I SAB/Wa 254/12

WyrokWSA w Warszawie2012-08-16

Skład orzekający: Elżbieta Lenart

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, polegająca na niezałatwieniu sprawy w ustawowym terminie, może zostać uznana za rażące naruszenie prawa i skutkować zobowiązaniem organu do rozpoznania wniosku w określonym terminie?
Ratio decidendi
Bezczynność organu administracji publicznej polegająca na niezałatwieniu sprawy w ustawowym terminie stanowi naruszenie prawa, które uprawnia do zobowiązania organu do rozpoznania wniosku w określonym terminie. Jednakże, jeśli organ podejmował czynności zmierzające do merytorycznego zakończenia sprawy, bezczynność nie musi nosić cechy rażącego naruszenia prawa. W niniejszej sprawie bezczynność została stwierdzona, lecz nie uznano jej za rażące naruszenie prawa.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli wniosek o odszkodowanie za nieruchomość położoną w Warszawie przy ulicy J. i S. w marcu 2011 roku do Prezydenta Miasta Warszawy. Organ prowadził postępowanie, jednak nie wydał decyzji do dnia wydania wyroku, mimo podejmowanych czynności i przesunięć terminów. Skarżący wnieśli skargę na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w październiku 2011 roku.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązał Prezydenta Miasta Warszawy do rozpoznania wniosku o wypłatę odszkodowania za nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od doręczenia wyroku; stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; zasądził od organu na rzecz skarżących zwrot wpisu sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. P., A. P. i J. P. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta W. do rozpoznania wniosku o wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy J. i S., ozn. hip. nr [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżących A. P., A. P. i J. P. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego oraz na rzecz każdego ze skarżących kwoty po 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Pismem z dnia 18 października 2011 r. A. P., A. P. i J. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ulicy J. i S., ozn. hip. nr [...]. Powyższy wniosek został złożony do Prezydenta Miasta W. w dniu [...] marca 2011 r. Pismem z dnia [...] września 2011 r. organ wystąpił do Sądu Rejonowego dla W. – [...] o wydanie zaświadczenia z księgi wieczystej nieruchomości, ze wskazaniem właścicieli gruntu na dzień [...] listopada 1945 r., zaś w dniu [...] września zwrócił się do innych jednostek organizacyjnych urzędu o przesłanie akt własnościowych nieruchomości, kopii mapy ewidencyjnej z zaznaczeniem granic obecnych działek ewidencyjnych i granic hipotecznych, a także wypisów z rejestru gruntów. Udzielił także skarżącym informacji o prowadzonym postępowaniu oraz poinformował, że decyzja kończąca postępowanie zostanie wydana do dnia 31 grudnia 2011 r. Zaś w zaświadczeniu z dnia [...] października 2011 r. Sąd Rejonowy dla W. [...] poinformował, że brak jest księgi wieczystej pod nazwą "hip. nr [...]". Następnie w dniu [...] listopada 2011 r. organ prowadzący postępowanie w dopowiedzi na swoje wystąpienie uzyskał kopię mapy numerycznej ewidencji gruntów i budynków z zaznaczonymi orientacyjnie granicami ww. nieruchomości oraz wypisy z rejestru gruntów i budynków dla działek ewidencyjnych wchodzących w ich skład, zaś w dniu [...] listopada 2011 r. (data prezentaty urzędu) zostały nadesłane akta własnościowe nieruchomości. W związku ze złożonym przez stronę postępowania zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, przy piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. akta sprawy zostały przekazane do Wojewody [...], W dniach [...] grudnia 2011 r. i [...] grudnia 2011 r. organ prowadzący postępowanie ponownie zwrócił się do innych jednostek podległych Prezydentowi Miasta W. oraz Archiwum Państwowego o dokumenty niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy. Ponadto w tym ostatnim dniu Prezydent Miasta W. poinformował wnioskodawcę o przyczynach zwłoki, o planowanym terminie wydania decyzji, wyznaczonym na dzień 31 marca 2012 r. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] r. Wojewoda [...] uznał wniesione w sprawie zażalenie za uzasadnione stwierdzając, że niezałatwienie sprawy w terminie nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa oraz wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do czterech miesięcy od dnia doręczenia organowi pierwszej instancji niniejszego postanowienia wraz z aktami sprawy. Wpłynęło ono do Urzędu Miasta W. w dniu [...] stycznia 2012 r. W dniu [...] marca 2012 r. Archiwum Państwowe udzieliło wnioskowanych przez Prezydenta Miasta W. informacji. Z kolei w dniu [...] czerwca 2012 r. Prezydent ponownie przesunął datę zakończenia postępowania informując strony, że decyzja zostanie wydana do dnia 30 września 2012 r. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wnieśli o wyznaczenie Prezydentowi Miasta W. niezwłocznego terminu do wydania decyzji rozstrzygającej ich wniosek oraz o rozpoznanie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym. Ponadto wskazali, że nie ulega wątpliwości, iż organ administracji pozostaje w bezczynności, bowiem pomimo toczącego się od ponad półtora roku postępowania sprawa o przyznanie odszkodowania nie jest zakończona. Dodali, że prowadzenie przez organ korespondencji w sprawie, której przedmiotem nie jest doręczenie stronom rozstrzygnięcia, nie stanowi rozpoznania ani załatwienia sprawy w formie przewidzianej prawem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i wskazał, że do zakończenia przedmiotowego postępowania niezbedne jest ustalenie, czy przed dniem wejścia dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy przedmiotowa nieruchomość mogła być przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne oraz ustalenie daty pozbawienuia właścicieli władania przedmiotową nieruchomością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna i skutkuje wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270). Na wstępie należy wskazać, że skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Skarżący bowiem, przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta Miasta W., złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 kpa. Ponadto stwierdzić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W niniejszej sprawie wniosek taki złożył skarżący, a organ administracji nie zażądał przeprowadzenia rozprawy, w związku z czym skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Podnieść również należy, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy zgodnie z art. 12 § 1 kpa., jak również mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia - stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Bezczynność organu administracji publicznej ma zatem miejsce nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała właśnie w niniejszej sprawie, bowiem jak wynika z akt administracyjnych Prezydent Miasta W. od dnia złożenia wniosku o odszkodowanie, tj. [...] marca 2011 r., do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Organ od marca do września 2011 r. oraz od stycznia do czerwca 2012 r., nie podejmował żadnych działań w sprawie. W dniu [...] czerwca 2012 r. poinformował strony ponownie, że postępowanie zostanie zakończone do 30 września 2012 r. W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. J. i S. w W. Sąd uznał za całkowicie uzasadniony. Organ prowadząc niniejsze postępowanie uchybił bowiem wskazanym wyżej przepisom procesowym określającym terminy załatwiania spraw administracyjnych, a także naruszył wynikającą z art. 12 kpa zasadę szybkości postępowania. Takie postępowanie podważa wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufania obywateli do organów Państwa. Nawet, jeśli postępowanie administracyjne jest szczególnie skomplikowane, to zwłoka organu w załatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa - nie jest usprawiedliwiona. Stanowisko takie wynika z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego. W sprawie sygn. akt. IV SA 105/00 ( LEX 53462) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że : "Zasada sformułowana w art. 6 kpa, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwiania spraw określonych w art. 35 i 36 kpa. Obowiązek załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 kpa) pozostaje także w bezpośrednim związku z dyrektywami zawartymi w art. 7 i 8 kpa, zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa." Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność mimo, że wniosek wszczynający postępowanie wpłynął do organu w dniu [...] marca 2011 r., nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa, bowiem Prezydent Miasta W. podejmował rozciągnięte w czasie czynności zmierzające do merytorycznego zakończenia sprawy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270), w związku z art. 119 pkt 2, art. 120 i art. 200 tej ustawy., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło