VII SA/Wa 1153/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz D. B. kwotę 760 (siedemset sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Starosta Ż. decyzją nr [...] wydaną [...] maja 2011r., na podstawie art.28, art.33 ust.1, art.34 ust.4 i art.36 ustawy Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany i udzielił C. K. pozwolenia na budowę budynku usługowego z częścią handlową - zakład pogrzebowy wraz z obiektami towarzyszącymi (dwukomorowy zbiornik nieczystości ciekłych, płyta betonowa pod pojemnik na śmieci, studnia chłonna) i kanalizację deszczową na działce nr ew. [...] w Ż. Odwołania od tej decyzji wnieśli D. B. i A. B. Wojewoda [...] postanowieniem nr [...], wydanym dnia [...] sierpnia 2011 r. stwierdził uchybienie przez A. B. terminu do wniesienia odwołania, natomiast po rozpatrzeniu odwołania D. B. decyzją nr [...] wydaną [...] września 2011 r. na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Starosty Ż. uznając, że kontrolowana decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty odwołującego się są niezasadne. Skargę na decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł D. B. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 35 pkt 3 Prawa budowlanego oraz przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z 23 marca 201 Ir. w sprawie sposobu przechowywania zwłok i szczątków a także naruszenia, art.7, art. 10, art.77 i art. 107 § 3 kpa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. sąd administracyjny rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami skargi, jej podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sąd rozpoznając skargę w granicach sprawy bada zgodność zaskarżonego aktu z obowiązującym porządkiem prawnym. Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie, Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn innych niż w niej wskazane. Stosownie do treści art.127 § 1 kpa , od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Odwołanie musi być wniesione w sposób prawidłowy, a organ odwoławczy nie może działać z urzędu. Jak wynika, z akt sprawy odwołania w niniejszej sprawie wnieśli D. B. i A. B. Wojewoda [...] postanowieniem wydanym [...] sierpnia 2011 r. stwierdził uchybienia przez A. B. terminu do wniesienia odwołania (art.134 kpa). Postanowienie to wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanym 31 stycznia 2012r. w sprawie VII SA/Wa 2033/11 zostało uchylone. W chwili obecnej wyrok sądu jest prawomocny a postępowanie w przedmiocie odwołania A. B. zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postanowieniem Wojewody [...] nr [...] wydanym [...] czerwca 2012r. W świetle powyższego należy podkreślić, że wniesienie odwołania przez więcej niż jeden podmiot obliguje organ do łącznego rozpoznania wszystkich odwołań w jednym terminie. Niedopełnienie obowiązku łącznego rozpoznania wszystkich odwołań stron skutkuje tym, że decyzja taka dotknięta jest wadą nieważności w rozumieniu art. 156 §1 pkt 2 kpa ( wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 kwietnia 2005r. OSK 1230/04). W tej sytuacji nie dokonując merytorycznej oceny objętej skargą decyzji należało uznać, iż winna ona zostać uchylona i rozstrzygnięcie organu winno być wydane po łącznym rozpatrzeniu odwołań A. i D. B. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1a i art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.