IV SAB/Wa 59/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie nakazania wstrzymania użytkowania terenu oraz przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania postanawia odrzucić skargę. [...] S.A. z siedzibą w W., reprezentowana przez radcę prawnego, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Prezydenta W. polegającą na niepodjęciu działań wskazanych w art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647). W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że w związku z usytuowaniem bramy na działce o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...], bez uprzedniego uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, organ administracji powinien nakazać inwestorowi wstrzymanie użytkowania bramy oraz przywrócenie poprzedniego stanu zagospodarowania. Pismem z dnia 23 maja 2012 r. wezwano skarżącą do wykazania, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi na bezczynność Prezydenta W., wystąpiła z zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 31 maja 2012 r., strona poinformowała, że w trybie art. 37 k.p.a. wniosła do organu administracji wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Następnie, przy piśmie z dnia 30 czerwca 2012 r., skarżąca nadesłała do Sądu kopię postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...], którym uznano zażalenie na bezczynność organu pierwszej instancji w zakresie niezastosowania środków przewidzianych w art. 59 powołanej ustawy, za nieuzasadnione. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że zażalenie wpłynęło do Kolegium w dniu 15 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej również jako ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w art. 37 § 1 możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Jeżeli nie ma organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności, to stornie przysługuje środek w postaci wezwania organu pozostającego w bezczynności do usunięcia naruszania prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie. Środki prawne przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. są środkami zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 ppsa, które skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność Prezydenta W. polegająca na niezastosowaniu wobec inwestora środków opisanych w art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Strona domaga się bowiem wydania decyzji nakazującej inwestorowi wstrzymanie użytkowania terenu, na którym usytuował on bramę oraz przywrócenie poprzedniego stanu zagospodarowania tego terenu. Stosownie do treści art. 17 pkt 1 k.p.a. organem wyższego stopnia w stosunku do organów samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze. W stosunku do Prezydenta W. organem wyższego stopnia jest więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność Prezydenta W. było zatem uprzednie złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., a nie jak to uczyniła reprezentowana przez radcę prawnego skarżąca - wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Trzeba przy tym podkreślić, że w świetle art. 52 § 1 ppsa wyczerpanie środków zaskarżenia musi nastąpić przed wniesieniem skargi do Sądu. Tymczasem, zażalenie, które doprowadziło do wydania postanowienia z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...], zostało wniesione do organu wyższego stopnia już po wniesieniu przedmiotowej skargi, w reakcji na wezwanie Sądu z dnia 23 maja 2012 r. W świetle jednoznacznie brzmiącej treści art. 52 § 1 ppsa, nie mogło ono konwalidować braku wcześniej złożonej skargi na bezczynność. Niewyczerpanie przez [...] S.A. z siedzibą w W. środka zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej, czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.