I OZ 862/12

Dnia 22 listopada 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1242/12 o wstrzymaniu wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], w przedmiocie nakazu udostępnienia danych osobowych. postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1242/12, po rozpoznaniu zawartego w skardze [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, wstrzymał wykonanie decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu udostępnienia danych osobowych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że przedmiotem skargi jest decyzja GIODO utrzymując w mocy decyzję nakazująca skarżącej Spółce udostępnienie Komendantowi Straży Miejskiej w Jaworznie danych osobowych abonenta telefonu komórkowego w zakresie imienia, nazwiska oraz adresu zamieszkania. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Spółka podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, tj. doprowadzi do ujawnienia danych objętych tajemnicą telekomunikacyjną i nie będzie możliwe odwrócenie tej czynności. W ocenie Sądu Wojewódzkiego w sprawie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, gdyż jej wykonanie rodzi niebezpieczeństwo spowodowania nie tylko trudnych, ale wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków. Wykonanie decyzji nakazującej udostępnienie danych osobowych abonenta prowadzić będzie do ujawnienia danych objętych tajemnicą telekomunikacją. Sąd wskazał dalej, że celem ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) która stanowi implementację Dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (Dz.U.UE.L.95.281.31), jest ochrona prawa do prywatności. Prawo to uznane zostało zarówno w art. 8 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.), jak i w zasadach ogólnych prawa europejskiego. Istotą instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest przyznanie stronie ochrony tymczasowej. Jest oczywiste, że w sprawie niniejszej nie ma mowy o ochronie tymczasowej samego skarżącego, tj. [...] Sp. z o.o., ale danych osoby, o udostępnieniu których zdecydował Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych. Nie może budzić wątpliwości, że w sprawie ocena zgodności z prawem działania organu administracji publicznej odniesie skutek wobec osoby, której dane postępowanie to obejmowało. Przetwarzanie danych osobowych, nie może być postrzegane w niniejszej sprawie wyłącznie przez pryzmat relacji instytucji, z których jedna żąda udostępnienia danych, a druga odmawia ich udostępnienia, ale przede wszystkim z uwzględnieniem praw osoby, której dane te dotyczą. Na tym etapie postępowania sądowego zachodzą, w ocenie Sądu, przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej, która wyraża się w ochronie praw osoby, której dane dotyczą. Ochrona prawa do prywatności, którego wyrazem jest m.in. ochrona danych osobowych, byłaby iluzoryczna, gdyby w sprawie niniejszej doszło do udostępnienia danych osobowych przed zakończeniem postępowania sądowego. W ocenie Sądu udostępnienie żądanych danych osobowych spowoduje zaistnienie skutku, którego – na gruncie prawa ochrony danych osobowych (rozumianego jako prawa do prywatności) – nie będzie można odwrócić. Z tego względu Sąd wstrzymał wykonanie decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w zażaleniu na powyższe postanowienie podniósł, że Sąd Wojewódzki nie uwzględnił szczególnych okoliczności sprawy, wynikających z tego, że zaskarżona decyzja ma zapewnić właściwe wykonywanie ustawowych zadań Straży Miejskiej, które nierozerwalnie łączą się z przetwarzaniem danych osób, których dotyczą działania tego podmiotu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. W niniejszej sprawie charakter zaskarżonej decyzji przesądza, jak słusznie przyjął Sąd I instancji, iż jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Sądu, z podanych we wniosku okoliczności wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji, spowodowałoby niebezpieczeństwo powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia ewentualnej szkody. Wejście w posiadanie danych osobowych abonenta oznaczać będzie, iż nawet po ewentualnym stwierdzeniu niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji jej wykonanie pociągnie za sobą nieodwracalne skutki i nie będzie możliwe usunięcie skutków takiego ujawnienia danych osobowych. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w zażaleniu nie wskazano konkretnych okoliczności, które mogłyby przesądzić o konieczności natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji. Powołanie się na ustawowe uprawnienia i obowiązki Straży Miejskiej oraz względy sprawności i skuteczności prowadzonego przez Straż Miejską postępowania – nie było wystarczające do wykazania konieczności natychmiastowego wstrzymania zaskarżonej decyzji. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.