II OZ 969/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 394/12 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. W dniu 27 kwietnia 2012 r. J. N. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 13 marca 2012 r., w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. W skardze tej zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, który nie został jednakże uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2013 roku, sygn. akt II SA/Bk 394/12 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 13 marca 2012 r., w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu nie może zostać uwzględniony z uwagi na to, że postanowienie to nie posiada przymiotu wykonalności a tylko takie akty podlegają wstrzymaniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. N. wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] marca 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie, pomimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Jakkolwiek, oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji przyjął wadliwe założenie, że przedmiotem wstrzymania nie może być postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ nie podlega wykonaniu, to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia słusznie został oddalony, z uwagi na to, że skarżący nie wskazał takich okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O możliwości przyznania ochrony, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) , nie decyduje rodzaj aktu będącego przedmiotem skargi, ale to, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w graniach sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nastąpi ochrona strony, przed skutkami, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może polegać na wstrzymaniu skutków prawnych, które akty ten – tu postanowienie- wywołuje. Należy jednakże wskazać, iż błędna ocena Sądu, co do możliwości wstrzymania wykonania postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, nie miała istotnego wpływu na wynik sprawy, bowiem skarżący we wniosku nie wskazał żadnych konkretnych argumentów, uzasadniających wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku tak, aby przekonać sąd, co do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia ograniczał się do wskazania podstawy prawnej wniosku tj. art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s..a. Tak sformułowany wniosek nie jest wystarczający w zakresie uzasadnienia wystąpienia przesłanek do wstrzymania wykonania aktu. Tym samym prawidłowo odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. To obowiązkiem strony było sprecyzowanie we wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia okoliczności wskazujących na zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.