I FZ 74/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Stanik, , , po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "A." sp. z o.o. z siedzibą w P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 136/12 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi "A." sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 9 listopada 2011 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. I FZ 74/12 UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 136/12 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał stronę do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100.000,00 zł. Wysokość wpisu została ustalona na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła zażalenie, w którym podniosła zarzuty: - naruszenia art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) poprzez niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna; - § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie wpisu poprzez jego niezastosowanie. W ocenie strony przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, a kwestia prawidłowej implementacji przepisów wspólnotowych. Zdaniem skarżącej w sprawie powinien zostać pobrany wpis stały, albowiem istota sporu dotyczy zasadności ograniczenia stawki obniżonej do wybranych środków spożywczych, nie zaś zasadności uiszczenia podatku w określonej kwocie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Stosownie do treści art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W sprawie rozpoznawanej przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie w przedmiocie zobowiązania w podatku od towarów i usług za niektóre okresy rozliczeniowe 2005 r., określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za pozostałe okresy 2005 r. oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty za poszczególne okresy 2005 r. Jak wynika z akt sprawy, strona w złożonych korektach w sposób odmienny od pierwotnego rozliczyła podatek należny za poszczególne okresy 2005 r. Wynikało to ze zwiększenia podstawy opodatkowania stawką 7% i zmniejszenia tejże, opodatkowanej stawką podstawową. Jak więc widać, sprawa ewidentnie dotyczy należności pieniężnych, gdyż kwestią sporną jest właściwa stawka podatku, która bezpośrednio rzutuje na wysokość zobowiązania podatkowego, a zatem na kwotę należności pieniężnej, którą podatnik jest obowiązany uiścić na rzecz Skarbu Państwa. Myli się zatem składający zażalenie uznając, że za przedmiot zaskarżenia można przyjąć, w oderwaniu od przedmiotu decyzji, spór co do prawa, którego merytoryczne rozstrzygnięcie przesądza o zasadności złożonej skargi. Zakreślony przez stronę spór co do prawa (implementacjia przepisów wspólnotowych) nie jest bowiem sporem o charakterze czysto abstrakcyjnym, lecz wynika z odmiennego rozliczenia przez organ i podatnika podatku od towarów i usług. Przyczyny tej rozbieżności są dla określenia charakteru sprawy bez znaczenia. Niezależnie bowiem czy dana decyzja wymiarowa jest kwestionowana w płaszczyźnie faktów, w płaszczyźnie stosowania lub wykładni prawa, czy też zarzuca się organowi błąd o charakterze rachunkowym, to i tak przedmiotem zaskarżenia będzie każdorazowo kwota, która stanowi konsekwencję zaistniałego sporu, prowadzącego do rozbieżności w zakresie rozliczenia podatku za dany okres. Można zatem stwierdzić, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie rozpoznawanej jest kwestionowana przez stronę należność pieniężna, która wynika z odmiennego stanowiska w kwestii stawki należnego podatku, które to podatnik wywiódł z niewłaściwej, jego zdaniem, implementacji przepisów prawa wspólnotowego. W tym stanie sprawy wpis zasadnie został obliczony na podstawie § 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), postanowił orzec jak w sentencji.