II SA/Bd 188/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Joanna Brzezińska Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi [...] s. j. z siedzibą w [...] na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej pozwolenia na użytkowanie oddala skargę. Decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. na podstawie 104 i art. 151 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 81 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) uchylił swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie stacji LPG wraz z wjazdem i placem manewrowym oraz budynkiem typu kontenerowego na dz. nr [...] w m. B. oraz odmówił skarżącym Z. i J. P. "[...]" P. S. J. wydania pozwolenia na użytkowanie tego obiektu. Organ wskazał, że decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. udzielił ww. pozwolenia na użytkowanie ww. obiektów, i decyzja ta wydana została m. in. w oparciu o decyzje Starosty B. o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2006 r. nr [...]oraz z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...], lecz decyzją z dnia [...] maja 2008 r. znak: [...] Wojewoda [...] stwierdził nieważność ww. decyzji Starosty B. jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa. W związku z tym wznowił postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie ww. obiektu. Wg organu decyzja o pozwoleniu na użytkowanie została wydana w oparciu o pozwolenie na budowę, które wyeliminowano z obrotu prawnego, co stanowi przesłankę art. 145 § 1 pkt. 8 Kpa. W wyniku zaskarżenia przez skarżących decyzji Wojewody, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji i dlatego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. zawieszono z urzędu postępowanie w sprawie użytkowania. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewoda ponownie stwierdził nieważność ww. decyzji Starosty B. o pozwoleniu na budowę decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...], a Starosta B. decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] maja 2006 r. nr [...], natomiast PINB podjąwszy orzekł jak w sentencji. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła Z. P., podnosząc, że przed rozpoczęciem budowy i użytkowaniem stacji LPG złożyła wszystkie wymagane dokumenty i zarówno Urząd Gminy jak i Starostwo nie zgłaszały zastrzeżeń. Wskazała także, iż żaden z organów nie spostrzegł, że warunki zabudowy wydane zostały na zbiorniki naziemne, a planowana budowa zakładała budowę zbiorników podziemnych. Nadmieniła, że zmiana co do zbiorników nastąpiła dlatego, iż między decyzją o warunkach zabudowy a jej rozpoczęciem minęło sporo czasu i za sugestią projektanta i wchodzące przepisy Unii Europejskiej dla większego bezpieczeństwa lepszym rozwiązaniem był zbiornik podziemny. Ponadto wskazała, że stacja LPG działa już od 5 lat i żadna kontrola nie wykazała nieprawidłowości. Podniosła też, że jej zdaniem doszło do rażącego naruszenia prawa nie z jej winy, ponieważ nie zna się na przepisach i ich interpretacji, a całą inwestycję wykonała zgodnie z decyzjami wydanymi przez Starostwo Powiatowe w B. Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, podtrzymując argumentację organu I instancji. Wskazał, że organ I instancji oparł się na art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., który stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które następnie zostało uchylone lub zmienione. Organ odwoławczy podniósł, że pomiędzy decyzją organu a inną decyzją lub orzeczeniem sądu musi istnieć związek przyczynowy i wg organu taki związek zaistniał pomiędzy decyzją Wojewody, którą stwierdził nieważność decyzji Starosty B. z dnia [...] maja 2006 r. oraz decyzji zmieniającej z dnia [...] listopada 2006 r., a decyzją powiatowego organu nadzoru budowlanego z dnia [...] grudnia 2006 r. o pozwoleniu na użytkowanie stacji LPG. Organ stwierdził też, że w sytuacji wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę, wykonanych robót nie traktuje się jako samowoli budowlanej i organ nadzoru budowlanego winien przeprowadzić postępowanie naprawcze. W skardze skarżący Z. i J. P. "[...]" P. S. J. powtórzyli zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Nadmienili ponadto, że organ nadzoru przyznał, że skarżący w niniejszej sprawie nie ponoszą winy, lecz w odczuciu skarżących i tak są oni "karani za błędy" popełnione przez organy administracji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumentację zwartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z póżn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Nadto w myśl art. 152 cytowanej ustawy w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należało więc zbadać zaskarżoną decyzję przede wszystkim z przepisami wskazanymi w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy natomiast wynika, że w miejscowości B. na terenie działki nr [...] została pobudowana stacja LPG wraz z wjazdem i placem manewrowym oraz budynkiem typu kontenerowego. Jej inwestorami, a także właścicielami są skarżący, którzy na realizację tego zamierzenia uzyskali decyzje Starosty B. z dnia [...] maja 2006 r. - znak [...] oraz z dnia [...] listopada 2006 r. znak j.w. o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. W tej sytuacji powiatowy organ nadzoru budowlanego wydał w dniu [...] grudnia 2006 r. decyzję o pozwoleniu na użytkowanie stacji LPG wraz z wjazdem i placem manewrowym oraz budynkiem kontenerowym. Z akt wynika także, że w dniu [...] maja 2008 r. Wojewoda [...] decyzją znak [...], stwierdził nieważność decyzji Starosty B., z dnia [...] maja 2006 r. o pozwoleniu na budowę znak [...] oraz decyzji zmieniającej z dnia [...] listopada 2006 r., a Starosta B. decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. znak [...] umorzył postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę stacji LPG wraz z budową wjazdu i placu manewrowego na terenie działki nr [...] w m. B. z wniosku skarżących – Z. i J. P. W tej sytuacji zdaniem Sądu należało podzielić ocenę organu odwoławczego, że zaistniała przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 8 Kpa. Przepis ów stanowi, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które następnie zostało uchylone lub zmienione. Pomiędzy decyzją organu a inną decyzją lub orzeczeniem sądu musi istnieć związek przyczynowy, na co wskazują słowa ustawodawcy "w oparciu." W niniejszej sprawie taki związek istnieje pomiędzy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. [...], którą stwierdził nieważność decyzji Starosty B. z dnia [...] maja 2006 r. znak [...] oraz decyzji zmieniającej dnia [...] listopada 2006 r. znak j.w., a decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2006 r.-znak [...] o pozwoleniu na użytkowanie stacji LPG wraz z wjazdem i placem manewrowym oraz budynkiem typu kontenerowego na dz. nr [...] w miejscowości B. Jest bowiem oczywistym, że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie może być wydana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę oraz warunkami w niej zawartymi. Skoro więc Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] stwierdził nieważność decyzji Starosty B. z dnia [...] maja 2006 r. to zaistniała przyczyna do wznowienia postępowania i następnie do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z dnia [...] grudnia 2006 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (znak: [...]). Wobec powyższego w tym stanie sprawy zasadna była wydana decyzja, którą w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 Kpa organ uchylił swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r. i orzekł o odmowie skarżącym wydania decyzji na użytkowanie stacji LPG wraz z wjazdem i placem manewrowym oraz budynkiem typu kontenerowego na dz. nr [...] w miejscowości B. Skoro więc nie doszło do naruszenia obowiązującego prawa i nie wystąpiły przesłanki wskazane treścią przywołanego już przepisu art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to należało, po myśli art. 151 tej ustawy skargę oddalić.