p., który przewiduje możliwość wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej przez organ podatkowy I instancji, jedynie w sytuacji, gdy od decyzji ostatecznej wniesiono skargę do sądu administracyjnego. Wobec tego, że w niniejszej sprawie od decyzji ostatecznej, tj. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]r. nie wniesiono skargi do sądu administracyjnego, organ odwoławczy uznał za prawidłowe działanie organu I instancji odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. D M złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższe postanowienie i wniósł o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił organowi podatkowemu naruszenie art. 239e i art. 239f o.p. Powyższą skargę strona wywiodła, gdy nie była jeszcze rozpoznana przez Sąd sprawa o sygn. akt I SA/Sz 92/12. Skarżący wskazał, że Sąd jeszcze nie rozpoznał jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]. Wobec powyższego kwestia ta jest jeszcze nie zakończona i istnieje prawdopodobieństwo, że skarga zostanie uwzględniona i przywrócony termin do złożenia odwołania. Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację, jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 239a o.p., decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Sąd uznał, że organ podatkowy prawidłowo przyjął, iż w dacie złożenia przez stronę wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]r. była ona nieostateczna, a tym samym nie podlegała wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przedmiotowa decyzja stała się ostateczna po wydaniu przez Dyrektora Izby Celnej postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego. W myśl art. 239e o.p., decyzja ostateczna podlega wykonaniu, chyba że wstrzymano jej wykonanie, zaś na podstawie art. 239f § 1. o.p., organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje na wniosek lub z urzędu wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego. Sąd podzielił pogląd organu podatkowego, że w niniejszej sprawie strona nie wniosła skargi do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną, tj. decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]r., wobec czego prawidłowo organ podatkowy odmówił wszczęcia postępowania o wstrzymanie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego na podstawie art. 165a § 1 o.p. Okoliczność złożenia przez podatnika skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. oraz następnie skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 92/12 nie miała wpływu na niniejsze postępowanie. Powyższe skargi związane były z innym przedmiotem postępowania i tym samym nie wypełniają przesłanki z art. 239f o.p., tj. złożenia skargi do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną. Przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują innej sytuacji, niż opisana w art. 239f, wstrzymania wykonania przez organ podatkowy decyzji ostatecznej. Intencją ustawodawcy było, aby organ podatkowy, bez zbędnej zwłoki, przystępował do wykonania decyzji ostatecznych, które nakładają na stronę obowiązki. Wobec czego, Sąd uznał zarzuty skargi o naruszenie art. 239e i art. 239f o.p. za nieuzasadnione. Mając na uwadze powyższe, Sad na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 14 marca 2012r., poz. 270), orzekł jak w sentencji.