VI SA/Wa 1349/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] kwietnia 2012 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę. Okręgowa Rada Adwokacka w G. uchwałą nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 roku postanowiła zobowiązać Rzecznika Dyscyplinarnego do wystąpienia w postępowaniu przed Sądem Dyscyplinarnym z wnioskiem o wymierzenie adwokatowi K. K. (dalej też jako skarżący) kary zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres pięciu lat. Pismem z dnia [...] marca 2012 roku skarżący złożył odwołanie od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w G. zarzucając jej obrazę art. 12 ust. 1 i 2 Prawa o adwokaturze w zw. z § 3 uchwały nr 14/02 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 28 września 2002 roku "Regulamin organizacji i funkcjonowania okręgowych rad adwokackich", obrazę § 4 ust. 2 uchwały nr 9/2008 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 15 marca 2008 roku "Regulamin działania rzeczników dyscyplinarnych" oraz obiektywną bezzasadność, a co najmniej przedwczesność. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej (dalej też jako organ) uchwałą z dnia [...] kwietnia 2012 roku nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu organ podkreślił, iż kwestionowana uchwała Okręgowej Rady Adwokackiej w G. nie spełnia kryteriów z art. 46 ust. 1 ustawy - Prawo o adwokaturze, albowiem nie jest uchwałą podjętą w pierwszej instancji w sprawie indywidualnej. Zdaniem Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej uchwała Okręgowej Rady Adwokackiej w G. ma cechy stanowiska organu skierowanego do innego organu i nie stanowi rozstrzygnięcia w przedmiocie praw i obowiązków skarżącego. Na powyższą uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] kwietnia 2012 roku stwierdzającej niedopuszczalność odwołania, skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżonej uchwale zarzucił naruszenie art. 46 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze poprzez błędne uznanie, że uchwała zobowiązująca rzecznika dyscyplinarnego do zajęcia określonego stanowiska w toku postępowania dyscyplinarnego nie należy do określonej w tym przepisie kategorii uchwał w sprawach indywidualnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270.- dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 5. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 6. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 -4a. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest zatem kwestia oceny dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] kwietnia 2012 roku nr [...] stwierdzającej niedopuszczalność odwołania od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w G. zobowiązującej Rzecznika Dyscyplinarnego do wystąpienia w postępowaniu przed Sądem Dyscyplinarnym z wnioskiem o wymierzenie skarżącemu kary zawieszenia w czynnościach zawodowych na okres pięciu lat. Podkreślenia wymaga, iż postępowanie dyscyplinarne w stosunku do adwokatów regulują przepisy Działu VIII ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2009 r. nr 146, poz. 1188 z późn. zm.) a zgodnie z przepisem art. 95n cytowanej ustawy, do postępowania tego w zakresie nie uregulowanym przepisami Działu VIII ustawy – Prawo o adwokaturze, stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania karnego. Postępowanie dyscyplinarne wobec adwokatów zostało zatem ukształtowane jako postępowanie szczególne, przy czym w ustawie – Prawo o adwokaturze jakiejkolwiek brak jest normy prawnej, z której wynikałoby, iż od uchwały Prezydium NRA dotyczącym postępowania dyscyplinarnego przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przepisy ustawy - Prawo o adwokaturze nie przewidują kontroli sądów administracyjnych nad rozstrzygnięciami organów samorządu adwokackiego podjętymi w toku takiego postępowania, w tym nie przewidują możliwości odwołania się do sądu administracyjnego od uchwały w przedmiocie określonym niniejszą sprawą. Należy przy tym zauważyć, iż ustawa - Prawo o adwokaturze w swoich przepisach wyraźnie stanowi, od których rozstrzygnięć organów samorządu adwokackiego przysługuje skarga do sądu administracyjnego (p. przykładowo art. 68 ust. 7 – skarga na uchwałę odmawiającą wpisu na listę adwokatów). W świetle powyższego należy uznać, iż skarga wniesiona do Sądu przez skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.