I FZ 450/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Po 681/12, oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 23 maja 2012 r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc maj i październik 2003 r. postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Po 681/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu wniosku R. M. odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia 23 maja 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj i październik 2003 r. 2. Sąd pierwszej instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie przywołał art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.) i podkreślił, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wniosek. W tym tle wyraził zdanie, że skarżący w żaden sposób nie uzasadnił wniosku. Skarżący nie uczynił nic aby wykazać czy chociażby uprawdopodobnić wystąpienie okoliczności warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. 3. W zażaleniu, sporządzonym przez pełnomocnika skarżącego, zaskarżono powyższe postanowienie w całości zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 61 § 3 w zw. z art. 141 § 4 u.p.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w sytuacji gdy ze stanu faktycznego wynika, że wykonania decyzji spowoduje wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody. Ze względu na wskazane naruszenie wniesiono o: uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia, jego autor wskazał, że z materiału zgromadzonego przez organy administracyjne wynika, że przeciwko skarżącemu prowadzonych jest wiele czynności egzekucyjnych. Zapłata egzekwowanego podatku spowoduje, że skarżący nie będzie w stanie dokonywać spłat należności wynikających z wystawionych tytułów wykonawczych. W związku z tym skarżący będzie zmuszony do zaciągnięcia kredytu i opłacenia jego kosztów co oznacza powstanie po jego stronie znacznej szkody majątkowej. Autor zażalenia popierając swoją argumentację wskazał na wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 315/08. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 maja 2012 r. oraz poprzedzającej ją decyzji. Sformułowany wniosek nie został jednak poparty żadną argumentacją ani dokumentami źródłowymi. Analiza pozostałych kart zgromadzonych w aktach sprawy sądowoadministracyjnej również nie wskazuje na przedstawienie przez stronę argumentacji uzasadniającej jej wniosek. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że strona wnioskująca w żaden sposób nie wykazała ani nie uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd pierwszej instancji prawidłowo więc uznał, że wnioskujący nie uprawdopodobnił ziszczenia się przesłanek z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Sądy administracyjne wielokrotnie już podkreślały, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04). Ponadto, twierdzenia strony powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188). W przypadku więc braku uzasadnienia przedmiotowego wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwie stwierdził, że wniosek taki nie mógł zostać uwzględniony. Oceny dokonanej przez Sąd pierwszej instancji nie zmieniają twierdzenia zawarte w zażaleniu. Strona w istocie podniosła, że zaciągnięcie kredytu na zapłatę egzekwowanego podatku wyrządzi stronie szkodę. Wskazać należy, że oczywistym jest fakt, iż zaciągnięcie kredytu wiąże się z kosztami związanymi z jego uzyskaniem. Z argumentacji przedstawionej przez żalącego nie wynika jednak, że strona rzeczywiście będzie zmuszona taki kredyt zaciągnąć. Twierdzenia w tej kwestii są, zdaniem tut. Sądu, ogólnikowe i gołosłowne. Żalący nie przedstawił dowodów przemawiających za podniesionymi twierdzeniami. W tym stanie rzeczy nie można uznać, że uprawdopodobniono, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi stronie znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu twierdzenia wskazującego na prowadzenie egzekucji, przypomnieć należy, że ustawa z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. t.j. z 2005 r., nr 229, poz. 1954 ze zm.) w art. 8-10 ogranicza dopuszczalność prowadzenia egzekucji do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu. Wykonanie zaś świadczenia pieniężnego nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. Z tego względu same obawy strony dotyczące skutków konieczności zapłacenia podatku nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.