II FZ 881/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 793/12 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 20 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 793/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił A.M. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sadowego. Wskazana we wniosku okoliczność uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, jaką miałoby być przebywanie przez skarżącego na urlopie w dniach od 14 do 29 lipca 2012r. nie mieściła się - zdaniem Sądu - się w pojęciu "braku winy", o którym mowa w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.). Wyjazd na urlop nie stanowi bowiem nadzwyczajnej okoliczności, której skarżący nie byłby w stanie przezwyciężyć by w sposób skuteczny wnieść skargę. W zażaleniu z dnia 27 sierpnia 2012 r. skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 p.p.s.a., przez odmowę przywrócenia uchybionego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi mimo, że skarżący wykazał, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, w szczególności wskutek przyjęcia przez Sąd, że urlop skarżącego nie może stanowić nadzwyczajnej okoliczności uniemożliwiającej uiszczenie opłaty w terminie; 2) art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 p.p.s.a., przez odmowę przywrócenia uchybionego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wskutek błędnego przyjęcia przez Sąd, że skarżący nie uprawdopodobnił tego, że uchybił terminowi do uiszczenia wpisu bez swojej winy oraz wskutek braku rozważenia wnikliwie wszystkich okoliczności sprawy, co skutkowało wydaniem zaskarżonego postanowienia. W związku z powyższym wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości w ten sposób, żeby Sąd przywrócił termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi; ewentualnie wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W piśmie z dnia 6 września 2012 r. skarżący podniósł dodatkowo, że w trakcie urlopu wypoczynkowego, nie było z nim kontaktu, bowiem wystąpiły problemy techniczne w komunikacji za pośrednictwem operatora telefonii komórkowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługują na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. strona zobowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.) W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kryterium braku winy, wynikające z powyższych przepisów, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności, takiej której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Skarżący nie wykazał jednak braku winy w uchybieniu terminu ani we wniosku ani w rozpoznawanym zażaleniu, a zatem nie wypełnił dyspozycji art. 87 § 2 p.p.s.a. Podana okoliczność - przebywanie na urlopie wypoczynkowym - w dniach, w których awizowana była przesyłka z Sądu zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego nie stanowiła przeszkody trwałej, która uzasadniałaby brak winy w uchybieniu terminu. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżący upoważnił do odbioru korespondencji kuzynkę – J. W., która odebrała w jego imieniu przesyłkę z Sądu w dniu 20 lipca 2012 r. (k -12 akt Sądu pierwszej instancji). Bezpodstawne zatem jest twierdzenie skarżącego, że przesyłkę odebrał M. W., a J. W. przebywała na urlopie. Niewątpliwie osoba upoważniona przez skarżącego J.W. miała możliwość zawiadomienia go o przesyłce z Sądu; znała bowiem numer telefonu skarżącego i miejsce jego pobytu. Słusznie wobec tego Sąd pierwszej instancji zauważył w zaskarżonym postanowieniu, że dokonując wyboru niewłaściwej osoby do odbioru korespondencji, czy też nie uzgadniając sposobu przekazania informacji o korespondencji skarżący wziął na siebie ryzyko uchybienia terminu. Ewentualne natomiast utrudnienia w komunikacji nie zostały w żaden sposób uwiarygodnione przez skarżącego. Skoro strona miała problemy z aparatem telefonicznym, czy też z samym zasięgiem sieci przez dwa tygodnie to powinna przedłożyć odpowiednie pisma reklamacyjne od operatora sieci telefonii komórkowej potwierdzające długotrwałą awarię. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu